Regulus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Regulus
Regulus A/B/C
Regulus1.jpg
Constelación Lleo
Ascensión reuta α A 10h 08min 22,3s
BC 10h 08min 12,8/14s
Declinación δ A +11° 58’ 02’’
BC +11° 59’ 48’’
Distancia 77 ± 1 años lluz
Magnitú visual +1,35 / +8,14 / +13,5
Magnitú absoluta -0,5 / +4,2 / +9,5
Lluminosidá 240 / 0,31 / 0,0031 soles
Masa 3,5 / 0,8 / 0,2 soles
Radiu 3,15-4,15 / 0,5 / ? soles
Tipu espectral B7V / K1-2V / M5V
Velocidá radial +5,9 km/s

Regulus o Régulu (α Leonis / α Lleo / 32 Leonis / GJ 9316) ye'l nome de la estrella más brillosa de la constelación de Lleo. Ye una de los cuatro «estrelles reales» mesopotámiques, xuntu a Aldebarán (α Tauri), Antares (α Scorpii) y Fomalhaut (α Piscis Austrini). Visualmente ye de color azul y tien una magnitú aparente de +1,35. Alcuéntrase casi sobre la eclíptica.

Nome[editar | editar la fonte]

El nome más común de la estrella, Regulus, procede del llatín y significa «pequeñu rei». El so orixe hai que buscalo nel diminutivu del so anterior nome, Rex, equivalente al Βασιλίσκος de Ptolomeo. Dichu títulu provién de la creencia qu'esta estrella gobernaba los asuntos celestiales, creencia que perduró dende'l 3000 e.C. hasta'l sieglu XVI. Por ello, como Sharru, «el rei», señalaba la decimoquinta constelación eclíptica de Babilonia; na India yera Maghā, «la poderosa», en Sogdiana, Magh, «la grande» y en Persia, Miyan, «el centru».

Otru nome tamién utilizáu, Basiliscus, ye d'orixe griegu. Tamién ye conocida pol nome Qalb Al Asad, del árabe قلب الأسد qalb[o] al-´rustíi, que significa «el corazón del lleón». Esta frase dacuando avérase a Kabeleced o se traduz al llatín como Cor Leonis, nome pol que d'antiguo se conocía a esta estrella pol allugamientu qu'ocupa nel cuerpu de la figura celestial.

Sistema estelar[editar | editar la fonte]

Regulus ye un sistema estelar cuádruple que falta 77 años lluz del Sistema Solar. El sistema ta compuestu pola estrella principal, Regulus A, una estrella blancu-azulada de tipu espectral B7V, y una compañera tenue de magnitú +8,13, alcontrada visualmente a 175 segundos d'arcu. Esta postrera, dixebrada siquier 4.200 UA de Regulus A, ye de la mesma una estrella binaria compuesta por dos estrelles menos lluminoses qu'el Sol: Regulus B, una nana naranxa de tipu K1-2V, y Regulus C, una nana colorada de tipu M5V. Regulus B y Regulus C tán dixebraes ente sí 100 UA y completen una órbita cada 2.000 años.

Pela so parte, Regulus A ye una binaria espectroscópica, que la so estrella acompañante tien un periodu orbital de 40,11 díes. Los analises suxuren que ye una nana blanca con una masa escepcionalmente baxa de 0,3 mases solares, bien per debaxo de la llende inferior de 0,55 mases solares que la teoría de la evolución estelar establez pa esti tipu d'estrelles. Distante 0,35 UA de Regulus A, puede especulase que nel pasáu la nana blanca foi una xigante lluminosa —muncho más brillosa que Regulus güei— que tresfirió gran parte de la so masa a l'actual Regulus.

Una quinta estrella a 151 segundos d'arcu (GJ 9316 D), paez a cencielles tar na mesma llinia de visión de Regulus y nun forma parte del so sistema estelar.

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

Regulus A ye una estrella de secuencia principal, esto ye, al igual qu'el Sol, el so enerxía ye producida nel so centru pol tresformamientu per aciu fusión nuclear del hidróxenu en heliu. Sicasí, la so lluminosidá ye enforma mayor que la solar: na parte visual del espectru ye 140 vegaes más lluminosa y, si inclúyese la importante cantidá de radiación ultravioleta emitida pola estrella, la so lluminosidá aumenta hasta 240 vegaes la del Sol. La so temperatura efectivo ye de 12.000 K.

Mientres décades los científicos constataron que Regulus A rota sobre sigo mesma muncho más rápido que'l Sol, con un periodu de rotación de namái 15,9 hores, cuando'l Sol emplega más de 25 díes. Por cuenta de la so rápida rotación, Regulus nun tien forma esférica, sinón que ta notablemente esnachada nos sos polos. Esto provoca'l escurecimientu gravitatoriu: los sos polos son considerablemente más calientes y cinco veces más brillosos qu'el so ecuador. Ello ye que si rotara tan solo un 16% más rápidu, la fuerza gravitatorio nun podría compensar la fuerza centrífugo y l'estrella acabaría desintegrándose.

Regulus B ye una estrella asemeyada a Alfa Centauri B, con un 31% de la lluminosidá del Sol y una masa en redol al 80% de la masa solar. Regulus C ye bien pequeña y tenue, con una lluminosidá de namái'l 0,31% de la solar y una quinta parte de la masa del Sol.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]