John Isner

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
John Isner
John Isner 3, Aegon Championships, London, UK - Diliff.jpg
Vida
Nome completu Jonathan Robert Isner
Nacimientu

Greensboro Traducir26  d'abril de 1985

(34 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Residencia Tampa
Familia
Padre Robert Isner
Madre Karen Isner
Hermanos/es
Estudios
Estudios Universidad de Georgia Traducir
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu tenista
Pesu 108 quilogramu
Altor 208 centímetru
www.johnisner.com/
Cambiar los datos en Wikidata

John Robert Isner (Greensboro, Carolina del Norte, 26 d'abril de 1985) ye un tenista profesional estauxunidense. Consiguió'l so meyor ranking na ATP el 16 d'abril de 2012,[1] cuando apaeció como númberu 9 del mundu. Destaca pol so poderosu serviciu y altor de 2,08 metros. Ye reconocíu principalmente por ser el ganador del partíu más llargu de la hestoria en Wimbledon 2010.

Vida personal[editar | editar la fonte]

Isner nació en Greensboro, Carolina del Norte. Tien dos hermanos mayores, Nathan y Xordania. Isner empezó a xugar tenis a los 9 años baxu tutelar de Oscar Blacutt y Stephens Rob na Academia de Tenis Carolina. Graduar na Escuela de Walter Hines Páxina Senior High, en Greensboro, y na Universidá de Xeorxa, onde s'especializó en Comunicación Oral. Na actualidá mora en Tampa, Florida, onde entrena na Academia Saddlebrook al pie de otros profesionales del tenis americanu como James Blake y Mardy Fish.[2]

Carrera de tenis na universidá[editar | editar la fonte]

Isner tuvo una esitosa carrera tenística na Universidá de Xeorxa dende 2003 hasta 2007. Nel so primer añu foi subcampeón de dobles de la NCAA. Llevó a Xeorxa a la categoría d'equipu subcampeón nel campeonatu de la NCAA en 2006 antes de liderar l'equipu campeón de la lliga en 2007.

Con Isner na posición #1 n'individuales y dobles, Xeorxa perdió un solu partíu nos sos postreros 2 años. Isner pasó la mayor parte de 2007 ocupando'l #1 d'individuales na NCAA, y acabó #2 detrás del campeón de la NCAA n'individuales Somdev Devvarman de la Universidá de Virginia. Mientres tola so carrera universitaria Isner convertir nel xugador con más victories tantu en singles, como en dobles.

Carrera profesional[editar | editar la fonte]

2007[editar | editar la fonte]

Isner empezó la so carrera profesional a mediaos de 2007. Con un puestu N°839 nel escalafón de la ATP, precisó dellos Wild Card pa entrar a los cuadros principales de los torneos, inclusive nel nivel de Futures.

Ganó'l so primer tornéu, nel Future d'Estaos Xuníos F14, venciendo a los trés primeros cabeces de serie nel so camín escontra'l títulu. Depués, dempués de perder en primeres rondes de torneos Challenger y un tornéu ATP, Isner ganó a 5 xugadores dientro de los Top-300 y 3 cabeces de serie pa ganar el Challenger de Lexington en xunetu y ameyorar la so clasificación hasta la posición 416, en namái un mes.

Isner al serviciu.

Nel Tornéu de Washington, el tenista chilenu Fernando González borrar del tornéu y collo, dexaría llibre un Wild Card, que foi apurríu a últimu momentu a Isner, quien consiguió los sos primeros trunfos sobre xugadores top-100. Venció a Tim Henman (N°73), Benjamin Becker (N°47), Wayne Odesnik (N°189), Tommy Haas (N°12) y Gaël Monfils (N°54), p'algamar la final, onde cayería por 6-4, 7-6 ante Andy Roddick. Sicasí, esa selmana fixo qu'algamara'l puestu N°193 nel ranking ATP dempués de tan solo 6 selmanes nel profesionalismo.

