Partíu Isner-Mahut de Wimbledon 2010

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha partíu de tenis

John Isner
Nicolas Mahut

Ente'l 22 y el 24 de xunu de 2010, na primer ronda del campeonatu de Wimbledon individuales masculín, el tenista estauxunidense John Isner y el francés Nicolas Mahut apostaron el que se convirtió nel partíu más llargu de la hestoria del tenis, tantu en tiempu (11 hores, 5 minutos y 23 segundos) como en xuegos apostaos (183). Finalmente, Isner impúnxose 6–4, 3–6, 6–7(7), 7–6(3), 70–68.

Nel partíu ambos xugadores rompieron numberosos récores de tenis.

Antes del partíu[editar | editar la fonte]

John Isner yera la cabeza de serie número 23 del tornéu. Pela so parte, Mahut tuvo que clasificase ganando nel postreru partíu de la fase previa, tamién nun maratoniano partíu, contra Bogdanovic 3-6 6-3 24-22 el día 15 de xunu.[1]

Detalles del partíu[editar | editar la fonte]

El partíu, de primera ronda, tuvo llugar na pista 18 del All England Lawn Tennis and Croquet Club.

El partíu empezó'l 22 de xunu de 2010. Xugaos cuatro sets, tuvo que suspendese hasta a otru día por falta de lluz.[2] Una vegada vueltu a entamar pal 23 de xunu convertir nel partíu más llargu de tolos tiempos. Esi día dos grupos de 14 xueces de llinia y cuatro grupos de 28 recueyepelotes fueron movíos dientro y fora de la cancha p'ayudar nel partíu.[3]

A les 21:13 hora local del 23 de xunu, el partíu volvió ser aplazáu per segunda vegada col marcador del quintu set en 59-59. El partíu volver# a entamar a otru día, dexando'l marcador en 70-68.

Récores[editar | editar la fonte]

El partíu rompió diez récores de la hestoria del tenis:

  • Partíu más llargu (11 hores y 5 minutos).
  • Set más llargu (el quintu set enllargar mientres 8 hores y 11 minutos).
  • Más xuegos nun set (138 nel quintu set).
  • Más xuegos nun partíu (183).
  • Mayor cantidá de saques direutos (aces) realizaos por un solu xugador nun partíu (Isner, 113). Los 103 que consiguió Mahut son la 2ª mayor cantidá de aces realizaos nun solu partíu por un xugador.[4]
  • Mayor cantidá de aces nun partíu (216).
  • Xuegos consecutivos de serviciu calteníos nun partíu (168: 84 vegaes cada unu, tantu pa Isner como Mahut).
  • Mayor cantidá de xuegos ganaos por xugador nun partíu (Isner, 92) y en segundu llugar (Mahut, 91)
  • Mayor cantidá de puntos ganaos nun partíu (Mahut, 502).
  • Mayor cantidá de puntos nun partíu (980).[5]

L'alcuentru rompió'l récor de tiempu xugáu con 11 hores y 5 minutos, el récor anterior taba en 6 hores y 33 minutos nel Roland Garros de 2004 ente Fabrice Santoro y Arnaud Clément cola victoria d'esti primeru por 6–4, 6–3, 6–7(5), 3–6, 16–14.[6]

Tamién se rompió'l récor de más xuegos apostaos nun partíu, tanto antes como dempués de la introducción del tie-break. Los récores anteriores fueron del partíu de cuartos de final del Open d'Australia de 2003 onde Andy Roddick precisó 83 xuegos pa ganar a Younes El Aynaoui por 4–6, 7–6(5), 4–6, 6–4, 21–19;[7] y los 112 que precisó Panchu Gonzales en 1969 pa vencer a Charlie Pasarell na primer vuelta por 22–24, 1–6, 16–14, 6–3, 11–9 antes de la introducción del tie-break.[8]

El quintu set enllargar mientres ocho hores y once minutos, la so duración por sigo sola ye más llarga que la duración completa del anterior partíu de tenis más llargu de la hestoria.[9]

