Dicrurus leucophaeus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Dicrurus leucophaeus
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Drongo cenizo
Ashy Drongo I IMG 8168.jpg
En Calcuta, Bengala Occidental, India.
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Dicruridae
Xéneru: Dicrurus
Especie: D. leucophaeus
Vieillot, 1817
Distribución
Zones de reproducción de diverses races según Vaurie, delles subespecies nun son consideraes válides na actualidá[2]
Zones de reproducción de diverses races según Vaurie, delles subespecies nun son consideraes válides na actualidá[2]
[editar datos en Wikidata]

'''Dicrurus leucophaeus ye una especie d'ave na familia Dicruridae. Alcuéntrase bien espublizáu pel sur y sureste d'Asia con diverses poblaciones con variaos tonos de gris, patrones migratorios y tamañu del llurdiu blancu alredor del güeyu.

Descripción[editar | editar la fonte]

Detalle de longicaudatus (Calcuta).

L'adultu del drongo cenizo ye de color gris escuru, y tien una llarga cola bien ahorquillada. Esisten delles subespecies con plumaxes en diversos tonos de gris. Delles subespecies tienen marques blanques na cabeza. Los exemplares nuevos son d'un color gris amarronáu pareyu.

Les subespecies longicaudatus de la India (qu'inclúi al beavani de los Himalayas que pasa l'iviernu na península, con una población que se reproduz na zona central d'India que Vaurie denomina longicaudatus nun sentíu estrictu) ye bien escuru y aseméyase enforma al drongo real magar esta ave ye daqué más delgada y tien una cola menos llarga y non tan abierta. Alcuéntrase en montes con árboles altos, les sos zones inferiores son de color gris escuru y nun tien el color negru brillante propiu del drongo real. El so iris ye carmensí y nun tener un llurdiu blancu nel rictus. Les subespecies leucogenis y salangensis tienen el llurdiu blancu nel güeyu al igual que delles de les races qu'habiten n'islles y que se reproducen nel sur. Les sos llamaes son un pocu más nasales que les del drongo real.[3]

Distribución[editar | editar la fonte]

El drongo cenizo reproducir nes llombes de zones tropicales nel sur d'Asia dende Afganistán pel este hasta'l sur de China y Indonesia. Numberoses poblaciones nel sector norte de la zona na qu'habita son migratories. Charles Vaurie describió la subespecie beavani (n'honor a Robert Cecil Beavan[4]) como la población que se reproduz nos Himalayas y que pasa l'iviernu na India peninsular. Sicasí otros estudiosos posteriores inclúin a esta como parte del longicaudatus que la so población tamién reproducir na zona central d'India.[3] Pel hibiernu, la especie gusta de permanecer en montes nes llombes.[5] Y. C. Stuart Baker describió stevensi al cual Vaurie consideraba yera o bien el beavani o hopwoodi de los Himalayas orientales. Al este de la zona habitada por hopwoodi habita'l mouhouti de Tailandia y Myanmar. Al norte d'esta zona atopen el leucogenis y salangensis (dambes migratories a zones al sur anque tamién les repara al oeste en Nagaland[6]) ente que bondi habita nel sur. A lo llargo de la cadenes del sudeste asiáticu, esisten delles poblaciones insulares incluyíu periophthalmus, batakensis, phaedrus, siberu y nigrescens. Indicóse que la forma nomada ye la qu'habita nes islles de Simalur, Java, Bali, Lombok, Palawan, y Balabac.[2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Dicrurus leucophaeus» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 26 de payares de 2013.
  2. 2,0 2,1 «A revision of the bird family Dicruridae». Bulletin of the AMNH 93 (4):  pp. 203–342. 1949. hdl2246/1240. 
  3. 3,0 3,1 Rasmussen, PC & JC Anderton (2005). Birds of South Asia: The Ripley guide. Volume 2. Smithsonian Institution & Lynx Edicions, 590.
  4. Beavan, RC. «[Letter to the "Editor of The Ibis."]». Ibis:  p. 497. 
  5. Whistler, Hugh (1949). Popular Handbook of Indian Birds. Edition 4. Gurney and Jackson, London, 158–159.
  6. Das,PK. «The Whitecheeked Drongo [Dicrurus leucophaeus salangensis (Reichenow)]: an addition to the Indian avifauna». J. Bombay Nat. Hist. Soc. 62. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]