Gnassingbé Eyadéma

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Gnassingbé EyadémaPicto infobox character.png
Gnassingbe Eyadema detail1 DF-SC-84-10025.jpg
Emblem of Togo.svg
3. Presidente de Togu

14 abril 1967 - 5 febreru 2005
Kléber Dadjo - Faure Gnassingbé
presidente de la Organización para la Unidá Africana

10 xunetu 2000 - 9 xunetu 2001
Abdelaziz Bouteflika - Frederick Chiluba
Vida
Nacimientu Togu26  d'avientu de 1935
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Bandera de Togu Togu
Fallecimientu Tunicia5 de febreru de 2005 (67 años)
Causa de la muerte infartu de miocardiu
Familia
Fíos/es
Estudios
Llingües francés
Oficiu
Oficiu políticu
Premios
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Partíu políticu Unión del Pueblo Togolés Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Xeneral Gnassingbé Eyadéma, antes llamáu Étienne Eyadema, (26 d'avientu de 1937 - 5 de febreru de 2005), foi gobernante de Togu dende 1967 hasta la so muerte. Participó en dos esitosos golpes d'estáu, en xineru de 1963 y en xineru de 1967. Asumió'l poder dende'l 14 d'abril de 1967 y llogró caltenese nel poder por décades. Entamó y ganó diverses eleiciones ente 1972 y 1998 que son consideraes como llibres, pero en munchos aspeutos criticables.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació na ciudá de Pya, sirvió nel exércitu francés ente 1953 y 1961, n'Arxelia y Indochina. Al llograr Togo la so independencia en 1960, a los veteranos del exércitu francés foi-yos negada'l so pasu al exércitu togoleñu pol primer presidente, Sylvanus Olympio. Eyadéma entamó un esitosu golpe d'estáu y encargóse él mesmu de matar al presidente, según el so propiu recuentu a una revista francesa. Asumió'l cargu de xefe del exércitu d'un gobiernu civil qu'él mesmu designó. En 1967 dio un nuevu golpe d'estáu y asumió personalmente'l gobiernu del país y el ministeriu de defensa.

Más palantre, Eyadéma ganó eleiciones (que los sos resultaos nun son apostaos) en 1972, 1979 y 1986. Una coalición de partíos políticos intentó sacalo del poder en 1991, pero utilizó'l sofitu de l'armada pa caltenese nel poder. Llogró nuevamente legitimar el so gobiernu en 1993, y ganó la reelección en 1998, nel cuadru d'una masacre de cientos d'opositores al gobiernu. El so gobiernu ye consideráu de tipu dictatorial, recurriendo frecuentemente a la tortura y asesinatu d'opositores.

A finales de 2002, promovio un cambéu na constitución de Togu col fin d'esaniciar les llimitaciones al númberu de mandatos d'un presidente, de manera de podese presentar nuevamente en 2003. Ganó les eleiciones de 2003. Un segundu cambéu dexaría presentase al so fíu, Faure presentase'l modificar un requisitu d'edá mínima, preparando asina la so socesión.

Eyadéma presidió la Organización de la Unidá Africana ente 2000 y 2001, y sirvió de mediador nel conflictu internu en Costa de Marfil en 2002.

El 5 de febreru de 2005, morrió d'un ataque cardiacu, mientres yera tresportáu al esterior pa ser atendíu. Eyadéma tenía d'enfrentase esi mesmu añu a unes nueves eleiciones. Tres la so muerte, los militares designaron al so fíu, Faure Gnassingbé, como presidente, fechu que provocó fuertes protestes. El 24 d'abril Faure foi confirmáu nel so puestu tres les eleiciones.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Gnassingbé Eyadéma