Dambos xugadores rompieron el récor de númberu de aces, Isner llogró 113 y Mahut 103, el récor anterior tener el croata Ivo Karlovic (Copa Davis 2009) con 78.[9][10] El númberu de aces totales tamién ye un récor superando'l partíu de Copa Davis 2009 ente Karlovic y Štěpánek, que tuvo un total de 96 aces.[11]

Coles mesmes, la reina Sabela II asistió a los puntos finales del partíu. Yera la primer vegada que guardaba un partíu de Wimbledon dempués de más de tres décades ensin faelo.

Dempués del partíu[editar | editar la fonte]

Los xugadores posen col marcador, tres el partíu.

Rematáu l'alcuentru, dambos xugadores y l'árbitru suecu Mohamed Lahyani, qu'acompañó'l partíu mientres los sos trés díes, recibieron un premiu especial apurríu por Tim Henman y Ann Haydon-Jones de parte de Wimbledon All England Club. Dempués fixéronse una semeya con unu de los tableros que marcaron la puntuación del partíu.

Como ganador, Isner avanzó a la siguiente ronda onde perdió col neerlandés Thiemo de Bakker en solu 74 minutos de xuegu, con parciales 0-6, 3-6, 2-6, Isner nun llogró conectar nin un solu ace.[12] Isner taba visiblemente escosu y precisó tratamientu médicu pal so pescuezu y costazos mientres el partíu.[13]

Isner tenía de xugar un partíu de dobles con Sam Querrey el vienres 25 de xunu, pero foi aplazáu debíu al cansanciu de Isner. Tocantes a Mahut, el so partíu de dobles con Arnaud Clément empezó'l xueves (los sos rivales fueron Michal Przysiezny y Dudi Sela). El partíu foi suspendíu con Mahut/Clément tando un set per debaxo de los sos rivales, por cuenta de que Mahut nun pudo aguantar más.

Cronoloxía[editar | editar la fonte]

Hora local n'Inglaterra (UTC+1)

Martes 22 de xunu[editar | editar la fonte]

  • 18:13 – Empieza un intrescendente partíu de primera ronda ente Isner y Mahut na Pista 18 de Wimbledon.
  • 18:45 – Isner gana'l primera set por 6-4.
  • 19:14 – Mahut gana'l segundu set por 6-3.
  • 20:03 – Mahut gana'l tercer set por 7-6, con un 9-7 na muerte súbita.
  • 21:07 – Isner gana'l cuartu set por 7-6, con un 7-3 na muerte súbita. El partíu suspender por falta de lluz natural, col marcador igualáu a 2 sets. La duración del partíu hasta agora ye de 2 hores y 54 minutos, abondo habitual nun partíu con tantos sets.

Miércoles 23 de xunu[editar | editar la fonte]

  • 14:05 – Volver# a entamar el partíu na Pista 18, empezando'l quintu set.
  • 17:45 – Ruémpese'l récor de partíu más llargu de la hestoria. El marcador ye de 32-32 iguales nel quintu set.
  • 21:13 – El partíu suspender por segunda vegada por falta de lluz natural, col marcador de 59 iguales nel quintu set. La duración del partíu hasta esti puntu yera de 9 hores y 58 minutos.

Xueves 24 de xunu[editar | editar la fonte]

  • 15:40 – Volver# a entamar el partíu na pista 18, ante la presencia de la reina d'Inglaterra. El partíu pasa a ser emitíu en direutu per BBC 1.[14]
  • 16:48 – Remata'l partíu a favor de John Isner, con un marcador de 70-68 nel quintu set. El partíu duró 11 hores y 5 minutos. Tres la conclusión del mesmu, dambos xugadores recibieron un galardón especial per parte de la AELTC pola so participación nesti enfrentamientu históricu.

