Saltar al conteníu

HD 98618

De Wikipedia
Ficha d'oxetu celesteHD 98618
estrella con movimiento propio alto (es) Traducir[1]
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 170,37112282046 °[2]
Declinación (δ) 58,48436229888 °[2]
Distancia a la Tierra 41,2541 pc
Magnitú aparente (V) 7,651 (banda V)
Magnitú absoluta 4,74
Constelación Sietestrellu[4]
Velocidá de rotación 1,6 km/s[5]
Velocidá radial 6,96 km/s[2]
Parallax 24,24 mas[2]
Carauterístiques físiques
Radiu 1 Radiu solar
Masa 1,02 M☉
Gravedá superficial 22 000 cm/s²[6]
Tipu espectral G5[7]
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 11h 21m 29.069s, 58° 29 3.704

HD 98618 (HIP 55459 / BD+59 1369)[8] ye una estrella na constelación del sietestrellu de magnitú aparente +7,66, abondo brillosa pa podela reparar con prismásticos dende'l hemisferiu norte. Les sos carauterístiques facer casi idéntica al Sol. Alcuéntrase a 126 años lluz del Sistema Solar, la mesma alloña que nos dixebra de la brillosa Dubhe (α Ursa Majoris), tamién na mesma constelación.

HD 98618 ye un ximielgu solar, una nana mariella como'l Sol, pero amás con unos parámetros de temperatura, metalicidá y edá indistinguibles de les solares.[9] El so tipu espectral ye G5V y solamente la so lluminosidá llevemente cimera, 1,06 ± 0,05 vegaes la del Sol, estremar de la nuesa estrella. El so diámetru ye igual al del Sol, y el so periodu de rotación, 24 díes, tamién ye análogu. La so edá, envalorada en 4210 ± 900 millones d'años, ye apenes un 10% inferior a los 4600 millones d'años d'edá del Sol.[10] El so índiz de metalicidá ([Fe/H] = +0,03) revela una composición elemental bien paecida a la del Sol, ser acotáu poles bayures relatives tantu d'elementos llixeros —carbonu, oxíxenu, siliciu, azufre y sodiu— como d'elementos pesaos —cromu, manganesu, cobre, itriu y bariu—, con valores bien cercanos a les solares.[11]

Envalórase que son menos del 2% les estrelles de nuesa galaxa que tienen carauterístiques bien similares al Sol.[9] La mayor parte de los científicos consideren que la perspeutiva d'atopar planetes habitables nun ximielgu solar ye mayor que n'otres estrelles. Hasta'l momentu, nun hai planetes conocíos alredor de HD 98618, lo cual puede ser positivu una y bones los planetes más fáciles de detectar son planetes xigantes bien próximos a la estrella, y la gravedá d'un planeta asina podría esbaratar la órbita d'un planeta terrestre.[10] 18 Scorpii, 37 Geminorum o Asterion (β Canum Venaticorum) son otros exemplos de ximielgos solares.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: SIMBAD.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Afirmao en: Gaia DR2. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 25 abril 2018.
  3. Ulrich Bastian (2000). «Catálogo Tycho-2». Astronomy and Astrophysics:  páxs. 27–30. 
  4. Afirmao en: VizieR. Llingua de la obra o nome: inglés.
  5. «Abundances in the Local Region II: F, G, and K Dwarfs and Subgiants». The Astronomical Journal (1). 21 avientu 2016. doi:10.3847/1538-3881/153/1/21. 
  6. «Lithium abundance patterns of late-F stars: an in-depth analysis of the lithium desert» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 55–55. 12 xunu 2018. doi:10.1051/0004-6361/201732209. 
  7. «VizieR Online Data Catalog: Henry Draper Catalogue and Extension, published in Ann. Harvard Obs. 91-100 (1918-1925)» (n'inglés). Annals of the Astronomical Observatory of Harvard College. sieglu XX. 
  8. HD 98618 -- Star (SIMBAD)
  9. 9,0 9,1 HD 98618. The Internet Encyclopedia of Science
  10. 10,0 10,1 Research School of Astronomy and Astrophysics
  11. Ramírez, I.; Meléndez, J.; Asplund, M. (2009). «Accurate abundance patterns of solar twins and analogs. Does the anomalous solar chemical composition come from planet formation?». Astronomy and Astrophysics 508 (1). pp. L17-L20. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009A%26A...508L..17R&db_key=AST&nosetcookie=1. 

Coordenaes: Sky map 11h 21m 29.069s, 58° 29 3.704