W Orionis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ficha d'oxetu celesteW Orionis
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 76,348834117927 °[1]
Declinación (δ) 1,1776275333105 °[1]
Magnitú aparente (V) 6,1 (banda V)
Constelación Orión
Velocidá radial 16,5 km/s[3]
Parallax 0,9914 mas[1]
Tipu espectral C-rich[6]
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 5h 5m 23.72s, 1° 10 39.459

W Orionis (W Ori)[7] ye una estrella variable na constelación d'Orión. La so magnitú aparente puede llegar a +5,88 cuando algama'l so máximu rellumu. Alcuéntrase a unos 410 pársecs (1340 años lluz) de distancia del Sistema Solar.[8]

W Orionis ye una estrella de carbonu, una de les poques observables a simple vista, catalogada como de tipu espectral CV5[8] o C6II.[9] A diferencia de la mayor parte de les estrelles, nes estrelles de carbonu esti elementu ye más abondosu que l'oxíxenu y forma compuestos qu'absuerben la lluz azul, polo qu'estes estrelles son les más coloraes que pueden reparase.[10] Pa W Orionis, la rellación C/O ye igual a 1,16.[8]

W Orionis tien una temperatura efectivo de namái 2625 K.[8] Ye una estrella de gran tamañu, con un radiu entendíu ente 1 UA —valor llográu a partir de la midida del so diámetru angular— y 2 UA, sía que non siquier 215 vegaes más grande que'l radiu solar. Ye una estrella variable pulsante, onde, amás de variar la lluminosidá, camuda'l tamañu y la temperatura de la estrella. Ye una variable semirregular con un periodu averáu de 212 díes, magar se reparó una variación nel rellumu mediu a lo llargo d'un periodu más llargu de 6,7 años.[10]

Nos estadios finales del so evolución, W Orionis pierde masa a un ritmu de diez millonésimes de la masa solar cada añu, y dientro poco va esprendese de les sos capes esteriores pa convertise nuna nana blanca.[10]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Afirmao en: Gaia DR2. Llingua de la obra o nome: inglés. Data de publicación: 25 abril 2018.
  2. Afirmao en: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. Llingua de la obra o nome: inglés. Data de publicación: 2002.
  3. «Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system» (n'inglés). Astronomy Letters (11):  páxs. 759–771. payares 2006. doi:10.1134/S1063773706110065. 
  4. «A comparison of photospheric and circumstellar HCN / CO -ratios for bright carbon stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 405–411. 1990. 
  5. «New HCN masers in stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 230–236. 1988. 
  6. Sun Kwok (ochobre 1997). «Classification and Identification of IRAS Sources with Low-Resolution Spectra». The Astrophysical Journal Supplement Series (2):  páxs. 557-584. doi:10.1086/313038. 
  7. W Orionis (SIMBAD)
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Bergeat, J.; Chevallier, L. (2005). «The mass loss of C-rich giants». Astronomy and Astrophysics 429. pp. 235-246. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2005A%26A...429..235B&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  9. W Orionis (Alcyone)
  10. 10,0 10,1 10,2 W Orionis (Stars, Jim Kaler)

Coordenaes: Sky map 5h 5m 23.72s, 1° 10 39.459