El so ésitu en Washington asegurólu 039;'Wild Card n'otros trés torneos ATP: el Masters de Cincinnati una selmana dempués, New Haven y l'US Open. En Cincinnati perdería col posterior cuartofinalista David Ferrer. En New Haven, venció a Becker per segunda vegada antes de cayer frente a Ferrer per segunda selmana consecutiva.

Nel so debú nel US Open, ganó al 26º cabeza de serie, Jarkko Nieminen, por 6-7(4), 7-6(4), 7-6(5) y 6-4, convirtiendo 34 aces nel partíu. Nel so segundu partíu enfrentó a Rik de Voest, ganándolo por 6-3, 6-3 y 7-6(4), antes de cayer en tercera ronda ante'l 1º cabeza de serie, Roger Federer por 6-7(4), 6-2, 6-4 y 6-2. Isner convirtió 18 aces, y remató con 66 aces nel tornéu. Tamién

Dende'l US Open, Isner xugó 5 challengers. Perdió en segunda ronda en Tulsa ante Fritz Wolmarans por 5-7, 4-6. Fixo semifinales en Calabasas cayendo derrotáu frente a Robert Kendrick por 6-4, 3-6, 6-7 (3). Llogró semifinales en Rimouski perdiendo con Ilija Bozoljac por 6-7 (4), 6-7 (2), y semifinales en Louisville perdiendo con Matthias Bachinger 7-5, 6-7(3), 6-7(4). En payares algamó semifinales en Champaign cayendo ante Jesse Levine por 7-6(5), 6-3. Isner tamién foi convocáu pol Equipu de Copa Davis de los Estaos Xuníos como sparring. Terminó la so temporada nel puestu N°107.

2008[editar | editar la fonte]

L'añu 2008 seria'l de la confirmación de Isner. La bona temporada anterior dexó-y entrar ensin necesidá de Wild Card al Abiertu d'Australia, onde cayó en primer ronda tantu n'individuales ante Fabrice Santoro, como en dobles, con Ivo Karlović. Magar esta resultancia, depués llegaría los cuartos de final de San José, batiendo a Florent Serra y a Tommy Haas, lo que-y dexaría algamar la so meyor posición hasta esi momentu nel ranking ATP (N°93). Darréu, cayería en primer ronda en Roland Garros y Wimbledon, al igual que n'otros torneos de menor entidá como Houston, Nottingham y Newport, que lu llevaríen de nuevu a la posición N°107 del ranking el 28 de xunetu de 2008. Tamién fixo la so segunda apaición nel US Open perdiendo en primer ronda. Terminó la temporada nel puestu N°145.

2009[editar | editar la fonte]

John clasificar pal cuadru principal nel Heineken Open 2009 en Auckland. Mientres el tornéu ganó al español Albert Montañés y al so compatriota Robby Ginepri, pero sería ganáu por Robin Soderling con un 6-4 y 6-4. Recibiría una Wild Card pa entrar al Abiertu d'Australia. A pesar de sirvir 39 aces contra'l so oponente eslovacu Dominik Hrbaty sería ganáu en cuatro sets en primer ronda. Isner empezó a trabayar con nuevu entrenador, Craig Boynton, qu'entrenara enantes a Jim Courier na década de 1990.

Nel Masters de Indian Wells, Isner quitaríase un gran pesu d'enriba al ganar al novenu semáu y estrella xuvenil Gael Monfils, Isner vendría de tras y remontó el partíu por 6-7, 6-1 y 6-4. Depués ganó al ex-númberu 1 del mundu Marat Safín por 6-4 y 6-4. Y en cuarta ronda cai derrotáu ante l'arxentín Juan Martín del Porto por 6-7(4) y 6-7(3). Nel Masters de Miami, apuerta al cuadru principal por aciu la qualy. Gana en primer ronda y pierde en segunda ante'l 11° cabeza de serie, David Ferrer.

