Gaia
 |
| Esti artículu forma parte de la serie Mitoloxía Griega |
| Dioses |
|
Divinidaes primordiales |
| Elencos |
| Tamién |
Gaia (tamién Gea) ye una de les divinidaes primordiales de la Mitoloxía Griega; personificaba la Tierra y poro yera ma de tolos seres.
Hesiodu diz que xurdió del Caos, dando vida a les fuercies de la Natura: mares, montes y cielu (Uranu). Con esti tuvo 6 titanes y 6 titánides o 7 dependiendo de la fonte clásica; los Cíclopes y los Hecatónquiros.
Xunto al so hermanu, Tártaru dió vida al monstruosu Tifón.
Cronos rebelóse escontra Uranu'l so pá, aidando a la so ma, Gaia, tazándolu los xenitales del so sangre nacieron los Xigantes y les Erinias, amás de que de la espluma que fixeron al cayer a la mar nació Afrodita cerca de la islla de Xipre.
Na Antigua Grecia creyíase que Gaia sofitaba la fertilidá de la tierra y que, xunto a Deméter xixilaba pol bon desendolcu de l'agricultura, tou ello xuntu con un fuerte cultu de la Ma Tierra.
Al ser, quiciabes, un cultu neolíticu que foi adulces perdiendo fuercia; ye que Gaia ye la primera en pertener l'Oráculu de Delfos, y cuando Apolu quier costruyir el so propiu na ciudá tien de destruyir l'emblema de la sierpe, representación de la Tierra, de Gaia.
Nes primeres cultures hestóriques griegues, representáu nes obres homériques la diosa apaez como xixilante de los xuramentos, yá qu'a ella nada pue subeirala na Tierra.
