Tierra de Marie Byrd

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Artículu revisáu
Antarctica.svg
Cercle rouge 50%.svg
Llocalización de Marie Byrd
Mapa de les reclamaciones de l'Antártida. La Tierra de Marie Byrd ye la seición ensin reclamar na parte inferior esquierda.

La Tierra de Marie Byrd (en inglés, Marie Byrd Land) ye una rexón de l'Antártida. Ye la porción de tierres que s'estiende al este de la barrera de xelu de Ross y el mar de Ross hasta l'oeste, aprosimao a una llinia ente la punta de la barrera de xelu de Ross y la costa Eights, y al sur del océanu Pacíficu. Estiéndese ente los 158°O y los 103°24'O. La so llende sur son les montes Transantárticos.[1] La inclusión de la zona asitiada ente'l pandu de Rockefeller y la costa Eights básase nel papel de llideralgu del contralmirante Richard E. Byrd na esploración d'esta área. El nome, otorgáu pol almirante Byrd en 1929 n'honor a la so esposa, foi aplicáu orixinalmente a partir noroeste de la zona, la parte que foi esquizada nesi añu.[2]

Por cuenta de la so alloñanza, inclusive pa los estándares de l'Antártida, la mayor parte de Tierra de Marie Byrd (la parte al este de los 150° O) nun foi reclamada por nenguna nación soberana. Ye'l mayor territoriu terrestre non reclamáu na Tierra, con una superficie de 1 610 000 km² (incluyíos la costa Eights, xusto al este de Tierra de Marie Byrd). El 21 d'avientu de 1929 un grupu exploratoriu estauxunidense lideráu por Laurence M. Gould tomó posesión de la Tierra de Marie Byrd en nome d'Estaos Xuníos nun puntu a los 85° 25' 17'' y 147° 55 O. Gould llantó una pequeña bandera estauxunidense y lleó:[3]

This note indicates the farthest east point reached by the Geological Party of the Byrd Antarctic Expedition. We are beyond the 150th Meridian, and therefore in the name of Commander Richard Evelyn Byrd claim this as part of Marie Byrd Land, a dependency or possession of the United States.

Sicasí, el Gobiernu d'Estaos Xuníos nun confirmó la reclamación. En 1939 el presidente de los Estaos Xuníos Franklin D. Roosevelt ordenó a los miembros de la espedición a l'Antártida tomar midíes pa reclamar parte de l'Antártida como territoriu. Anque esto paez ser fechu polos miembros d'ésta y otres espediciones posteriores, estes reclamaciones nun paecen ser formalizaes con anterioridá a 1959, cuando se creó'l Sistema del Tratáu Antárticu. Delles publicaciones nos Estaos Xuníos amosaron esta rexón como un territoriu del so país nel periodu entemediu, y el Departamentu de Defensa del gobiernu d'Estaos Xuníos declaró que tienen una base sólida pa una reclamación na Antártida de resultes de les sos actividaes anteriores a 1959.[4] La parte al oeste de los 150°O forma parte de la Dependencia Ross, reclamada por Nueva Zelanda.

Estrémense cinco zones costeres, que se numberen d'oeste a este:

Nº. Sector Cantu occidental Cantu oriental
1 Mariña Saunders 158°00'O 146°31'O
2 Mariña Ruppert 146°31'O 136°50'O
3 Mariña Hobbs 136°50'O 127°35'O
4 Mariña Bakutis 127°35'O 114°12'O
5 Mariña Walgreen 114°12'O 103°24'O
Tierra de Marie Byrd 158°00'O 103°24'O


Ocupación[editar | editar la fonte]

La Tierra de Marie Byrd allugó la base de la Operación Deep Freeze, la Base Byrd (NBY), empezando en 1957, nel interior de la mariña Bakutis. La Estación Byrd foi la única estación principal nel interior de la Antártida Occidental. En 1968 foi furáu ellí'l primer nucleu de xelu qu'enfusó dafechu la capa de xelu de l'Antártida. La estación foi abandonada en 1972, anque dende va munchos años ye un campamentu temporal pel branu, el Campamentu de superficie Byrd (Byrd Surface Camp) (80°01′00″S 119°32′00″W / 80.01667°S 119.53333°W / -80.01667; -119.53333), abiertu pol Programa Antárticu d'Estaos Xuníos (United States Antarctic Program, USAP) pa sofitar operaciones nel norte de l'Antártida Occidental.

En 1998-1999 foi operáu un campamentu nos cordales de Ford (FRD) nel oeste de la Tierra de Marie Byrd, emprestando sofitu a una parte d'una campaña aérea de la USAP empecipiada pola UCSB y operada pol Institutu de Xeofísica de la Universidá de Texas.[ensin referencies]

En 2004-2005 foi establecíu un gran campamentu, Thwaites (THW) nel marcu del USAP, 150 km al norte de NBY, con cuenta de sofitar un gran llevantamientu xeofísicu aereu del este de Tierra de Marie Byrd pol Institutu de Xeofísica de la Universidá de Texas.[ensin referencies]

En 2006 establecióse un campamentu principal, el Campamentu WAIS Estrema (WAIS Estrema Camp) (79°41′30″S 112°05′00″E / 79.69167°S 112.08333°E / -79.69167; 112.08333) con capacidá pa 55 persones, sobre la división ente la badea del mar de Ross y la de mar d'Amundsen, na parte más oriental de Tierra de Marie Byrd, col fin de furar un nucleu de xelu nos siguientes trés años.[5]

Na mariña Ruppert de la Tierra de Marie Byrd ta la estación rusa Rúskaya, que foi ocupada temporalmente y tamién s'utiliza como una estación de branu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Antarctica: Secrets of the Southern Continent. Pág. 90. Autor: David McGonigal. Editor: Frances Lincoln ltd, 2009. ISBN 0-7112-2980-5, 9780711229808
  2. «Marie Byrd Land». Geographic Names Information System. O.S. Geological Survey. Consultáu'l 3 de payares de 2004.
  3. A History of Antarctica. Autor: Stephen Martin. Editor: Rosenberg Publishing, 2013. ISBN 1922013722, 9781922013729
  4. Presidential Decision Directive NSC-26.
  5. Antarctic Treaty. Electronic Information Exchange System. Party: United States. Permanent Information

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Tierra de Marie Byrd