Saltar al conteníu

Synallaxis albilora

De Wikipedia

Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.

Synallaxis albilora
Estáu de caltenimientu
Esmolición menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Furnariidae
Xéneru: Synallaxis
Especie: S. albilora
Pelzeln, 1856
Distribución
subespecies
2, vease testu
Consultes
[editar datos en Wikidata]

Synallaxis albilora, tamién denomináu pijuí espinosu (Paraguái), pijuí de pechu ocre o joão-do-pantanal (en portugués, Brasil)[2] ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Synallaxis qu'integra la familia Furnariidae. Ye nativu del centru d'América del Sur.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide 16 cm. Ye bien uniforme, la cabeza gris, el lorum blancu; envés pardu, ales y cola ablondes. Pembaxo ye pardu anaranxáu vivu. La subespecie simoni ye más ablondu uniforme penriba y más ablancazada pembaxo. Llista superciliar ocre pocu bultable.[3]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase nel oeste de Brasil, estremu este de Bolivia y nordeste de Paraguái.[1] Ver detalles en Subespecies.
Ye llocalmente común nel sotobosque de montes decíduos y en galería y carbes riparios, principalmente embaxo de los 500 msnm.[4]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Ye evasivu, forrajea nel suelu o cerca. Usualmente en pareyes que permanecen en contautu al traviés de los sos llamaos frecuentes. Xeneralmente nun se xunta a bandos mistos. Por cuenta del so hábitat más abiertu ye más fácilmente visible que S. gujanensis, de costumes asemeyaes.[4]

Vocalización[editar | editar la fonte]

El cantar ye un “tiiu, tit-tuít” secu y caltriante, repitíu en ritmu sele.[3]

Sistemática[editar | editar la fonte]

Descripción orixinal[editar | editar la fonte]

La especie S. albilora describióse per primer vegada pol ornitólogu austriacu August von Pelzeln en 1856 sol mesmu nome científicu; llocalidá tipo «Cuiabá, Mato Grosso, Brasil».[5]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Forma una superespecie con Synallaxis maranonica y Synallaxis gujanensis, y el trés son de cutiu trataes como conespecíficas. Ye similar en voz y plumaxe a les subespecies meridionales de la postrera; ríquese un ampliu analís de les llendes de les especies.[5] La subespecie simoni ye considerada como especie plena pol Comité Brasilanu de Rexistros Ornitolóxicos (CBRO)[6] y como la subespecie S. albilora simoni pola mayoría de les clasificaciones.

Subespecies[editar | editar la fonte]

Según la clasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional (IOC) (Versión 5.1, 2015)[7] y Clements Checklist 6.9,[8] reconócense 2 subespecies, cola so correspondiente distribución xeográfica:[5]


Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 BirdLife International (2012). «Synallaxis albilora» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.2. Consultáu'l 3 de marzu de 2015.
  2. Pijuí Ocráceo Synallaxis albilora von Pelzeln, 1856 en Avibase. Consultáu'l 3 de marzu de 2015.
  3. 3,0 3,1 Ridgely, Robert, Synallaxis albilora, p. 186, en Gwyne, John, Ridgely, Robert, Tudor, Guy & Argel, Martha, 2010. Aves do Brasil Vol.1 Pantanal e Cerrado. Editora Horizonte. ISBN 978-85-88031-29-6
  4. 4,0 4,1 Ridgely Robert, Synallaxis albilora, p. 278, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines / Robert Ridgely and Guy Tudor. – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0
  5. 5,0 5,1 5,2 White-lored Spinetail (Synallaxis albilora) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada'l 3 de marzu de 2015.
  6. Comitê Brasileiro de Rexistros Ornitolóxicos (2014) Llistes das aves do Brasil. 11ª Edição, 1/1/2014 (en português). Disponible en Llistes das aves do Brasil. Consultáu'l 29 de xineru de 2015; p. 27.
  7. Gill, F & D Donsker (Eds). 2015. IOC World Bird List (v 5.1). doi : 10.14344/IOC.ML.5.1. Disponible en IOC – World Birds names - Ovenbirds & woodcreepers. Consultada'l 3 de marzu de 2015.
  8. Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2014. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.9. Downloaded from Downloadable checklist|Clements Checklist 6.9

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]