Mientres abril participó nel Tornéu de Houston, faciendo un escelente trabayo antes de ser ganáu en cuartos de final pol so compatriota Wayne Odesnik nun alcuentru que terminó 7–5, 3–6, 7–6. Consiguiría calificase pal Roland Garros, pero tuvo que retirase en siendo diagnosticáu con mononucleosis, lo que tamién-y obligó a retirase de Wimbledon.

N'agostu mientres el Tornéu de Washington ganó a Jo-Wilfried Tsonga y a Tomáš Berdych, antes de cayer con Andy Roddick por 7–6(3), 2–6, 5–7. El so actuación llevar a llograr el so más altu ranking (55). Nel Masters de Montreal ganaría Jesse Levine, antes de cayer con Mijaíl Yuzhny. Dempués recibió una invitación pa participar nel Masters de Cincinnati, onde ganaría a Tommy Haas por 7–6(5), 5–7, 7–6(3), na primer ronda, pero cayería ante Jeremy Chardy.

Isner ante Fernando Verdasco.

Anque recibió una invitación pa participar nel Tornéu de New Haven 2009, refugar pa folgar primeramente al US Open, nel cual ganó a Victor Hanescu por 6–1, 7–6(14), 7–6(5), lo que se convertiría nel so primer trunfu nel tornéu. En segunda ronda ganó a Marsel Ilhan por 6-3, 6-4, 7-6(1). En tercer ronda sería parte de la sorpresa más grande del tornéu al ganar al quintu favoritu Andy Roddick por 7–6(3), 6–3, 3–6, 5–7 y 7–6(5). Depués sería ganáu por Fernando Verdasco en parciales de 6-4, 4–6, 4–6 y 4–6. Con dichu resultáu avanzó al puestu 39 del ranking mundial.

Tres el US Open, Isner participaría nel Tornéu de Bangkok como'l 8° cabeza de serie. Isner llegó a los cuartos de final perdiendo ante Viktor Troicki. Depués, xuega'l Tornéu de Tokio perdiendo en primer ronda ante Stanislas Wawrinka por un doble 6-4 y el Masters de Xangai siendo derrotáu por Lleyton Hewitt. Coles mires de ameyorar el so ranking, tamién xugó'l Tornéu de Viena como'l 8° cabeza de serie, perdiendo en primer ronda. Nel Tornéu de Basilea venció en primer ronda al 3° cabeza de serie, Fernando González por 7-6(3), 4-6, 6-4. En segunda ronda cai derrotáu por Richard Gasquet por 6-4, 6-7(9), 2-6. Nel Masters de París, vence en primer ronda a Alejandro Falla por 4-6, 7-6(10), 7-5. En segunda ronda pierde ante Fernando González por 5-7, 6-7(3).

Remató la temporada nel puestu N°34 del ranking ATP y destacóse el so trabayu con Boynton tres el so decepcionante temporada 2008. El so progresu foi reconocíu polos sos pares, yá que foi votáu como'l Xugador de Mayor Progresu de la ATP, convirtiéndose nel décimu estauxunidense en ganar el premiu, y el primeru dende Andre Agassi en 1998.

2010[editar | editar la fonte]

Isner empecipiaría l'añu nel Heineken Open 2010 en Auckland, onde ganaría en primer ronda al español Guillermo García-López por parciales de 4-6, 7-6(4) y 6-2, en segunda ronda a Juan Mónaco por 5-7, 6-4 y 6-3, en cuartos de final a Tommy Robredo 7-6(5), 3-6 y 6-4, a Albert Montañés en semifinales por 6-2 y 7-6(5) y na final llograría ganar a Arnaud Clément por parciales de 6-3, 5-7 y 7-6(2), dempués de salvar un puntu de partíu pa llograr el so primer títulu ATP. El títulu catapultaría a Isner dientro del top 30 del ranking mundial.

