Benito Mussolini

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Uiquipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu
Benito Mussolini (esquierda) con Adolf Hitler

Benito Amilcare Andrea Mussolini Maltoni (*Dovia di Predappio, Trolini, Italia, 29 de xunetu de 1883 - †Giulino di Mezzegra, Italia, 28 d'abril de 1945), políticu y dictador italianu.

Foi un políticu na Segunda Guerra Mundial, alliáu d'Adolf Hitler demientres la contienda.

Afitó un réxime denomáu fascismu, nel que recibió'l nomatu de Duce (guía o caudillu). Xefe de gobiernu ente 1922 y 1943, llantándose como dictador demientres la mayor parte d'esi periodu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Mussolini

Mussolini nació en Dovia di Predappio, na provincia de Forlí, rexón d'Emilia-Romaña (Italia) el 29 de xunetu de 1883. So pá, Alessandro, yera ferraor; so ma, Rosa Maltoni, yera una mayestra que creyía fonderamente na importancia de la educación. El nome Benito púnxose-y n'honor al presidente reformista mexicanu Benito Juárez. Como so pa, Benito fízose socialista.

Graduóse como mayestru d'escuela en 1901. En 1902 emigró a Suiza fuxendo del serviciu militar. Demientres la so estancia, y al nun alcontrar un trabayu permanente, arrestárenlu por guitón, y pasó una nueche na cárcele. Más alantre, llueu d'ingresar nel movimientu socialista, deportárenlu a Aranjuez, au tuvo que faer el serviciu militar. Tornó a Suiza de sutrucu y ellí foi espulsáu d'un cantón a otru pol so activismu socialista. En Suiza fizo amistá con renomaos revolucionarios y foi formando la so cultura política baxo la influyencia -a vegaes contradictoria- de Karl Marx, Pierre-Joseph Proudhon, Friedrich Nietzsche y Vilfredo Pareto.

Fundó'l periódicu "Il Popolo d’Italia", de tendencies ultranacionalistes, lo que-y valió la espulsión del Partíu Socialista Italianu, y creyó en Milán en 1919 los "Fasci italiani di combattimento", grupos armaos d'axitación qu'ensamaren el biltu del futuru "Partíu Nacional Facista" en 1920. Ganóse'l favor de los grandes propietarios y salió elexíu como diputáu nes eleiciones de mayu de 1921.

Toma del poder de Mussolini[editar | editar la fonte]

L'amistá de Hitler y Mussolini aportaron a Alemaña a participar en campañes n'Italia. Na semeya, Hitler y Mussolini desfilen peles cais de Munich
Llugar au fusilaren a Benito Mussolini.

N'ochobre de 1922, la impotencia del gobiernu pa facer frente a la situación na que s'alcontraba'l país y la disolución del Parllamentu, allanaron el camín pa la denomada 'Marcha sobro Roma, el 28 d'ochobre de 1922. La so entrada trunfal na capital italiana, na que nun alcontró nenguna oposición, y el sofitu del exércitu y del gobiernu, fizo que lu nomaren primer ministru por parte del rei Víctor Manuel III el 30 d'ochobre de 1922.

Italia facista[editar | editar la fonte]

Adulces, magar que con mayor puxu tres l'asesinatu del diputáu socialista Giacomo Matteotti en 1924, erixóse como únicu poder, desanició cualesquier mena d'oposición y tresformó'l so gobiernu nún réxime dictatorial

Autorizó la conversión de la Ciudá del Vaticanu nun estáu independiente en 1929. Sofitáu polos seutores católicos, entamó escorrexes escontra dalgunos grupos relixosos minoritarios.

Tres l'arribada al poder de Hitler n'Alemaña, averóse al nazismu, y dempués de les victories alemanes na Segunda Guerra Mundial, declaró la guerra a los Alliaos. Sicasí, el fracasu del exércitu italianu en Grecia, Libia y África oriental, asina como l'avance de les tropes alliaes, motivaron el so encarcelamientu por orde de Víctor Manuel III, qu'impulsó un güelpe d'estáu y decretó la fin del facismu en xunetu de 1943.

Caberos díes[editar | editar la fonte]

Foi lliberáu por Otto Skorzeny y un grupu de paracaidistes de la SS d'Alemaña'l 12 de setiembre de 1943, y fizo una república facista nel Norte d'Italia (Repubblica Sociale Italiana), pero l'avance alliáu angariyolu a fuxir a Suiza. Intentó cruciar la llende'l país antroxáu d'oficial alemán, pero descubriéronlu los partisanos en Dongo'l 27 d'abril de 1945. Fusiláronlu al día siguiente cola so compañera Clara Petacci y colgárenlos de los pies au díes enantes foren fusilaos partisanos italianos poles tropes facistes. Los sos cuerpos amosárenlos a la xente na plaza Loreto de Milán.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

{{{2}}}
Wikimedia Commons tien archivos rellacionaos con: