Sphyrapicus nuchalis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sphyrapicus nuchalis
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Chupasavia nuquirrojo
RedNapedSapsucker23.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Picidae
Xéneru: Sphyrapicus
Especie: S. nuchalis
Baird, 1858
[editar datos en Wikidata]

Sphyrapicus nuchalis[2] ye una especie d'ave piciforme de la familia Picidae qu'habita nel oeste de Norteamérica.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Ye bono d'estremar pol llurdiu colorada de nuca.
Fema nuna caña.

El chupasavia nuquirrojo ye una de los cuatro especies del xéneru Sphyrapicus.[3] Nun tien subespecies. Foi descritu científicamente por Spencer Fullerton Baird en 1858, en principiu como una subespecies del chupasavia norteño.[4] Sicasí, esisten diferencies xenétiques significatives ente dambos,[5] y l'American Ornithologists' Union reconocer como especie separada na séptima edición de la so llista de control d'aves norteamericanes, publicada en 1998.[6] Los estudios xenéticos amuesen qu'el chupasavia nuquirrojo ye una especie hermana bien cercana al chupasavia pechirrojo, y los dos formen una superespecie xuntu al chupasavia norteño.[5] Sábese que los trés hibriden ente sigo, siendo los híbridos ente los chupasavias nuquirrojo y pequirrojo particularmente frecuentes.[7]

El nome del xéneru Sphyrapicus ye la combinación de les pallabres griegues sphura, que significa «martiellu» y pikos, que significa «picatueru».[8] El nome específicu nuchalis ye'l términu llatín que significa «de la nuca».[9] El so nome común, "nuquirrojo" fai referencia al llurdiu coloráu na parte posterior de la cabeza de l'ave,[10] ente que'l so nome común chupasavia referir al so característicu métodu d'alimentase.[11]

Descripción[editar | editar la fonte]

El chupasavia nuquirrojo ye un picatueru de tamañu mediu,[12] que mide ente 19 y 21 cm de llargu y pesa ente 32 y 66 cm.[13] Los adultos tienen tienen la cabeza llistada en blancu y negru, cola frente, pileu y gargüelu coloraos y un llurdiu coloráu sobre'l fondu ablancazáu de la so nuca. Los sos partes cimeros son de color negru con llistáu blancu difusu, ente que les sos partes inferiores son blanques con ciertu veteado negru, y tonos mariellos nel pechu y parte cimeru del banduyu. El so obispillo ye blancu. El cazu de les femes ye blanca, ente que la de los machos ye colorada como'l restu del gargüelu.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

El so hábitat reproductivu son los montes mistos de les Montes Predresos y la zona de la Gran Cuenca del oeste de Norteamérica. Los chupasavias nuquirrojos migren al sur (Méxicu y el suroeste d'EEXX) dexando les rexones norteñas y les altitúes más elevaes. Añera en cuévanos nos árboles muertos. Otres especies qu'añeren en cuévanos d'árboles rehúsan les utilizaes enantes por estes aves.

P'apurrir hábitat y alimentación a los picatueros, ente los oxetivos de la xestión forestal de les tierres públiques inclúyense'l caltenimientu de ciertos árboles vivu y morrer. Numberosos estudios demostraron los picatueros añeren fácilmente en zones valtaes, siempres y cuando se dexen dellos árboles de pies. Los cambeos que produz baltar drástica nel hábitat forestal actúen en desterciu de la calidá de los sitios p'añerar del chupasavia nuquirrojo.[14]

Perforaciones realizaes por un chupasavia nuquirrojo nun Platanus wrightii d'Arizona.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Alimentación[editar | editar la fonte]

Como indica'l so nome, el chupasavia nuchirrojo fura los tueros de los árboles pa consumir la so cazumbre y estrayer inseutos d'ellos. Amás dacuando prinda inseutos al vuelu, y tamién come granes y frutos.

Reproducción[editar | editar la fonte]

El chupasavia nuquirrojo xeneralmente pon ente 3–7 güevos blancos.[13] Los sos pitucos son altriciales, nacen desnudos y desvalíos. Guaren los güevos mientres 12–13 díes y tres la eclosión los pitucos tarden 25–29 en desenvolvese pa poder dexar el nial.[15]

Suelen preferir p'añerar los tueros de los abedurios, alerces occidentales álamos temblonos. Xeneralmente'l primer furacu furáu polos chupasavias nuquirrojos en vos tueros ta relativamente cerca del suelu y nos años socesivos va xubiendo progresivamente nos sos perforaciones.[16] La mayoría de los niales tán n'árboles vivos (68%) y el 75% tien la copa rota.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Sphyrapicus nuchalis» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 20 de febreru de 2014.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2002). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Séptima parte: Piciformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 49 (1):  pp. 121-125. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_49_1_septimo.pdf. 
  3. «ITIS Report: Sphyrapicus». Integrated Taxonomic Information System. Consultáu'l 1 de mayu de 2013.
  4. «ITIS Report: Sphyrapicus nuchalis». Integrated Taxonomic Information System. Consultáu'l 1 de mayu de 2013.
  5. 5,0 5,1 «Speciation in Sapsuckers (Sphyrapicus): Genetic Differentiation». The Auk 100 (4):  pp. 871–884. October 1983. http://sora.unm.edu/sites/default/files/journals/auk/v100n04/p0871-p0884.pdf. 
  6. «Rede-naped Sapsucker (Sphyrapicus nuchalis)». Avibase: The World Bird Database. Consultáu'l 2 de mayu de 2013.
  7. National Geographic Field Guide to the Birds of North America. ISBN 978-1-4262-0828-7.
  8. Jobling (2010), p. 362.
  9. Jobling (2010), p. 276.
  10. Birds of the Sierra Nevada: Their Natural History, Status and Distribution. ISBN 978-0-520-27493-8.
  11. California and Pacific Northwest Forests. ISBN 978-0-395-92896-7.
  12. «All About Birds: Rede-naped Sapsucker Identification». Cornell Lab of Ornithology. Consultáu'l 8 de mayu de 2013.
  13. 13,0 13,1 «All About Birds: Rede-naped Sapsucker Life History». Cornell Lab of Ornithology. Consultáu'l 8 de mayu de 2013.
  14. Tobalske, Bret (mayu de 1992). «Evaluating habitat sustainability using relative abundance and fledging success of Red-naped Sapuckers». The Condor 94 (2):  pp. 550–553. http://www.jstor.org/pss/1369234. Consultáu 'l 5 d'avientu de 2011. 
  15. «Red-naped Sapsucker». Bird-Web. Consultáu'l 5 d'avientu de 2011.
  16. Daily, Gretchen (avientu de 1993). «Heartwood Decay and Vertical Distribution of Red-Naped Sapsucker Nest Cavities». The Wilson Bulletin 105 (4):  pp. pp. 674–679. http://www.jstor.org/stable/4163359. Consultáu 'l 4 d'avientu de 2011. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]