Robert Koch

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Robert Koch
Robert Koch.jpg
Vida
Nome completu Heinrich Hermann Robert Koch
Nacimientu Clausthal Traducir11  d'avientu de 1843
Nacionalidá Alemana
Grupu étnicu Alemanes
Fallecimientu Baden-Baden27 de mayu de 1910 ()
Causa de la muerte infartu de miocardiu
Familia
Padre Geheimer Bergrat Koch
Casáu/ada con Emmy Fraatz Traducir
Emmy Koch Traducir  (xunetu 1867 -  1893)
Hedwig Koch Traducir  (1893 -
Estudios
Estudios Universidá de Gotinga
Nivel d'estudios doctoráu
Direutor/a de tesis Georg Meissner
Rudolf Virchow Traducir
Direutor/a de tesis de Emil Adolf von Behring Traducir
Friedrich Loeffler Traducir
Kitasato Shibasaburō Traducir
August von Wassermann Traducir
Llingües inglés
Profesor/a de Johannes Andreas Grib Fibiger Traducir
August von Wassermann Traducir
Alexander Crever Abbott
John Addison Fordyce
Oficiu
Oficiu biólogu, médicu, inventor, fotógrafu, profesor universitariu y químicu
Emplegadores Universidá Humboldt de Berlín
Premios
Nominaciones
Miembru de Royal Society
Academia Prusiana de les Ciencies
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Real Academia de Ciencias y Letras en Gotemburgo Traducir
Academia de Ciencies de Rusia
Academia Francesa de les Ciencies
Académie nationale de médecine Traducir
Serviciu militar
Lluchó en Guerra franco-prusiana
Robert Koch signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata
Casa natal en Clausthal nos Montes Harz, Alemaña

Heinrich Hermann Robert Koch (Clausthal, Reinu de Hannover, 11 d'avientu de 1843-Baden-Baden, Gran Ducáu de Baden, Imperiu alemán, 27 de mayu de 1910) foi un médicu y microbiólogu alemán.

Fíxose famosu por afayar el bacilu de la tuberculosis en 1882, presentando los sos afayos el 24 de marzu de 1882, según el bacilu del roxura en 1883 y pol desenvolvimientu de los postulaos de Koch. Recibió'l Premiu Nobel de Medicina en 1905. Ye consideráu'l fundador de la bacterioloxía.

El trabayu de Koch consistió n'aisllar el microorganismu causante d'esta enfermedá y faelo crecer nun cultivu puru, utilizando esti cultivu pa inducir la enfermedá n'animales de llaboratoriu, nel so casu la cobaya, aisllando de nuevu'l xerme de los animales enfermos pa verificar la so identidá comparándolo col xerme orixinal.

Recibió'l Premiu Nobel de Fisioloxía y Medicina en 1905 polos sos trabayos sobre la tuberculosis.

Probablemente tan importante como'l so trabayu na tuberculosis sían los llamaos Postulaos de Koch qu'establecen les condiciones por que un organismu sía consideráu la causa d'una enfermedá.

Biografía[editar | editar la fonte]

Robert Koch nació en Clausthal nes montes del Harz, entós parte del reinu de Hannover, como fíu d'un mineru.[1] Depués de la Guerra austro-prusiana, en 1866, esa ciudá sería parte de Prusia. Estudió medicina so tutelar de Friedrich Gustav Jakob Henle na Universidá de Gotinga[2] y graduóse en 1866. Entós sirvió na Guerra Franco-Prusiana y darréu convirtióse en médicu oficial del distritu en Wollstein (Wolsztyn),[2] la Prusia polaca. Trabayando con bien pocos recursos, aportó a unu de los fundadores de la bacterioloxía xuntu con Louis Pasteur.

Dempués de que Casimir Davaine demostrara la tresmisión directa del bacilu del carbunclu (tamién llamáu ántrax) ente les vaques, Koch estudió con fondura esta enfermedá. Inventó métodos pa estrayer el bacilu de les amueses de sangre y faelo crecer en cultivos puros. Afayó que, ente que yera incapaz de sobrevivir mientres periodos llargos nel esterior del güéspede, podía crear endosporas que sí podíen faelo. Tamién afayó l'axente causante de la enfermedá del carbunclu.[2]

Eses endosporas, encuallaes nel suelu, yeren la causa de los inesplicables biltos "bonales" de ántrax. Koch publicó los sos descubrimientos en 1876[3] y foi premiáu con un trabayu na Oficina Imperial de Sanidá en Berlín en 1880. En 1881, promovio la esterilización de los preseos quirúrxicos por aciu el calor.

