Adonis flammea

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Adonis flammea
Adonis annua.jpg
Adonis flammea
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Ranunculales
Familia: Ranunculaceae
Subfamilia: Ranunculoideae
Tribu: Actaeeae
Xéneru: Adonis
Especie: Adonis flammea
Jacq.
[editar datos en Wikidata]

Adonis flammea ye una especie de planta perteneciente a la familia Ranunculaceae.

Tarmu floral
Detalle de la flor

Descripción[editar | editar la fonte]

Como Adonis aestivalis pero con flores grandes, de 2-3 cm de diámetru, xeneralmente con pétalos estrechos y oblongos, escarlata escuru y sépalos pelosos, xuntaos a los pétalos (sépalos los estendíos en Adonis aestivalis). Estremar polos sos aquenios que tienen un bultu arrondáu xusto debaxo del picu motudu de negru. Floria en primavera y branu.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Centro y sur d'Europa. En campos de tierra caliar.[1]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Adonis flammea, describióse por Nikolaus Joseph von Jacquin y espublizóse en Florae Austriaceae 4: 29, nel añu 1776.[2]

Etimoloxía

Adonis: nome xenéricu que según el Stearn's Dictionary of Plant Names diz: "La flor suponse que s'anició a partir del sangre d'Adonis que foi puñáu a muerte por un xabalín. Yera amáu por Afrodita y, según delles versiones foi cortexáu ensin ésitu. Adonis yera consideráu polos griegos como'l dios de les plantes. Creíase que sumía na seronda y l'iviernu pa volver apaecer na primavera y el branu. Pa celebrar el so regresu, los griegos adoptaron el costume semítica de faer xardinos de Adonis, que consistíen n'olles de folla de granes de rápida crecedera".[3]

flammea: epítetu llatín que significa "como una llapada".[4]

Citoloxía

Númberu de cromosomes de Adonis flammea (Fam. Ranunculaceae) y táxones infraespecíficos: n=16[5]

Sinonimia

Nome común[editar | editar la fonte]

  • Castellanu: cantárigas, güeyos de perdiz, rescamplu, rosa del diañu, saltaojos.[7]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Polunin, O (1989). Guía fotográfica de les flores monteses d'España y d'Europa. Barcelona:Omega. ISBN 84-282-0857-3.
  2. Adonis flammea en Trópicos
  3. En Nome Botánicos
  4. N'Epítetos Botánicos
  5. IOPB. Chromosome data 7 (ed. A. Stace). Diosdáu, J. C. & al. (1994) Intern. Organ. Plant Biosyst. 22: 3-4
  6. Adonis flammea en PlantList
  7. «Adonis flammea». Real Xardín Botánicu: Proyeutu Anthos. Consultáu'l 20 de marzu de 2012.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Bailey, L. H. & Y. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]