Diferencies ente revisiones de «Maniqueísmu»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ensin cambiu de tamañu ,  hai 1 añu
m
nomes propios
m ("rellación" en cuenta de "relación" (que nun ta nel DALLA))
m (nomes propios)
Empezando nel [[sieglu III]] en [[Babilonia (ciudá)|Babilonia]], nel [[Imperiu sasánida]], estendióse al traviés del Oriente hasta [[China]] pola cuenca del [[ríu Tarim]], y en munches partes del [[Imperiu romanu]]. Foi una [[relixón universal]]ista, qu'aprovechó la [[Ruta de la Seda]] pa la so espansión, pero que se vio llueu escorrida na área islámica y el [[Occidente]] cristianu, perdurando sobremanera nel [[Estremu Oriente]].
 
Según toles evidencies disponibles, el maniqueísmu sobrevivió, fundamentalmente, en [[China]], hasta entamos del [[sieglu XVII]], mientres la dinastía [[Ming]] (1368-1644),<ref name= "a"> El maniqueísmu: Estudiu introductoriu, por Fernando Rubio BermeyuBermejo, Madrid, Editorial Trotta, 2008, 1ª edición, Esbozu d'una hestoria del maniqueísmu, páxina 218, ISBN 978-84-8164-989-5.</ref> y dalgunes de les sos idees y principios, inclusive, hasta más palantre, a principios del [[sieglu XX]].
 
En 2005 un equipu d'estudiosos postuló la posibilidá de qu'un cultu maniquéu pudiera sobrevivir hasta'l presente.<ref name= "b"> Franzmann, M., Gardner, I. y Lieu, S., "A Living Mani Cult in the Twenty-first Century", en ''Rivista di Storia y Letteratura Relixosa'' 41, páxines VII-XI, 2005, citáu por BermeyuBermejo, op.cit., páxina 263.</ref>
 
== La vida de la comunidá maniquea ==
== Bibliografía ==
* {{cita llibru |
autor = Edición de Fernando BermeyuBermejo Rubio, José Montserrat Torrents
| títulu = El maniqueísmu. Testos y fuentes
| año = 2008
;Bibliografía analítica *
{{cita llibru |
autor = BermeyuBermejo Rubio, Fernando |
títulu = El maniqueísmu. Estudiu introductoriu |
añu = 2008

Menú de navegación