Peng Zhen

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Peng Zhen
Peng Zhen.jpg
member of the National People's Congress


Head of the Organization Department of the Communist Party of China

1944 - 1953
Chen Yun - Rao Shushi
Secretary of the CPC Beijing Committee

1948 - 1966 - Li Xuefeng
Mayor of Beijing

1951 - 1966
Nie Rongzhen - Wu De
Secretary-General of the National People's Congress

1954 - 1965 - Liu Ningyi
Secretary-General of the National People's Congress

1979 - 1980
Ji Pengfei - Yang Shangkun
Secretary of the CPC Central Political and Legislative Committee

1980 - 1982 - Chen Pixian
Chairman of the Standing Committee of the National People's Congress

18 xunu 1983 - 27 abril 1988
Ye Jianying - Wan Li
Vida
Nacimientu Quwo County12 d'ochobre de 1902
Nacionalidá Dinastía Qing
Bandera de la República Popular China República Popular China
Fallecimientu

Beixín26 d'abril de 1997

(94 años)
Sepultura Cementerio revolucionario de Babaoshan
Familia
Casáu/ada con Zhang Jieqing
Oficiu
Oficiu políticu
Creencies
Partíu políticu Partíu Comunista de China
Cambiar los datos en Wikidata

Peng Zhen (chinu: 彭真 ; pinyin: Péng Zhēn; Wade-Giles: P'eng Chen; 12 d'ochobre de 190226 d'abril de 1997) foi un miembru prominente del Partíu Comunista de China. Foi Presidente del Comité Permanente de l'Asamblea Popular Nacional de 1983 a 1988.

Biografía[editar | editar la fonte]

Xunir al Partíu Comunista de China en 1923 como miembru fundador del partíu de la provincia de Shanxi. Arrestáu en 1929, siguió realizando actividaes polítiques clandestines mientres tuvo en prisión. Foi lliberáu en 1935 y empezó a entamar un movimientu de resistencia contra les fuerces invasores xaponeses. Por esa mesma dómina, foi nomáu Director del Departamentu d'Organización de la Oficina del Norte del Partíu Comunista de China. Mientres la captura de 1948 de Pequín poles fuerces comunistes na Guerra Civil China, destaca pol so esfuerzu.

Peng foi miembru de múltiples Comités centrales y del Secretariáu del Comité Central del Partíu Comunista de China. Tamién tuvo'l cargu de Primer Secretariu del Comité Municipal de Pequín y alcalde de Pequín (1951).

Peng perdió'l favor de Mao Zedong na revolución d'abril de 1966 cuando atacó la creencia de Mao, según la cual tola lliteratura tenía de sofitar al estáu. A pesar d'esta oposición, sobrevivió pa ser rehabilitáu mientres el gobiernu de Deng Xiaoping. Darréu, convertir en Secretariu de la Comisión d'asuntos políticos y llegales del Comité Central del Partíu Comunista de China (1980). Como presidente del Comité Permanente de l'Asamblea Popular Nacional (1983), procuró amontar el poder de la Asamblea Popular Nacional. Peng retirar de les sos posiciones polítiques destacaes en 1988.

Ye consideráu unu de los Ocho Inmortales del Partíu Comunista de China.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Testu orixinal basáu nel artículu demarxists.org (GNU FDL)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Peng Zhen