En Berlín ameyoró los métodos qu'usara en Wollstein, incluyendo les técniques de tinción y purificación y los medios de crecedera bacteriana, como les plaques de agar[4] (gracies al conseyu d'Angelina y Walther Hesse) y la placa de Petri (llamada asina pol so inventor, el so ayudante Julius Richard Petri); estos dispositivos entá s'utilicen anguaño. Con estes técniques, foi capaz d'afayar la bacteria causante de la tuberculosis (Mycobacterium tuberculosis) en 1882 (anunció'l descubrimientu'l 24 de marzu). La tuberculosis yera la causa d'una de cada siete muertes a metá del sieglu XIX.

En 1883, Koch trabayó nun equipu d'investigación francés en Alexandría, Exiptu, estudiando'l cólera. Tamién trabayó na India, onde aislló ya identificó la bacteria vibrio que causaba'l cólera. La bacteria fuera aisllada primeramente pol anatomista italianu Filippo Pacini en 1854, anque'l so trabayu fuera ignoráu pola presencia de la teoría miasmática de la enfermedá. Koch desconocía'l trabayu de Pacini y fixo el so descubrimientu independientemente, y el so gran preeminencia dexó que'l descubrimientu fuera espublizáu más llargamente pal beneficiu xeneral. Sicasí, en 1965 la bacteria foi renombrada Vibrio cholerae (Pacini, 1854).

En 1885, foi nomáu profesor d'hixene na Universidá de Berlín,[5] y en 1891 convertir en Profesor Honorariu de la Facultá de Medicina y direutor del Institutu Prusianu d'Enfermedaes Infeicioses (renombráu como Instituto Robert Koch nel so honor), una posición a la qu'arrenunció en 1904. Empezó a viaxar por tol mundu, estudiando enfermedaes de Suráfrica, India y Java. Visitó en Mukteshwar lo qu'agora se llama Institutu d'Investigación Veterinaria India (IVRI, Indian Veterinary Research Institute n'inglés), a pidimientu del Gobiernu de la India pa investigar una plaga nel ganáu. El microscopiu qu'usó mientres esti periodu caltener nel muséu calteníu pol IVRI.

Probablemente tan importante como'l so trabayu na tuberculosis, pol que foi galardonáu col Premiu Nobel en 1905, son los postulaos de Koch, qu'afirmen que pa establecer qu'un organismu sía la causa d'una enfermedá, este debe:

  • Tar presente en tolos casos nos que s'esamine la enfermedá, y ausente n'organismos sanos.
  • Poder ser preparáu y calteníu nun cultivu puru.
  • Tener la capacidá de producir la infeición orixinal, dempués de delles xeneraciones nun cultivu.
  • Poder inocularse n'animales y ser cultiváu de nuevu.

Los pupilos de Koch afayaron los organismos responsables de la difteria, el tifus, la neumonía, la gonorrea, la meninxitis cerebroespinal, la llepra, la peste pulmonar, el tétanos y la sífilis, ente otros, usando los sos métodos.

Morrió'l 27 de mayu de 1910 por un ataque al corazón en Baden-Baden,[2] a la edá de 66 años.

Eponimia[editar | editar la fonte]

Astronomía *

El cráter llunar Koch lleva esti nome na so memoria.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Metchnikoff, Elie. The Founders of Modern Medicine: Pasteur, Koch, Lister. Classics of Medicine Library: Delanco, 2006. Print.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 "Heinrich Hermann Robert Koch." World of Scientific Discovery. Gale, 2006. Biography In Context. Web. 14 d'abril de 2013.
  3. Koch, R.. «Untersuchungen über Bakterien: V. Die Ätiologie der Milzbrand-Krankheit, begründet auf die Entwicklungsgeschichte deas Bacillus anthracis [Investigations into bacteria: V. The etiology of anthrax, based on the ontogenesis of Bacillus anthracis]». Cohns Beitrage zur Biologie der Pflanzen 2 (2). http://edoc.rki.de/documents/rk/508-5-26/PDF/5-26.pdf. 
  4. Madigan, Michael T., et al. Brock Biology of Microorganisms: Thirteenth edition. Benjamin Cummings: Boston, 2012. Print.
  5. "Robert Koch." World of Microbiology and Immunology. Ed. Brenda Wilmoth Lerner and K. Lee Lerner. Detroit: Gale, 2006. Biography In Context. Web. 14 d'abril de 2013.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Wikisource-logo.svg Varios autores (1910-1911), «Koch, Robert», en Chisholm, Hugh (en inglés), Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and General information (11.ª edición), Encyclopædia Britannica, Inc.; anguaño en dominiu públicu 

Premiu Nobel[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Ivan Petrovich Pavlov
centruPremiu Nobel de Fisioloxía o Medicina
1905
Socesor:
Camillo Golgi
Santiago Ramón y Cajal








Robert Koch