Océanu (mitoloxía)

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Mitoloxía Griega
Esti artículu forma parte de la serie
Mitoloxía griega
Dioses

Divinidaes primordiales
Dioses ctónicos
Titanes
Dioses olímpicos
Divinidaes alegóriques


1ª Xeneración de Titanes:

Océanu Ceu Críu Hiperión Xapetu Cronos Febe Mnemósine Rea Temis Tetis Tea Dione


2ª Xeneración de Titanes:

Oceánidos Oceánides Helios Selene Eos Prometéu Epimetéu Atlas Meneciu

Océanu (ríu-océanu) na mitoloxía griega yera'l titán fíu d'Uranu y Gaia que representaba al océanu que los antiguos consideraben un ríu que circundaba'l mundu conocíu.

Yera representáu como un home musculosu de barba llarga y cuernos cola parte inferior del so cuerpu con forma de sierpe; col tiempu los cuernos de güe tresfomáronse en pinces de llangosta.

Tuvo con Tetis les tres mil Oceánides y a tolos Oceánidos. En cásique toles versiones de la Titanomaquia, Océanu nun fai parte del grupu de titanes que sofiten a Cronos na so rebelión escontra Uranu, sinón que permanez fiel al so pá xunto a Prometéu y Tetis.

Na dómina de los Dioses olímpicos el papel d'Océnau fíxose más escuru quedando relegáu al gobiernu de los mares más esconocíos de les llendes conocíes del Atlánticu, mientres que Poseidón facíase dueñu del mar Mediterraneu o centru del Mundu Antiguu occidental.

Descendencia[editar | editar la fonte]