Claudiu II

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Claudiu II
Emperador del Imperiu romanu
Antoninianus Claudius II-RIC 0137.jpg
Reináu 268 - xunetu de 270
Nacencia 10 de mayu de 213
Sirmium / Dardania (Sremska Mitrovica, Serbia)
Muerte xunetu de 270
Sirmium, Panonia Inferior
Predecesor Galienu
Socesor Quintilu

Marcu Aureliu Claudiu Góticu (en llatín, Marcus Aurelius Valerius Claudius Augustus; 10 de mayu de 213 - xineru de 270) gobernó l'Imperiu romanu ente los años 268 y 270. La so figura divinizóse poco dempués de morrer.

Oríxenes familiares[editar | editar la fonte]

Los sos oríxenes son poco claros. Alderícase si provenía de la rexón de Sirmio (en Panonia Inferior) o de Dardania (Mesia Cimera).

Xubida al tronu (268)[editar | editar la fonte]

Llegó al tronu tres la muerte del emperador Galienu como resultáu d'una combalechadura, en setiembre o n'ochobre de 268, mientres l'asediu de Mediolanum, onde s'abellugara l'usurpador Aureolu. Les tropes aclamaron a Claudiu a pesar de dellos rumores sobre la so participación na combalechadura qu'acabó cola vida del so predecesor. De siguío dirixóse a Roma pa llograr la confirmación del Senáu y amosa-y el so respetu, yá que nun quería cometer el mesmu fallu que l'emperador Maximinu, qu'enxamás trió Roma dempués de la so aclamación como emperador y, arriendes d'ello, dio amueses d'una evidente desconsideranza escontra'l Senáu.

Campaña contra los alamanes (268)[editar | editar la fonte]

La estancia del nuevu emperador en Roma supunxo un debilitamientu del «limes» danubiano. Ello permitió a la tribu xermánica de los alamanes cruciar los los Alpes y afarar el norte d'Italia. Claudiu respondió aína, ganándolos na batalla del llagu Benaco (güei llagu de Garda). Por esta victoria concedióse-y el títulu de Gemánicu Máximu.

Campañes escontra los godos (268-269)[editar | editar la fonte]

A finales del añu 268 o principios del 269 Claudiu tuvo que faer frente al enorme exércitu de los godos qu'invadiera Ilírico y Panonia. Claudiu dexó al so hermanu Quintilu al mandu de los exércitos de la rexón occidental del imperiu y empobinó escontra los Balcanes. Na batalla de Naissus, les lexones romanes empobinaes por Claudiu, xunto col so xeneral de caballería, el futuru emperador Aurelianu, llograron una histórica victoria sobre los godos. Los romanos tomaron milenta prisioneros y destruyeron la caballería goda. Refugaron a les fuerces godes al otru llau del Danubiu y dexaron de ser una amenaza pal Imperiu romanu mientres aprosimao un sieglu. Esta victoria, una de les más importantes de les lexones romanes, fíxo-y ganar el nomatu de "Góticu", que ye como se-y conoz hasta los nuesos díes.

Campañes escontra l'Imperiu Galu[editar | editar la fonte]

Dempués d'estabilizar la situación nes provincies de los Balcanes ,Claudiu dirixóse escontra l'Imperiu Galu, que taba gobernáu dende faía 15 años pol usurpador Póstumu y los sos socesores, ya incluyía Britania, Galia y Hispania. Claudiu II llogró delles victories, y recuperó'l control de Hispania y el valle del Ródano, na Galia. Esto sentó les bases pa la destrucción final del Imperiu galu mientres el reináu d'Aurelianu. Con too y con eso, Claudiu nun vivió lo bastante pa consiguir el so oxetivu de reunificar los territorios que se dixebraren del Imperiu: l'Imperiu Galu, n'occidente, y el Reinu de Palmira, n'oriente.

Muerte (270)[editar | editar la fonte]

A principios de 270 Claudiu taba nel Baxu Danubiu faciendo frente a una nueva invasión de los vándalos, cuando hebo una invasión de les provincies de Retia y Nórico polos jutungos. Claudiu dexó a Aurelianu al mandu de les operaciones nos Balcanes y dirixóse rápido a Sirmium (Sremska Mitrovica en Voivodina), afitando'l so cuartel xeneral (branu de 270), yá que dende ellí podía coordinar meyor la defensa escontra los bárbaros. Sicasí, poco dempués amalucó mientres una andancia (posiblemente de peste o de viruela) qu'afaró les provincies del Imperiu y morrió en xunetu o agostu de 270. Dizse qu'antes de la so muerte nomó a Aurelianu como'l so socesor, magar que'l so hermanu Quintilu usurpó'l poder poco dempués de morrer Claudiu.

El Senáu divinizólu darréu como Divus Claudius Gothicus, siendo ún de los pocos emperadores romanos tan homenaxaos pol pueblu.

Claudiu II foi'l primeru de los emperadores de la segunda dinastía Flavia (casa de Constantín), siendo Constanciu Cloru'l so ñetu (o según otru sobrín).

Rellación cola lleenda de San Valentín[editar | editar la fonte]

Claudiu II Góticu ye tamién protagonista d'una lleenda tardiega que-y fai responsable del martiriu del presbíteru cristianu llamáu Valentín, que casaba de callao a los soldaos de Claudiu, desafiando la orde imperial que prohibía'l matrimoniu a los soldaos profesionales. Según el relatu, que nun se remonta más allá de la dómina de Geoffrey Chaucer, tala execución tuvo llugar el 14 de febreru de 269.[1]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Jack B. “St. Valentine, Chaucer, and Spring in February” (San Valentín, Chaucer y la primavera en febreru), en Speculum 56.3, xunetu de 1981, páx. 534 a 565). La investigación lliteraria d'Oruch nun encuentra enantes de Chaucer nenguna asociación ente san Valentín y l'amor. El profesor conclúi que Chaucer fuera'l «creador orixinal d'esti mitu» ( Colfa.utsa.edu).


Predecesor:
Galienu
Emperadores romanos
268 - xunetu de 270
Socesor:
Quintilu

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

  • Hestoria Augusta: Claudiu.
    • Testu en llatín, con índiz electrónicu, nel Proyectu Perseus. Emplegando'l rótulu activu load, que se topa na parte cimera derecha, llógrase ayuda n'inglés col vocabulariu llatín del testu.