Sultanatu d'Adel

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sultanatu d'Adel

Bandera

1415-1555

Bandera

Llocalización de
Estensión nel sieglu XV antes de les guerres con Etiopía (sólidu) y tres elles (arralláu).
Capital Zeila
Harar Jugol
Gobiernu Sultanatu
Historia
 • Afitáu 1415
 • Disolución 1555
Reconstrucción de la bandera del rei de Zeila sobre la base d'una crónica portuguesa del sieglu XVI.
Ruines d'un edificiu construyíu polos sultanes d'Adel o Adal en Zeila.

El sultanatu d'Adel[1] o d'Adal[2] foi un Estáu islámicu del este d'África, allugáu al suroeste del golfu d'Adén. Les sos capitales fueron Zeila y, mientres casi tola so esistencia, Harar Jugol (güei Etiopía).

Historia[editar | editar la fonte]

Nacencia[editar | editar la fonte]

Adel nació como un sultanatu a partir d'otru anterior, el de Ifat, un Estáu somalín vasallu d'Etiopía con Zeila como capital. Ifat independizóse totalmente d'Etiopía y empezó la so espansión como Adel.[2]

Guerres contra Etiopía[editar | editar la fonte]

La so rivalidá cola Etiopía cristiana empezó nel sieglu XIV. Nel añu 1527 Adel, de la mano l'imán Ahmad ibn Ibrahim, que recibía'l llamatu de Gran Zurdu, llanzó una serie d'ataques contra Etiopía, conquistando les rexones de Bale y Hadya. En 1528 volvió combatir a los etíopes y en ganándolos tomó Amhara y Lasta en 1533. Para 1533 tenía tamién Tigré, colo qu'apoderaba tantu'l sur como'l norte d'Etiopía. Dos años dempués Etiopía, abarganada y afarada polos musulmanes, que quemaben les sos ilesies y obligaben a la población de relixón cristiana a convertise al islam, pidió ayuda a los portugueses. Éstos, lideraos por Cristóbal de Gama, allegaron al empar qu'el imperiu otomanu sofitaba a Adel. L'exércitu de Ahmad ibn Ibrahim consiguió ganar al conxuntu d'etíopes y portugueses y aforcar a De Gama, magar lo cual el sultanatu cesó na so meyora contra Etiopía. Ahmad foi asesináu en 1543 mientres una escaramuza.[1]

Desintegración del sultanatu[editar | editar la fonte]

A finales del sieglu XVI Adel, debilitáu pola guerra,[1] y especialmente pola presencia d'una flota portuguesa qu'atacaba los sos puertos, torgando asina la meyora de la so economía, terminó per estremar se en pequeños sultanatos, vasallos dalgunos, los asitiaos más al norte, del imperiu otomanu, y el restu de Zanzíbar.[2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Sellier, Jean (2005). Atles de los pueblos del África. Paidós, 53-54. ISBN 978-84-49317163.
  2. 2,0 2,1 2,2 Institutu del Tercer Mundu (2008). Guía del mundu 2009. IEPALA, 508. ISBN 978-84-67532258.
Sultanato de Adel