Tres la auscencia de Gilles Simon, Isner se preclasificaría pal Abiertu d'Australia, onde venció en primer ronda a Andreas Seppi por 6-3, 6-3, 3-6, 5-7 y 6-4, depués en segunda ronda ganó a Louk Sorensen por 6-3, 7-6(4) y 7-5, yá en tercer ronda amosando un xuegu sorprendente vence al galu Gael Monfils 6-1, 4-6, 7-6(4) y 7-6(5), finalmente llegaría a la cuarta ronda onde foi ganáu por Andy Murray con parciales de 6-7(4), 3-6 y 2-6.

En febreru llegaría a la final del Regions Morgan Keegan Championships dempués de ganar a Ryan Harrison 6-1 y 7-5, Jarkko Nieminen 6-7(4), 6-4 y 6-4, al croata Ivo Karlovic 6-1 y 7-6(7) y a Philipp Petzschner 7-5, 4-6 y 6-3, pero'l so compatriota y pareya de dobles Sam Querrey, con quien consiguiera'l títulu en dobles esi mesmu añu al ganar a la pareya Hutchins/Kerr por 6–4 y 6–4, torgaría-y consiguir el títulu, el partíu terminó con parciales de 7-6(3), 6-7(5) y 3-6.

A la selmana siguiente perdería en primer ronda nel Abiertu Mexicanu Telcel Championships por 6-7(4) y 5-7 con Simon Greul. Sicasí, consiguiría entrar al top 20 del ranking.

Depués fadría'l so debú en Copa Davis onde perdería los sos dos partíos de manera apertada; primeru ante Viktor Troicki por 6-7(4), 7-6(5), 5-7 y 4-6 y dempués con Novak Djokovic por 5-7, 6-3, 3-6, 7-6(6) y 4-6. Tamién remplazaría a Mike Bryan, pa xuntu con Bob Bryan ganar el primer puntu pa Estaos Xuníos, con parciales de 5–7, 6–3, 3–6, 7–6(6) y 4–6.

Empecipió'l Masters de Indian Wells ganando a Kevin Anderson por 6-3 y 7-5, dempués pasaría sobre'l so amigu Sam Querrey 7-6(3) y 6-4, pa cayer derrotáu ante Rafael Nadal por 5-7, 6-3 y 3-6.

Isner devolviendo un tiru.

Nel Masters de Miami ganó nel so debú a Michael Russell por 7-6(5), 2-6 y 7-6(5), pero sería ganáu en tercer ronda por Juan Carlos Ferrero por 2-6, 6-3 y 3-6.

Abriría la so participación na xira de tierra nel O.S. Men's Clay Court Championships, onde cayería en primer ronda ante Xavier Malisse por 6-7(3), 7-6(7) y 6-7(3). Tamién tendría la so primer incursión nel Masters de Roma, onde ganó a Horacio Zeballos, antes de cayer ante Thomaz Bellucci. Comoquier algamaría la final en dobles, onde sería ganáu polos hermanos Bryan por 2-6 y 3-6. Dempués d'esto algamaría'l top 30 dientro de dobles.

El so siguiente tornéu foi'l Serbia Open, onde apaeció como segundu cabeza de serie. Empecipia con victories sobre Josselin Ouanna 6–2 y 6–4, Richard Gasquet 2–6, 7–6(2) y 6–3, y Stanislas Wawrinka 7–5 y 7–5. D'esta forma Inser instalar n'el so primera final sobre tierra, onde nuevamente s'atoparía cola so pareya de dobles Sam Querrey, quien-y torgaría llevar se'l so segundu títulu del añu, el partíu terminó 6–3, 6–7(4) y 4–6, cabo mentar que Isner sirvió pa partíu mientres el 5-4 nel segundu set, ésta convirtióse na segunda derrota de Isner sobre Querrey na que tuvo puntu de partíu.

