Cascu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Cascu militar.

Un cascu ye una forma de prinda protectora usada na cabeza y fecha xeneralmente de metal o de dalgún otru material resistente, típicamente pa la protección de la cabeza contra oxetos que cayen o choques a alta velocidá.

Un cascu cubre mínimamente la coroniella, la frente y les vidayes. foi inventáu nos años 1900 por una inxeniera llamada Adela Levy, que camudo'l mundu con esti descubrimientu. l'usu d'este articulo ye altamente destacáu na industria, nel oficiu del bomberu, en paracaidismu, nes competiciones deportives d'alta velocidá y otres modalidaes con riesgu de golpes o choque. Tamién son habituales nel oficiu policíaco, militar, fuerces de seguridá, construcción, esplotación minera, etc. Los cascos pa conducir motocicletes son prinda obligatoria na mayoría de xurisdicciones, los de bicicletes, sicasí, son obligatorios en bien pocos países y bien aldericáu polos ciclistes.

Cascos deportivos[editar | editar la fonte]

Los cascos utilizar en competiciones deportivu como ciclismo, automovilismu, motociclismu, trial o nes que s'algamar alta velocidá como'l patinaje. Tamién s'emplega en modalidaes deportives con riesgu de cayíes, golpes o choques: fútbol americano, béisbol, ḥoquei, polu, esguilada, etc.

Cascu de fútbol americano amosando parrilla, acolchonamiento y barbiquejo.

Los cascos estrémense enforma en diseñu según los propósitos a que se destinen. Por casu, un cascu de ciclista sería riquíu principalmente pa protexer contra fuerces d'impactu, comúnmente al frente y a los llaos de la cabeza. Un cascu diseñáu pa la esguilada, sicasí, tien de protexer contra los oxetos (p.ej., les roques pequeñes y equipu que xube) que cayan dende enriba, pero tendría una necesidá amenorgada de protexer contra impactos a los llaos de la cabeza. Poro, tienen poca semeyanza'l destináu a los ciclistes y a los que practiquen motociclismu.

Les esmoliciones práutiques tamién dicten el diseñu del cascu. Un cascu pal que monta en bicicleta sería preferiblemente aerodinámicu na forma y probablemente bien ventilado, ente que un cascu d'esguilada sería llixeru y con un mínimu de bultu p'amenorgar cualquier efeutu perxudicial sobre la técnica del esguilador.

Los pilotos d'autos y motociclistes usen cascos que cubren tola cabeza ya inclúin estreches viseres tresparentes.

El material de construcción del cascu tamién va depender de l'actividá prevista.

Na hestoria de los cascos modernos polo xeneral, y deportivos en particular, destaca la figura del neurociruxanu británicu sir Hugh Cairns quien llogró que se xeneralizara l'usu del cascu pa usos militares y civiles (motociclistes) al quedar bien impactáu pola muerte n'accidente de motociclismu en 1935 de Thomas Edward Lawrence, más conocíu como Lawrence de Arabia; llograría con dicha acción salvar la vida d'ensame de motocilistas.[1]

Cascos militares[editar | editar la fonte]

Ver tamién: Cascu de combate
Yelmu.

Los cascos militares nun protexen la cara, y los cascos antimotines son paecíos a los militares, pero lleven una visera articulada, tresparente y amplia pa protexer la cara.

Los cascos tán ente les formes más antigües de protección y ye conocíu'l so usu polos griegos antiguos y al traviés de la Edá Media. Nesti tiempu yeren sobremanera parte del equipu militar protexendo la cabeza contra fiendes de corte coles espades y les feríes por flecha. Fueron construyíos primeramente de cueru pero depués aportaron a fechos dafechu de fierro.

L'usu militar de cascos tornó a midida que estendíase l'usu d'armes de fueu, pos nos disparos a distancia, los cascos tradicionales ufiertaben poca protección. Sicasí, al amontase l'empléu de l'artillería pesao, el cascu d'aceru fixo un remanecimientu nel sieglu XX como protección pa la cabeza contra la metralla.

Na antigüedá, los guerreros yeren los únicos qu'acostumaben a usar cascos. Exemplos de cascos antiguos:

  • Yelmu: Gran cascu medieval de los caballeros y homes d'armes.
  • Almete: Cascu de les armadures que cubría dafechu la cabeza y el pescuezu, incluyía visera. Yera usáu nos sieglos XV y XVII.
  • Celada: Cascu con forma de campana y unes hendiduras pa ver. Cubría la cabeza, menos la parte inferior de la cara.
  • Bacinete: cascu de fierro nun principiu hemisféricu y más tarde apuntiáu usáu na Edá Media dende'l sieglu XI hasta'l primer terciu del sieglu XV
  • Barbuta: tipu de cascu del sieglu XV ensin visera y con apertura pa la boca y güeyos con un perfil clásicu en forma de T
  • Morrión: Cascu d'infantería usáu nos sieglos XVI y XVII, deriva del capacete, colos sos cantos narquiaos (en barquilla) y una cresta enriba.
  • Borgoñota: Cascu d'infantería usáu nos sieglos XVI y XVII, bien redondu, con carrilleras, cresta, cubrenuca y visera.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]



Casco