Alfonso Bauer Paiz

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Alfonso Bauer Paiz
Diputado del Congreso de Guatemala Traducir

Vida
Nacimientu Ciudá de Guatemala29  d'abril de 1918
Nacionalidá Bandera de Guatemala Guatemala
Fallecimientu

Ciudá de Guatemala10  de xunetu de 2011

(93 años)
Causa de la muerte isquemia Traducir
Estudios
Estudios Universidá de San Carlos de Guatemala
Llingües castellán
Oficiu
Oficiu abogáu, políticu y escritor
Cambiar los datos en Wikidata

Alfonso Bauer Paiz (29  d'abril de 1918Ciudá de Guatemala - 10  de xunetu de 2011Ciudá de Guatemala) foi un abogáu y activista políticu guatemalianu, conocído por participar na Revolución de 1944 y ocupar diversos cargos gubernamentales, académicos y políticos mientres el sieglu xx en Guatemala,[1] Chile, Nicaragua y Cuba.[2]

Biografía[editar | editar la fonte]

Primeros años[editar | editar la fonte]

Alfonso Bauer yera fíu del periodista salvadoreñu Carlos Bauer Avilés y de la guatemaliana Abigail Paiz. Los sos primeros estudios realizar nel Colexu Quitáu La Preparatoria; darréu estudió na Facultá de Ciencies Xurídiques y Sociales de la Universidá Nacional onde llogra'l títulu d'abogáu y notariu.[1]

Revolución de 1944[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Federico Ponce Vaides

Pa la dómina de la Revolución d'Ochobre, cuntaba con 26 años y participó viviegamente nes movilizaciones sociales d'entós. Foi diputáu del Congresu de la República de Guatemala mientres los meses que duró nel mandu la xunta revolucionaria de gobiernu integrada por Jorge Toriello Garrido, Jacobo Árbenz Guzmán y Arana.[1]

Mientres el gobiernu del Dr. Juan José Arévalo Bermeyu (1944-1951]) desempeñóse como:

  • Subsecretariu d'Economía y Trabayu.
  • Subjefe del Departamentu de Fomentu Cooperativu.
  • Maxistráu Coordinador de Trabayu.
  • Ministru d'Economía.
  • Fundador de los tribunales del Trabayo ante l'aprobación del Códigu de Trabayu en 1947.
  • Miembru de les primeres Xuntes Monetaries.
  • Presidente del Colexu d'Abogaos de Guatemala en 1950-1951[1]

Nos años del segundu gobiernu de la revolución, el del coronel Jacobo Árbenz Guzmán, (1951-1954) tuvo los siguientes cargos:

  • Xerente Xeneral del Departamentu de Finques Nacionales.
  • Xerente y Presidente del Bancu Nacional Agrariu[3]

Amistá con Ernesto Guevara[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Ernesto Guevara
Hilda Gadea y Ernesto Ché Guevara de lluna de miel en Yucatán en 1955. Acababen de asilarse en Méxicu depués de la cayida del réxime arbencista en Guatemala en 1954.

Escontra'l final del gobiernu del coronel Árbenz conoció a Ernesto Guevara -quien depués sería conocíu como'l Comandante Ché Guevara» de la Revolución Cubana- cuando ésti llegó a Guatemala a principios de 1954 procedente de Perú y con una carta d'encamientu de la primer esposa del arxentín, Hilda Gadea.[2][4] Guevara conoció a Alfonso Bauer cuando ésti agospiar na so casa d'habitación; Bauer nun tenía enforma tiempu p'atender al so visitante, pos taba ocupáu coles sos xeres de gobiernu y cola inminente intervención estauxunidense en Guatemala;[5][6][7][8] nes contaes ocasiones en que vía a Guevara, siempres lo atopaba lleendo.[2]

Cuando s'empecipió la invasión del Movimientu de Lliberación Nacional, Guevara collaboró llevando y trayendo información tantu de la embaxada d'Arxentina como de la embaxada de Méxicu, esta postrera, onde taben pidiendo asilu la mayoría de revolucionarios como'l mesmu Bauer,[2] Árbenz, y José Manuel Fortuny.[9] Dempués de la contrarrevolución y posterior derrocamientu del presidente Arbenz en 1954 el nuevu gobiernu guatemalianu nun dexó la salida de los exiliados na embaja de Méxicu per delles selmanes;[1] cuando por fin dexó salir a los exiliados na embaxada de Méxicu, Bauer nuevamente allugó a Guevara na casa onde s'atopa xuntu con otros miembros del gobiernu arbencista, ente ellos Carlos Gonzáles Orellana, [2] Bauer foi testigu de cómo Guevara y Fidel Castro conociéronse Méxicu; cuntaba qu'él solamente miraba qu'entraba un home alto -Capo- y preguntaba por Ernesto, y salíen los dos xuntos.[2] Guevara nun apaecía sinón hasta dellos díes dempués.