Marcador final[editar | editar la fonte]

Set 1 2 3 4 5
Bandera de Francia Nicolas Mahut (Q) 4 6 7⁹ 68
Bandera de Estaos Xuníos d'América John Isner (23) 6 3 6⁷ 7⁷ 70
Duración: 11h05min 32min 29min 49min 1h04min 8h11min

Estadístiques[editar | editar la fonte]

Estadístiques del partíu realizaes por Wimbledon[5]
Estadístiques John Isner Nicolas Mahut
Primer serviciu % 74 % (361 de 491) 67 % (328 de 489)
Aces (saques direutos) 113 103
Dobles faltes 10 21
Errores ensin forzar 52 39
% ganador del 1º serviciu |81

% (292 de 361)

87 % (284 de 328)
% ganador del 2º serviciu |bgcolor=98FB98|63

% (82 de 130)

63 % (101 de 161)
Tiros ganadores (winners) 246 244
Puntos recibíos ganaos 21 % (104 de 489) 24 % (117 de 491)
Return Games Won 2 1
Puntos de quebre convertíos 14 % (2 de 14) 33 % (1 de 3)
Aproximamientos a la rede |67

% (97 de 144)

72 % (111 de 155)
Puntos totales ganaos 478 502
Xuegos ganaos 92 91
Velocidá del serviciu más rápidu |bgcolor=98FB98|230 km/h 206 km/h
Velocidad promedio del primer serviciu |bgcolor=98FB98|198 km/h 190 km/h
Velocidad promedio del segundu serviciu |bgcolor=98FB98|180 km/h 163 km/h
Los puntos totales inclúin dobles faltes del oponente. errores ensin forzar inclúin dobles faltes.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. [1]
  2. «The longest game: Men's singles match breaks Wimbledon record by lasting almost TEN hours (and it'll carry on tomorrow)» (inglés). Daily Mail (23 de xunu de 2010). Consultáu'l 23 de xunu de 2010.
  3. «Logistics Are Put to the Test at Wimbledon» (inglés). John Martin (23 de xunu de 2010). Consultáu'l 24 de xunu de 2010.
  4. «Match Facts». atpworldtour.com. Consultáu'l 3 d'abril de 2015.
  5. 5,0 5,1 «Match Statistics Court 18 - Gentlemen's Singles - 1st Rnd.». Wimbledon.org. Archiváu dende l'orixinal, el 27 de xunu de 2010. Consultáu'l 24 de xunu de 2010. «Estadístiques de Wimbledon del partíu»
  6. «ESPN – Santoro wins the longest match – Tennis» (inglés). ESPN (25 de mayu de 2004). Consultáu'l 23 de xunu de 2010.
  7. «Australian Open» (inglés). ATP (2003). Consultáu'l 23 de xunu de 2010.
  8. «Panchu wins the longest match» (inglés). The Guardian (26 de xunu de 1969). Consultáu'l 23 de xunu de 2010.
  9. 9,0 9,1 «Isner & Mahut pulverizaron los récores editorial=atpworldtour.com» (24 de xunu de 2010). Consultáu'l 24 de xunu de 2010.
  10. «Isner y Mahut baten cinco récores». cadenaser.com (24 de xunu de 2010). Consultáu'l 24 de xunu de 2010.
  11. David Menayo (24 de xunu de 2010). . marca.com. Consultáu'l 24 de xunu de 2010.
  12. «Wimbledon Match Statistics Court 5 - Gentlemen's Singles - 2nd Rnd.». Wimbledon. Archiváu dende l'orixinal, el 28 de xunu de 2010. Consultáu'l 25 de xunu de 2010.
  13. David Ornstein. «Wimbledon 2010: John Isner thrashed by Thiemo De Bakker.» (inglés). BBC. Consultáu'l 25 de xunu de 2010.
  14. «Copia archivada». Archiváu dende l'orixinal, el 19 de xunu de 2010. Consultáu'l 24 de xunu de 2010.



Partido Isner-Mahut de Wimbledon 2010