Mientres el Masters de Madrid, ganó a Christophe Rochus y Santiago Giraldo, antes de ser ganáu pol local y trés del mundu Rafael Nadal por 7-5 y 6-4.

Nel segundu Grand Slam del añu, en Roland Garros, sería'l preclasificado númberu 17. En primer ronda ganó a Andrey Golubev por 6–4, 6–3 y 6–2, na ronda siguiente a Marcu Chiudinelli por 6–7(3), 7–6(3), 7–6(7) y 6–4. Cayería en tercera ronda ante l'eventual semifinalista Tomáš Berdych por 2–6, 2–6, 1–6. No que concierne a la so participación en dobles Isner/Querrey cayeríen en primer ronda de manera sorpresiva.

En Wimbledon Isner preclasificaría como númberu 25. Na primer ronda enfrentar con Nicolas Mahut, no que se convertiría nel partíu más llargu de la hestoria, que terminó con victoria pal norteamericanu con parciales de 6–4, 3–6, 6–7(7), 7–6(3) y 70–68. Yá en segunda ronda y ensin enerxíes, Isner sería ganáu nuna hora y dos minutos pol holandés Thiemo de Bakker, nun partíu onde Isner nun conectó nin siquier un ace, el xuegu terminó por 0–6, 3–6, 2–6. Isner tamién tuvo que tornar la so participación en dobles por cuenta de la fatiga. D'igual manera Isner despidir del tornéu con dellos récores incluyíu'l de más aces nun namái partíu y tamién col númberu 18 del mundu, lo más alto na so carrera.

El so siguiente tornéu foi nel Atlanta Tennis Championships, onde en primer ronda ganó a Gilles Müller por 4-6, 7-6(6) y 7-6(7), salvando un puntu de partíu en cada tie-break, depués ganaría al so compatriota Michael Russell con un senciellu 6-1 y 6-2, en semifinales enfrentar al sudafricano Kevin Anderson, a quien ganó por 6-3, 6-7(7) y 6-3, con esto algamaría la so cuarta final no que va del añu. Yá na final tomaría ventaja pero nun podría sostenela pa cayer ante'l tamién local Mardy Fish por 6-4, 4-6 y 7-6(4).

La siguiente misión ye'l Legg Mason Tennis Classic, en primer ronda ganaría na so especialidá, ye dicir nun doble tie-break a Thiemo de Bakker por 7-6(6) y 7-6(8). Na segunda ronda cayería ante Xavier Malisse por 4-6, 6-3 y 6-7(5).

2011[editar | editar la fonte]

Isner empezó l'añu acomuñóse con Bethanie Mattek-Sands pa ganar el dobles mistu de la final de la Copa Hopman de, ganando a los belgues Justine Henin y Ruben Bemelmans.

Tres la so victoria en Perth, Isner volvió a Auckland pa defender el so títulu. Isner ganó a Robin Haase en segunda ronda pa pasar a los cuartos de final, onde foi ganáu por David Nalbandian en trés sets. Isner dempués xugó nel Abiertu d'Australia 2011 como ventiavu cabeza de serie. Ganó con facilidá a Florent Serra na primera rona y a Radek Stepanek na segunda ronda en perdiendo'l primera set. Na tercer ronda, Isner enfrentar a Marin Cilic. El partíu llegó a cinco sets, y Isner cayó derrotáu ante'l croata.

Nel Abiertu de Francia, Isner xugó la primer ronda contra'l defensor del títulu Rafael Nadal, que nunca antes xugara un partíu a cinco sets en Roland Garros. Isner cayó nun partíu disputadísimo a pesar de que se llevó los dos primeros sets.

Para Wimbledon 2011, Isner foi empareyáu contra Mahut na primer ronda, una revancha del partíu más llargu del mundu, del añu anterior, pero esta vegada ganó en sets corríos. Sicasí, perdió na segunda ronda ante'l 16º cabeza de serie, Nicolás Almagro en cuatro sets, dexando cayer el so récor de 11-14 en 2011.