Años dempués, yá cuando la revolución trunfara en Cuba, l'agora Comandante Ché Guevara convidar a visitar la isla; cuando llegó a visitalo Guevara al so hotel en L'Habana preguntó-y como andaben les coses en Guatemala, a lo que Bauer contestó qu'agora si teníen una bona organización y que formaren un gran partíu. Guevara díxo-y: «¡Ai ustedes, los chapinos; siempres pensando en partíos políticos! ¡FAIGAN LA REVOLUCIÓN!»[2]

Darréu Bauer Paiz trabayó nel ministeriu que presidía Guevara, y tamién fundó'l Colexu d'Abogaos Xuristes de L'Habana.[2]

Torna a Guatemala[editar | editar la fonte]

Ver tamién: EXMIBAL

Depués de trés años nel esiliu retornó a Guatemala de forma clandestina ya interpunxo un recursu d'amparu ante la Corte Suprema de Xusticia; depués incorporóse a actividaes profesionales y foi caderalgu nes Facultaes de Ciencies Xurídiques y Sociales y de Ciencies Económiques de la Universidá de San Carlos de Guatemala.[1]

Al ser miembru del Conseyu Cimeru Universitariu foi nomáu al pie de otros dos profesionales -Oscar Adolfo Mijangos López y Julio Camey Herrera- pa integrar una comisión qu'estudiara les concesiones illegales de níquel[lower-alpha 1] que preparaba'l gobiernu del coronel Carlos Manuel Arana Osorio. Por cuenta de esto'l gobiernu decide esaniciar a los miembros de la comisión: en payares de 1970 Bauer foi víctima d'un ataque armáu y depués de cinco meses de recuperación nel hospital del Seguro Social tuvo que salir nuevamente al esiliu. Los otros miembros de dicha comisión fueren asesinaos.[1]

Segundu esiliu[editar | editar la fonte]

Ver tamién: Salvador Allende

En mayu de 1971, salió nuevamente al esiliu; esta vegada foi a Chile onde foi asesor del presidente Salvador Allende.[2] Tres el derrocamientu de Allende en 1973, treslladar a Cuba, onde vivió ente 1973 y 1980 dedicándose a ser asesor llaboral d'empreses estatales y del Ministeriu de Xusticia.

Mientres la Revolución Sandinista de Nicaragua trabayu como asesor del Ministeriu del Trabayu ente 1981 y 1988.[2] En 1988 treslladar a sur de Méxicu onde trabaya nos campos de refuxaos guatemalianos que s'atopaben en Quintana Roo y Soconusco por cuenta de la Guerra civil de Guatemala.[1]

Torna a Guatemala[editar | editar la fonte]

Alfonso Bauer tornó A Guatemala definitivamente en 1995 y nel periodu 2000-2004 integrar a la política como diputáu pol partíu Alianza Nueva Nación.

Muerte[editar | editar la fonte]

Nos sos últimos años llaboriaba nel Campus Central de la Universidá de San Carlos de Guatemala como investigador, y acababa de ser nomáu como'l meyor investigador del añu en dicha institución. Fiel a la so ideoloxía, sofitó a los estudiantes universitarios qu'esixíen una verdadera autonomía universitaria, pero foi despidíu por Conseyu Cimeru Universitariu; sicasí, por cuenta de la solidaridá nacional ya internacional les autoridaes de la Universidá viéronse obligaes a reinstalarlo.[1]

Por cuenta de estes intenses xornaes, la so salú resintióse y n'abril de 2011 foi hospitalizáu nel IGSS por cuenta de que sufriera de falta d'osíxenu al celebru y el so estáu de salú complicárase con neumonía hospitalaria, adquirida dientro del IGSS y altamente resistente a los antibióticos. Depués de cuasi tres meses hospitalizáu, Alfonso Bauer Paiz morrió'l domingu 10 de xunetu de 2011 a los 93 años, a les 7:45 de la nueche d'un ataque cardiacu.[1]

Obra lliteraria[editar | editar la fonte]

  • Solombres y rellumos de la Historia Patria
  • Catalogación de lleis llaborales de Guatemala
  • ¿Cómo funciona'l capital yanqui en Centroamérica?
  • La Frutera ante la llei,
  • Apuntes d'un militante de la Revolución d'Ochobre
  • Memories d'Alfonso Bauer Paiz

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Vease EXMIBAL

Referencies[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Alfonso Bauer Paiz