Corrigiola litoralis
Apariencia
Corrigiola litoralis | ||
|---|---|---|
|
| ||
| Clasificación científica | ||
| Reinu: | Plantae | |
| Subreinu: | Tracheobionta | |
| División: | Magnoliophyta | |
| Clas: | Magnoliopsida | |
| Subclas: | Caryophyllidae | |
| Orde: | Caryophyllales | |
| Familia: | Caryophyllaceae | |
| Subfamilia: | Paronychioideae | |
| Tribu: | Corrigioleae | |
| Xéneru: | Corrigiola | |
| Especie: |
C. litoralis L. (1753) | |
| Consultes | ||
| Royal Botanic Gardens, Kew | Royal Botanic Gardens, Kew | |
| World Flora Online | World Flora online | |
| [editar datos en Wikidata] | ||
Pasacaminos (Corrigiola litoralis) ye una planta de la familia de les cariofilacees.
Descripción
[editar | editar la fonte]Planta verde azulada, de tarmos baltaos, ramificaos intrincadamente, de 10-40 cm de llargor, con fueyes alternes pero averaes, a tou lo llargo de los tarmos, cuasi elíptiques, más estreches pel llau próximu al tarmu. Flores pequeñes de 1-1,5 mm, blanques , numberoses, en grupitos terminales o axilares, que duren dende la primavera a la seronda.[1]
Distribucíon y hábitat
[editar | editar la fonte]Nel oeste, centru y sur d'Europa.[2] Na Península Ibérica en Castiella y Lleón. Crez frecuentemente sobre suelos arenosos húmedos, en llechos de regueros o vasos de banzáu. Les sos pequeñes granes gusten a los páxaros, como'l verderillo o'l xilgueru.
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ García Muñoz, B. (2004). Plantes d'Ávila, la mio ciudá editorial=Ávila:Obra Social Caxa d'Ávila. ISBN 84-96264-09-2.
- ↑ Polunin, O (1989). Guía fotográfica de las Flores Silvestres de España y de Europa. Barcelona:Omega. ISBN 84-282-0857-3.
Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]
Wikimedia Commons tien conteníu multimedia tocante a Corrigiola litoralis.
| Wikispecies tien un artículu sobre Corrigiola litoralis. |