Dempués xugó'l Tornéu de Newport en sustitución del so compañeru y defensor del títulu Mardy Fish. Ganó a Karol Beck, Arnaud Clement, Alex Bogomolov Jr. y Tobias Kamke ensin perder un solu set, pa llegar a la so primer final de carrera sobre verde. Na final, ganó a Olivier Rochus pa convertise nel primer cabeza de serie en 35 años en ganar l'eventu. El so títulu foi'l primeru de 2011. El campeonatu llevantó a Isner nel ranking dende'l 48º puestu hasta'l 36º.

Isner dempués xugó'l Tornéu d'Atlanta, onde foi'l tercer preclasificado. Ganó a James Blake, Lu Yen-Hsun y Gilles Muller pa llegar a la so segunda fase final consecutiva. Na final, enfrentar a Mardy Fish nuna revancha de la final de 2010. Isner foi finalmente ganáu por Fish. Depués llegó a les semifinales del Tornéu de Washington, ganando a Tobias Kamke, James Blake, Viktor Troicki, antes de cayer ante Gael Monfils.

Na Copa Rogers, Isner ganó a Marcos Baghdatis y perdió ante Viktor Troicki na segunda ronda. Isner ganó'l Tornéu de Winston-Salem, ganando a Dudi Sela, Jarkko Nieminen, Marcos Baghdatis y Andy Roddick nes semifinales, antes de ganar a Julien Benneteau na final.

Nel Abiertu d'Estaos Xuníos, Isner ganó a Marcos Baghdatis, Robby Ginepri, Alex Bogomolov Jr. y Gilles Simon nel camín a los sos primeros cuartos de final de Grand Slam. Ellí foi ganáu por Andy Murray.

John llegó a les semifinales nel Masters de Paris, onde tuvo trés match point antes de cayer ante Jo-Wilfried Tsonga nes semifinales. El resultancia traer de vuelta al visu del Top 20. Terminó l'añu na posición Nº18 la más alta de la so hestoria hasta la fecha.

2012[editar | editar la fonte]

El xigante estauxunidense empezaría la so temporada xugando en Sydney como'l 2° cabeza de serie. Debuta en segunda ronda con una gana ante Bobby Reynolds por 6-3, 4-6, 3-6.[3] Nel primera Grand Slam del añu, l'Abiertu d'Australia debuta como'l 16° cabeza de serie y vence en primer ronda a Benjamin Mitchell por 6-4, 6-4, 7-6(1). En segunda ronda, gana un partíu épico y polémico ante David Nalbandian por 4-6, 6-3, 2-6, 7-6(5), 10-8.[4] En tercer ronda pierde ante Feliciano López por 3-6, 7-6(3), 4-6, 7-6(0), 1-6.[5] Depués xuega la Copa Davis ante Suiza de visitante y sobre tierra batida. Nel segundu puntu de la serie, Isner enfrentaba a Roger Federer a quien venció sorpresivamente por 4-6, 6-3, 7-6(4), 6-2.[6][7] Depués cola serie definida xuega'l quintu puntu ante Marcu Chiudinelli y ganar por 6-3, 6-4.

