Ts

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Latin TS.svg
Abecedariu
A-a B-b C-c D-d
E-e F-f G-g H-h
I-i L-l M-m N-n
Ñ-ñ O-o P-p Q-q
R-r S-s T-t U-u
V-v X-x Y-y Z-z
Grafos/Digrafos: Ḥ-ḥ | CH-ch | LL-ll | ḶḶ-ḷḷ | TS-ts | YY-yy
Otres lletres: J - K - W

El dígrafu Ts ye una combinación de les lletres "t" y "s" que representa'l soníu /ts/.[1][2] Ye una consonante africada alveolar sorda, y el so nome ye'l simple de te ese. Ye un dígrafu que s'usa solo pa representar principalmente la realización dialeutal de ch, y cal nun la confudir cola ḷḷ (elle vaqueira) magar esti dígrafu s'usó tradicionalmente pa representala; equival a:


  • -ch-/-it- del restu del dominiu, que provién del llatín -k't-/-(u)l't- (a vegaes precedíu del soníu i):[3]
otso, cutsu, nuetse, lleitse, muntsu, feitsu, cintsu
  • ll-(ḷḷ-)/ch- proveniente de cl-/pl-/fl-:[4]
tsover, tsueza, tsamuscar
  • ch (otros oríxenes):[5]
tsalecu, tsicolate, tsica, entser

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Puntu 1.1.4 de les Normes Ortográfiques de l'ALLA
  2. Puntu 1.2.3 de la Gramática de la Llingua Asturiana de l'ALLA
  3. Xosé Lluis García Arias, Gramática Histórica de la Lengua Asturiana, páx. 224 y ss., Llibrería Académica, Academia de la Llingua Asturiana, Uviéu, 2003.
  4. Xosé Lluis García Arias, Gramática Histórica de la Lengua Asturiana, páx. 218, Llibrería Académica, Academia de la Llingua Asturiana, Uviéu, 2003.
  5. Xosé Lluis García Arias, Gramática Histórica de la Lengua Asturiana, páx. 222 y ss., Llibrería Académica, Academia de la Llingua Asturiana, Uviéu, 2003.