Saltar al conteníu

Santiago Méndez de Vigo

Esti artículu foi traducíu automáticamente y precisa revisase manualmente
De Wikipedia
Santiago Méndez de Vigo
Senator for Life of Spain (en) Traducir

15 agostu 1845 - 19 xineru 1860
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Traducir

2 abril 1841 - 26 mayu 1843
Distritu: Oviedo (en) Traducir
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Traducir

25 marzu 1841 - 2 abril 1841
Distritu: A Coruña
gobernador de Puertu Ricu

2 ochobre 1840 - 24 abril 1844
Miguel López de Baños y Monsalve (en) Traducir - Rafael Arístegui y Vélez
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Traducir

7 setiembre 1839 - 8 xunu 1840
Distritu: Sevilla
Q108276524 Traducir

1838 - 1840
Ministru de la Guerra

8 xunu 1836 - 14 agostu 1836
Antonio Seoane - Andrés García Camba
Vida
Nacimientu Uviéu, 25 de xunetu de 1790
Nacionalidá España
Muerte Madrid, 19 de xineru de 1860 (69 años)
Estudios
Llingües falaes castellanu
Oficiu
Oficiu políticu, militar
Llugares de trabayu Madrid
Premios
Serviciu militar
Graduación teniente general (en) Traducir
Lluchó en Guerra de la Independencia Española
Primer Guerra Carlista
Second Carlist War (en) Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Santiago Méndez de Vigo y García de San Pedro[1][2] (25 de xunetu de 1790, Uviéu  19 de xineru de 1860, Madrid) foi un militar mariscal de campu y políticu asturianu.

Trayeutoria profesional

[editar | editar la fonte]

Participó na guerra de la Independencia española como capitán del reximientu d'infantería de Cuadonga onde combatió na frontera ente Asturies y la provincia de Llión, según nel puertu de Payares, Cabezón de la Sal, Cuadonga, Medina del Campo y Alba de Tormes. En 1810 treslladar al reximientu de L'Infiestu, participando en tola campaña escontra'l sur por Castiella y Llión y Estremadura, hasta Tarifa, algamando'l grau de teniente coronel y siendo distinguíu como Beneméritu de la Patria. En 1813 y dende el sur de la península ibérica siguió les operaciones pa la espulsión del exércitu francés dende Andalucía, Castiella-La Mancha, provincia de Valencia, Aragón y Cataluña. En 1814, al frente del reximientu de Granaderos siguió combatiendo, pasando a Francia por Irun. Al terminar la guerra xubió a coronel.

Casado en 1817 con Ana Isabel Pérez Osorio y Zayas,[1] retirar a Sevilla a vivir en 1826. En 1834 foi destináu a la Plana Mayor de Mandu del Ministeriu de la Guerra. Tres la muerte de Fernandu VII foi promovíu a comandante xeneral de la Guardia Real pola rexente María Cristina. Col primer reximientu de la Guardia Real participó nel bandu cristino na Primer Guerra Carlista, fundamentalmente en Navarra, siendo destacada'l so llabor nel llevantamientu del primer sitiu de Bilbao, l'aición de la Venta de Echavarri y otres, poles que mereció l'ascensu a xeneral

Ocupó brévemente la cartera de Guerra ente'l 8 de xunu y el 4 de xunetu de 1836, siendo presidente del Gobiernu Francisco Javier de Istúriz.[3] Tuvo qu'intervenir nel motín de la Granxa de San Ildefonso devolviendo personalmente a María Cristina, rexente, a Madrid. Participó tamién na Segunda Guerra Carlista y na derrota de la Espedición Real del pretendiente carlista. En 1845 foi designáu senador vitaliciu, cargu qu'ocupó hasta'l so fallecimientu.[2][4][5]

Ente 1840 y 1844 foi nomáu gobernador de Puertu Ricu, dómina na que fundó'l pueblu de Santa Isabel de Coamo y la Casa de Beneficencia en San Xuan. Tamién collaboró na recuperación del pueblu de Mayagüez tres el fueu de 1841 y facilitó la reorganización de la Sociedá Económica d'Amigos del País. Tamién creó la Comisión Directiva de Caminos y Canales; patrocinó un proyeutu pa crear un cuerpu de bomberos; prohibió los xuegos d'azar; autorizó la reconstrucción de la carretera de la Capital a Martín Peña; reparó'l Cuartel de les Milicies y l'empedriáu de la Capital.[6]

Referencies

[editar | editar la fonte]
  1. 1 2 Juan Miguel Soler Salcedo (2008). Nobleza española : grandor inmemorial, 1520, páx. 81–. ISBN 978-84-9983-402-3.
  2. 1 2 Ovilo y Otero, Manuel (1850). Biografía del Escelentísimu señor don Santiago Méndez de Vigo. Consultáu'l 15 de xunu de 2015.
  3. Mato Díaz, Ánxel (2004). «Los ministros de la Guerra d'ascendencia asturiana», José Girón: Historia militar d'Asturies (en castellanu). Uviéu: Real Institutu d'Estudios Asturianos, páx. 100-102. ISBN 8489645930.
  4. Senáu (ed.): «Expediente personal del Senador vitaliciu D. Santiago Méndez Vigo y García de San Pedro.». Consultáu'l 15 de xunu de 2016.
  5. Base documental d'Història Contemporània de Catalunya (Xtec.es) (ed.): «Reseña Santiago Méndez Vigo (1790-1860)». Consultáu'l 15 de xunu de 2015.
  6. Enciclopedia de Puertu Ricu. «sieglu-xix/ Cronología de Gobernadores de Puertu Ricu nel s.XIX». Consultáu'l 15 de xunu de 2015.

Enllaces esternos

[editar | editar la fonte]