Na so xira norteamericana, xuega en Memphis como'l 1° cabeza de serie. En primer ronda vence a Gilles Muller por 7-6(1), 7-6(4).[8] En segunda ronda gana a Donald Young por 7-6(3), 6-4.[9] En cuartos de final, cai ante Jurgen Melzer por 3-6, 6-7(6).[10] Depués, en Delray Beach, el 1° cabeza de serie, esanicia a Jesse Levine por 6-4, 7-6(15).[11] En segunda ronda esanicia a otru americanu, Ryan Sweeting por 6-3, 6-4.[12] En cuartos de final, vence a Bernard Tomic por 6-3, 6-2.[13] En semifinales, pierde ante otro gran sacador, Kevin Anderson por 5-7, 6-7(4).[14] Nel primera Masters 1000 del añu, n'Indian Wells, debuta en segunda ronda como'l 11° cabeza de serie y vence al Lucky Loser, Frederico Gil por 7-5, 6-3. En tercer ronda vence a Juan Mónaco por 7-5, 7-5.[15] En cuarta ronda, derrota a Matthew Ebden por 6-4, 7-5 avanzando a cuartos de final per primer vegada nel desiertu.[16] En cuartos vence al 13° preclasificado, Gilles Simon por 6-3, 1-6, 7-5 apaeciendo per segunda vegada na so carrera ente los cuatro meyores d'un Masters 1000.[17] En semifinales, vuelve dar la llombada pero esta vegada ante Novak Djokovic venciéndolo por 7-6(7), 3-6, 7-6(5) siendo la so primer victoria ante un N°1 del mundu y asegurándose un llugar nel Top 10.[18] Na so primer final nun tornéu Masters 1000, l'americanu enfrenta nuevamente a Roger Federer pero esta vegada pierde por 7-6(7), 6-3.[19][20] Nel Masters de Miami, vence en segunda ronda a Nikolay Davydenko por 2-6, 6-3, 6-4, pero en tercer ronda pierde ante Florian Mayer por 6-4, 6-2, nun partíu onde tuvo dellos problemes cola so pierna.

Nos Cuartos de final de la Copa Davis, ante Francia y otra vegada de visitante y tierra batida, volvió ser el protagonista de la serie, en ganando'l so primer puntu ante Gilles Simon por 6-3, 6-2, 7-5,[21] y definir la serie nel cuartu puntu ante Jo-Wilfried Tsonga por 6-3, 7-6(4), 5-7, 6-3.[22] Depués, apuesta'l Tornéu de Houston, como'l 2° cabeza de serie. En segunda ronda, vence a Horacio Zeballos por 6-7(3), 6-4, 6-2.[23] En cuartos, derrota a Ryan Sweeting por 7-6(1), 7-6(4).[24] En semifinales, derrota a Feliciano López por 6-7(5), 7-6(4), 6-3, avanzando a la so 2° final del añu y a la 10° de la so carrera.[25] Na final, pierde ante'l so amigu Juan Mónaco por 2-6, 6-3, 3-6, en dos hores y 28 minutos.[26] Nun participa del Masters de Montecarlo, pero participa del Masters de Madrid sobre tierra batida azul, como'l 8° favoritu. Pierde en segunda ronda ante Marin Cilic por 7-6 (4), 7-6(3).[27] Depués, nel Masters de Roma, derrota en primer ronda a Philipp Kohlschreiber por 2-6, 7-6(3), 6-2. En segunda ronda, perdió ante Andreas Seppi por 6-2, 6-7(5), 5-7. En Niza, foi'l primera preclasificado. En segunda ronda, venció a Xavier Malisse por 7-6(3), 7-6(5). En cuartos de final, perdió ante Nikolay Davydenko por 4-6, 6-7(4).

Nel Tornéu de Roland Garros, sería'l 10° cabeza de serie. En primer ronda, esanició a Rogério Dutra Silva por 6-3, 6-4, 6-4. En segunda ronda, enfrentó a Paul-Henri Mathieu. El partíu, foi'l segundu partíu más llargu de la hestoria de Roland Garros, con una duración de 5h y 41m. El marcador foi de 7-6(2), 4-6, 4-6, 6-3, 16-18. El quintu set duró 2h 14m.

