Archipiélagu de Chagos

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Icono de esbozo
Esti artículu ye un entamu. Pues ayudar a la Wikipedia n'asturianu ampliándolu.
Archipiélagu de Chagos
DG Ariel Plantation.jpg
Alministración
Monarquía na MancomunidáBandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
$0Territoriu Británicu d'Ultramar
Territoriu BritánicuTerritoriu Británicu del Océanu Índicu
Xeografía
Coordenaes 6°17′S 72°05′E / 6.28°S 72.08°E / -6.28; 72.08Coordenaes: 6°17′S 72°05′E / 6.28°S 72.08°E / -6.28; 72.08
Biot-map.png
Superficie 63.2 km²
Demografía
Más información
Estaya horaria UTC+06:00
Cambiar los datos en Wikidata
Archipiélagu de Chagos. Los atolones con la so superficie sobro'l nivel del mar apaecen denomaos de collor verde.

L'archipiélagu de Chagos (n'inglés: Chagos Islands), anantes conocíu como Bassas de Chagas ya Islles del Aceite (Oil Islands), ye un grupu de siete atolones que comprienden más de 60 islles tropicales. Asítiase nel océanu Índicu, a unos 500 km al sur del archipiélagu de les Maldives. Esta cadena d'islles ye'l archipiélagu más meridional de la cordelera Chagos-Laccadive, una cadena montañosa submarina que recorre l'océanu Índicu en sentíu norte-sur.

L'archipiélagu, que forma parte del Territoriu Británicu del Océanu Índicu, fora'l llar de los chagosianos demientres más d'un sieglu y mediu hasta qu'el Reinu Xuníu forciolos a treslladase, ente 1967 y 1973, pa permitir la construcción de la base militar estauxunidense de Diego García na islla homónima, la mayor del archipiélagu. De magar 1971 namái esti atolón ta habitáu, seique únicamente por personal militar y civiles contrataos que trabayen na base militar.

La soberanía del archipiélagu ta en disputa ente'l Reinu Xuníu y Mauriciu, una y bones el Reinu Xuníu dixebró l'archipiélagu del territoriu de Mauriciu trés años primero de qu'esi país algamara la independencia.

Base militar estauxunidense[editar | editar la fonte]

Na década de 1960, Estaos Xuníos interesóse pola islla de Diego García, na parte sur del archipiélagu, ya que la so posición estratéxica dexaríalo intervenir militarmente en tola rexón y controlar les principales rutes marítimes peles que pasaben los hidrocarburos y les materies primes. Les negociaciones secretes ente'l Reinu Uníu y los Estaos Xuníos conducieron a un intercambiu de cartes en 1966 con estatus de tratáu, pero ensin l'aprobación del Parllamentu británicu. Londres pon a disposición de Washington la islla Diego García por un períodu de cincuenta años.

Dempués de que'l gobiernu americanu esixera'l "control esclusivu" mientres les negociaciones, el gobiernu británicu espulsó gradualmente a los chagosianos, habitantes indíxenes del archipiélagu: prohibición de tornar dempués d'un viaxe, restricción del suministru d'alimentos y medicines, envelenamientu y muerte por gas de tolos perros, etc. En 1973, los postreros habitantes fueron deportaos por barcu de carga a les Seixeles y a Mauriciu.

El Tribunal Internacional de Xusticia de Naciones Xuníes encamentó a Reinu Uníu a "poner fin al control exercíu sobre l'archipiélagu de Chagos lo antes posible", yá que la so separación mientres el procesu de descolonización nun se llevó a cabu acordies con el derechu internacional.