Dioses ctónicos
 |
| Esti artículu forma parte de la serie Mitoloxía Griega |
| Dioses |
|
Divinidaes primordiales |
| Elencos |
| Tamién |
Ctónicu (χθονιος pertenecientes a la tierra) fai referencia na Mitoloxía Griega a los dioses o divinidaes del inframundu por oposición a las deidaes celestes; dacuando son nomaos como telúricos.
La pallabra griega χθών (khthōn) refiérse típicamente al interior del suelu más qu'a la superficie del mesmu -como lo faría gaia; ye un xuegu de pallabres por qu'al empar sinifica abondacia y tumba.
Cultu [editar]
Pa los dioses ctónicos facíase los sacrifícios, d'animales, nel bothros o nel megaron (pozu y cámara fundida respeutivamente, mientres que nel cultu olímpicu facíase nel bomos (altar). Amás les ofrendes solíen ser dafechu amburaes o soterraes y nun repartíes ente los fieles, como pasaba nel cultu olímpicu.
Xeneralmente los dioses ctónicos teníen rellación cola fertilidá, malque compartíen dicha función colos dioses olímpicos (como Deméter y la so fíaPerséfone que tutelaban l'Agricultura, de forma olímpica la primera y ctónica la segunda). Amás yera tan poco clara la xebra que, davezu, dambes yeren oraes nel mesmu altar y col mesmu ritual.
Asinamesmu, había dioses olímpicos que tamién lo yeren ctónicos, talos como Zeus y Hermes; esistíen divinidaes como Asclepiu o Heracles que, dependiendo de la rexón, yeren dioses olímpicos o héroes ctónicos.
Na relixosidá antigua griega hai divinidaes de difícil ascripción, Hécate, que siguía un ritual propiu y que nun yera siempre desinada como ctónica pero enxamas como divinidá olímpica; nestos casos dependiendo de las fontes queden ensin categoría na mitoloxía griega.
