Anarquismu

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener
Mikhaíl Bakunin, consideráu ún de los padres del anarquismu.
La bandera prieta ye ún de los tradicionales símbolos anarquistes

Anarquismu o anarquía, yá que nun ye un "ismu". Nun ye un movimientu doctrinariu nin un pensamientu determináu.

L'anarquismu o l'anarquía ye vivir ensin poder, dominación o autoridá.

"Nun hai, nin puede haber, creu o catecismu llibertarios".

Lo qu'esiste ye un garapiellu d'entamos xenerales, de conceiciones fundamentales y d'aplicaciones práutiques sobro les que s'establez un acuerdu ente individuos que camienten como enemigos de cualquier autoridá y que lluchen, solos o n'andecha, escontra toles sumisiones y violencies polítiques, económiques, intelectuales y morales que d'ella deriven.

Los pensadores clásicos más relevantes son Proudhon, Bakunin y Kropotkin, toos de calter colectivista. A la fin del sieglu XIX, surdió una variante individualista basada na filosofía de Max Stirner. Esta nueva corriente marca la diferencia ente l'anarquismu clásico y l'anarcoindividualismu.

Pueden esistir, y esisten, estremaos tipos d'anarquistes, pero toos con un xeitu común que los dixebra de tolos otros tipos humanos. Esto ye'l negazu del principiu d'autoridá na cadarma social y el refugu a toles torgues que deriven de les instituciones basaes nesa norma. Asina, ye anarquista tou aquelli que niega l'autoridá y la combate. (...)

L'autoridá tien trés formes cimeres que xeneren trés tipos de coaición: 1ª la forma política: l'estáu; 2ª la forma económica: el capital; 3ª la forma moral: la relixón."

La educación ye'l pegoyu fundamental de la llucha antiautoritaria. El movimientu anarquista usa la educación pa tratar de facer a la persona llibrepensadora, consciente y crítica que seya quien a construyir la sociedá anarquista. Frutu d'esti trabayu educativu son los numberosos periódicos y llibros editaos poles organizaciones y sindicatos de tendencia anarquista y la creación de los ateneos llibertarios.

N'Asturies, na Segunda República, los principales núcleos anarquistes foron La Felguera y Xixón, organizaos al rodiu de la CNT. El final de la Guerra Civil supunxo pa toles organizaciones obreres un duru golpe del que l'anarquismu asturianu nun foi quien a recuperase.