Umar ibn al-Jattab

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ficheru:Hejaz642Ye.jpg
Mapa de la espulsión de los non-musulmanes de Arabia sol Califa Umar.

`Umar ibn al-Jattāb (en árabe: عمر بن الخطاب) o a cencielles `Umar foi'l segundu de los llamaos «califes ortodoxos», la primer serie de gobernantes que tuvo'l imperiu islámicu a la muerte de Mahoma y enantes del establecimientu del Califato Omeya. Umar asocedió a Abu Bakr y gobernó ente 634 y 644.

Según la versión sunnita nacíu en La Meca escontra'l 581, combatió nun primer momentu contra Mahoma y los fieles de la nueva relixón, pero más tarde convirtióse al islam y aportó a unu de los llugartenientes más fieles del profeta. Yera amás suegru de Mahoma, una y bones ésti casóse cola so fía Hafsa.

Una vegada escoyíu califa, Umar lluchó contra'l Imperiu bizantín y contra el Imperiu Sasánida de Persia. Llanzar a la conquista del Mediterraneu oriental, echando les bases del imperiu islámicu que los sos sucesores estenderíen. Conquistó la Siria bizantina en 638, Palestina, Exiptu en 642 y Mesopotamia, d'equí p'arriba conocida como Iraq, el mesmu añu, tres la Batalla de Nehavend. En tolos territorios conquistaos caltuvo les estructures alministratives esistentes y nun intentó acabar coles creencies relixoses de los sos habitantes, ente otres coses porque punxo a los non musulmanes sol estatutu de dimmíes o "protexíos", lo que-yos obligaba a pagar un impuestu específicu qu'apurría importantes ingresos al Estáu islámicu. Les sos tropes yeren calteníes nun ciertu aislamientu de la población nos llugares conquistaos y pagar col botín llográu.

Umar foi'l primer califa qu'ostentó'l títulu de Príncipe de los creyentes (أمير المؤمنين amīr al-mu'minīn). (Según los sunnitas) Instituyó la era de la Hégira, pola que se rixe'l calendariu musulmán, con entamu'l 16 de xunetu del añu 622. Tamién mandó construyir la famosa Cúpula de la Roca en Xerusalén, alredor de la roca na que, según la tradición, dende la que Mahoma xubió al cielu.

Morrió asesináu'l 4 de payares de 644 na mezquita de Medina (capital del Estáu) por un esclavu persa llamáu Firūz. Asocedió-y Uthman. (La).

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Donner, Fred, The Early Islamic Conquests, Princeton University Press, 1981.
  • Guillaume, A., The Life of Muhammad, Oxford University Press, 1955.
  • Hourani, Albert, A History of the Arab Peoples, Faber and Faber, 1991.
  • Madelung, Wilferd, The Succession to Muhammad, Cambridge University Press, 1997.
  • "G.LeviDellaVida and M.Bonner "Umar" in Encyclopedia of Islam CD-ROM Edition v. 1.0, Koninklijke Brill NV, Leiden, The Netherlands 1999"
  • Previte-Orton, C. W (1971). The Shorter Cambridge Medieval History. Cambridge: Cambridge University Press.


Predecesor:
Abu Bakr
Califa ortodoxu
634-644
Socesor:
Otman




Umar ibn al-Jattab