Aron Ralston

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Aron Ralston
Aron Ralston on Capitol Peak Winter 2003.JPG
Ralston en 2003
Nacimientu Marion
Nacionalidá Estadounidense
Alma máter Carnegie Mellon University
Ocupación Aventureru, montañeru
Fíos Lleo Ralston (n. 2010)
[editar datos en Wikidata]

Aron Llee Ralston (Marion, 27 d'ochobre de 1975) ye un montañista estadounidense y orador públicu. Saltó a la fama en mayu de 2003 cuando, baxando ribayos en Utah, viose obligáu a toyese'l brazu derechu con una navaya "multiusos" ensin filu col fin de lliberar, dempués de qu'el so antebrazu quedara atrapáu por una roca.[1]

L'incidente se documenta na autobiografía de Ralston de 2004 Ente la espada y la paré, y ye la tema de la película de 2010 127 hores.

Vida privada[editar | editar la fonte]

Ralston, un graduáu de Cherry Creek High School y un estudiante de inxeniería mecánica y francés en la Universidá Carnegie Mellon, foi miembru de les sociedaes d'honor Phi Beta Kappa y Tau Beta Pi. Nel Carnegie Mellon, trabayó como asistente d'enfermería, estudió nel estranxeru, y foi un participante activu de deportes intramuros. Dexó'l so trabayu como inxenieru mecánicu con Intel en 2002 pa xubir tolos Coloráu fourteeners, o picos de más de 14 000 pies d'altor mientres la temporada d'iviernu. N'agostu de 2009, casar con Jessica Ralston Trusty, y el so primer fíu (Lleo), nació en febreru de 2010.[2][3][4]

Accidente[editar | editar la fonte]

En 2003, mientres taba nun viaxe de senderismo en Blue John Canyon (cerca de Moab, Utah), una roca esprendióse, entartallando la so antebrazu derechu y atrapándolo contra la paré del cañón. Ralston nun cuntara a naide los sos planes de dir d'escursión y sabía que naide taría buscándolo. Pasó 127 hores sorbiendo amodo la so pequena cantidá d'agua restante tratando de sacar el brazu, anque lamentablemente los sos esfuerzos fueron inútiles. Col tiempu quedar ensin agua, asina que, suponiendo que diba morrer, decidió tallar el so nome, fecha de nacencia y la presunta fecha de la muerte na paré del cañón de piedra arenisca, y grabó en vídeu un últimu adiós a la so familia.

Dempués de cinco díes tratando de llevantar y romper la roca, el deshidratado y delirante Ralston disponer a toyer l'antebrazu derechu atrapáu col fin d'escapar. Anque nunca nomó al fabricante de la ferramienta, describir como "lo que llograríes si mercares una llinterna de 15$ y te regalaren una ferramienta multiuso".[5] Dempués de lliberar, desesperáu por beber un pocu d'agua, viose obligáu a beber agua inclusive d'un charcu d'agua puerco. Pero inda taba a ventisiete kilómetros del so vehículu, y nun tenía teléfonu móvil. Tuvo que faer rappel nuna serrapatosa paré de 65 pies (19,812 m.) y depués caminó pol cañón sol calorosu sol del mediudía. Tuvo que siguir caminando deshidratado, afamiáu y morrebundu, tantu que cayó al suelu delles vegaes, y más la presión de que les utres carroñeros yá taben empezando a volar sobre él. Nel camín atopar a trés turistes, Eric Meijer, Monique y el so fíu Andy, quien-y dieron agua y sollertaron a les autoridaes. Foi finalmente rescatáu por un equipu de busca n'helicópteru seis hores dempués de la amputación del so brazu, que foi retiráu de debaxo de la roca y recuperáu poles autoridaes del parque pa ser darréu encenráu por el mesmu Ralston. Depués tornó a la escena del accidente con Tom Brokaw seis meses más tarde, nel so cumpleaños, por dos razones: pa filmar l'episodiu de NBC Dateline del so accidente, y p'esparder ellí les cenices del so brazu onde él diz, "que pertenecen."

Consecuencies del accidente[editar | editar la fonte]

Turismu de monte y aventura[editar | editar la fonte]

Ralston inda xube montes prolíficamente, incluyendo una espedición en 2008 al Neváu Güeyos del Saláu en Chile y al Monte Pissis en Arxentina.[6] En 2005, Ralston convertir na primer persona n'esguilar les 53[7] montes del Coloráu, de más de 14 000 pies d'altor, pel hibiernu, un proyectu qu'empezó en 1998 y que volvió a entamar dempués del so amputación en Blue John Canyon.[8][9]

En 2008, xubió en solitariu Denali.

En 2009, dirixió una espedición colos sos amigos nel ríu Coloráu al traviés del Gran Cañón, y xubió el monte Kilimanjaro en Tanzania.

Ralston en 2008.

Magar inda Ralston tien la intención d'esguilar el Monte Everest dalgún día, él nun taba acordies con l'esplorador polar Eric Larsen na so espedición "Salvar Los Polos" en 2010, como s'informó primeramente.[10]

Apaiciones nos medios de comunicación[editar | editar la fonte]

Dempués del accidente, Ralston fixo numberoses apaiciones.[11] El 21 de xunetu de 2003, Ralston apaeció en The Llate Show con David Letterman,.[12] El 6 d'ochobre de 2005, Ralston apaeció en The Llate Llate Show con Craig Ferguson. El 10 de setiembre de 2004, la hestoria de Ralston foi presentada nuna edición de dos hores de Dateline NBC llamáu "Díes desesperaos en Blue John Canyon."[13] Ralston apaeció dos veces en The Today Show, Good Morning America, The Tonight Show con Jay Leno, y The Llate Show con David Letterman.[11] Tamién apaeció en The Ellen Dexeneres Show, CNN con Bill Hemmer, Anderson Cooper 360°, el sábadu pela mañana CNN y CNBC con Deborah Norville.[11] Tamién participó nel espectáculu d'entrevistes Australianu Enough Rope.

Ralston foi nomáu Home del Añu na revista de moda masculina GQ y Persona del Añu por Vanity Fair en 2003.[11] En 2003, Aron foi nomada la primer Estrella Brillosa del Esfotu pola WillReturn Council of Assurant Employee Benefits.[14]

Otros proyectos[editar | editar la fonte]

El 4 de mayu de 2007, Ralston presentar nel Foru Económicu Suizu y dio un discursu alrodiu de "qué tanto perdió la so mano, sinón ganó la so vida de nuevu."

Ralston documentó la so esperiencia nun llibru tituláu "Ente la espada y la paré" (ISBN 0-7434-9281-1), publicáu por Atria Books, el 7 de setiembre de 2004, qu'algamó'l puestu #3 na llista del New York Times de llibros de non ficción. Algamó'l #1 en Nueva Zelanda y Australia, y ye el #7 bestseller autobiográficu de tolos tiempos nel Reinu Uníu.[11]

127 hores[editar | editar la fonte]

Artículu principal: 127 hores

El director de cine inglés Danny Boyle dirixió la película 127 hores sobre la hestoria de Ralston.[15] El rodaxe tuvo llugar en marzu y abril de 2010, col llanzamientu en Nueva York y Los Ánxeles el 5 de payares de 2010. Fox Searchlight Pictures financió la película.[16] L'actor James Franco desempeñó'l papel de Ralston.[17] La película recibió ovaciones de pies, tantu nel Festival de Cine de Telluride como nel Toronto International Filme Festival. Dellos miembros del públicu en Toronto y, más apocayá, en Upstate, NY, esmoreciéronse debíu al realismu de les escenes de la amputación.[18] La película foi bien recibida polos críticos de cine. Una reseña de Rotten Tomatoes informa qu'el 93% de 143 críticos profesionales dieron a la película una crítica positiva, con una valoración media de 8,3 sobre 10.[19]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Duncan Campbell (3 de mayu de 2003). Mountaineer trapped by boulder amputated arm with pocketknife. The Guardian. http://www.guardian.co.uk/world/2003/may/03/duncancampbell. Consultáu el 13 d'avientu de 2010. 
  2. Inbar, Michael (8 d'avientu de 2009). «Hiker who cut off arm: My future son saved me - TODAY People - People: Tales of survival - TODAYshow.com». Today.msnbc.msn.com. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  3. «Pick Me Up CATCH-UP». Pick Me Up magacín. Archiváu dende l'orixinal, el 1 de setiembre de 2010. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  4. «Aron Ralston Interview – The Man Who’s Real Life Story Danny Boyle’s Upcoming Movie ’127 Hours’ Is Based On». Flicks and Bits (8 d'ochobre de 2010). Archiváu dende l'orixinal, el 11 d'ochobre de 2010. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  5. «CMU grad describes cutting off his arm to save his life». Pittsburgh Post-Gazette. 9 de mayu de 2003. http://www.post-gazette.com/nation/20030509climbernat2.asp. Consultáu el 21 de marzu de 2007. 
  6. «Between a rock and a happy presta». Consultáu'l 12 d'avientu de 2010.
  7. http://www.14ers.com/photos/photos_14ers1.php
  8. «My Summit Problem». Archiváu dende l'orixinal, el 2 de setiembre de 2010. Consultáu'l 21 de marzu de 2007.
  9. «14ers.com». Consultáu'l 7 de payares de 2010.
  10. «Explorers eye poles, Everest on climate mission». Consultáu'l 9 de xunetu de 2008.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 «Aron Ralston - Speaker Profile». Keynotespeakers.com (1 de setiembre de 2005). Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  12. «Aron Ralston Sacrifices His Right Arm to Save His Life». Cmu.edu. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  13. Díes de desesperación en Blue John Canyon Plantía:Wayback
  14. «Perseverance Hall of Fame». Assurantemployeebenefits.com. Archiváu dende l'orixinal, el 24 d'avientu de 2010. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  15. «Spend 127 Hours with Danny Boyle». Dreadcentral.com. Archiváu dende l'orixinal, el 14 de xunu de 2011. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  16. Xan Brooks. «Danny Boyle climbs on mountaineer epic 127 Hours». Guardian. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  17. «James Franco puts in 'Hours'». Variety (Reed Business Information). 6 de xineru de 2010. http://www.variety.com/article/VR1118013420.html?categoryid=13&cs=1. Consultáu el 19 de xunu de 2010. 
  18. «Audience faints at 'realistic' amputation filme». The Age. 15 de setiembre de 2010. http://www.theage.com.au/entertainment/movies/audience-faints--at-realistic-amputation-filme-20100915-15bpo.html?autostart=1. Consultáu el 15 de setiembre de 2010. 
  19. «127 Hours». Rotten Tomatoes. Flixster. Consultáu'l 12 d'avientu de 2010.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Aron Ralston