Depués, na so temporada de verde, apostó'l Campeonatu de Wimbledon como undécimu preclasificado. Debutó con una gana ante Alejandro Falla por 4-6, 7-6(7), 6-3, 6-7(7), 5-7. Siguió cola so temporada de verde, compitiendo'l Tornéu de Newport, tornéu nel que defendía'l títulu. A lo más favoritu, ganó en primer ronda a Sergei Bubka por 7-6(3), 4-6, 6-3. En segunda ronda, venció a Nicolas Mahut por 6-2, 7-6(2). En tercer ronda, ganólu a Izak van der Merwe por 6-4, 7-6(2). En semifinales, esanició a Ryan Harrison por 7-6(4), 6-3.[28] Na final, pudo revalidar el so títulu, venciendo al invitáu, Lleyton Hewitt por 7-6(1), 6-4.[29]

Empezó'l US Open Series, apostando'l Tornéu d'Atlanta a lo más favoritu. Debutó en segunda ronda con una victoria sobre Ruben Bemelmans por 4-6, 6-3, 6-4. En cuartos de final, esanició al invitáu Jack Sock por 7-6(7), 6-4. En semifinales, cayó ganáu por Andy Roddick con un marcador de 4-6, 7-6(5), 4-6.[30] Más tarde, tornó a les canches de Wimbledon p'apostar los Xuegos Olímpicos de Londres 2012 como décimu preclasificado. En primer ronda, ganó a Olivier Rochus por 7-6(1), 6-4.[31] En segunda ronda, venció a Malek Jaziri por 7-6(1), 6-2. En tercer ronda, esanició al N°8 del mundu, Janko Tipsarevic por 7-5, 7-6(14). En cuartos de final, perdió ante'l N°1 del mundu, Roger Federer por 4-6, 6-7(5).

Depués, volvió a les canches dures pa siguir apostando'l US Open Series. Apostó'l Masters de Canadá en Toronto, como octavu preclasificado. En segunda ronda, venció a Pablo Andújar por 7-6(5), 7-5. En tercer ronda, ganó a Philipp Kohlschreiber por 6-7(3), 6-4, 6-4. En cuartos de final, esanició al local Milos Raonic por 7-6(9), 6-4, avanzando per tercer vegada a unes semifinales d'un Masters 1000. En semifinales, perdió ante Richard Gasquet por 6-7(3), 3-6.[32] Tamién compitió nel Tornéu de Winston-Salem, onde defendía'l títulu, como'l tercer favoritu. En segunda ronda, ganó a Martin Klizan por 4-6, 6-3, 7-5. En tercer ronda, venció al 13° semáu, Jurgen Melzer por 6-4, 6-3. En cuartos de final, esanició a David Goffin por 7-6(5), 6-3. En semifinales, ganó al primera semáu, Jo-Wilfried Tsonga —N°6 del mundu— por 6-4, 3-6, 7-6(3).[33] Na final, ante Tomáš Berdych —N°7 del mundu y segundu favoritu al tornéu—, Isner revalidó'l so títulu venciéndolo por 3-6, 6-4, 7-6(9).[34]

2013[editar | editar la fonte]

El Non. 1 d'Estaos Xuníos y númberu 14 del mundu terminó Top 20 per cuartu añu consecutivu. El so meyor tramu producir mientres el circuitu de branu de América del Norte con un rexistru de 16-4.

Ganó'l títulu nel Tornéu d'Atlanta, foi finalista nel Tornéu de Washington (perdiendo ante Juan Martín del Porto) y nel Masters de Cincinnati (perdiendo ante Rafael Nadal) y fixo semifinales nel Tornéu de Newport (perdiendo ante Lleyton Hewitt). Ganó la final más alta de la hestoria del tenis ATP, superando a Kevin Anderson n'Atlanta en trés tie-breaks. Ganó'l so primer títulu en tierra batida nel Tornéu de Houston (venciendo a Nicolás Almagro). Llogró un récor de 64 aces mientres la selmana d'esi tornéu.

En Grand Slam tuvo marques de 5-3 llegando a tercer ronda en Roland Garros (perdiendo ante Tommy Haas), retirar con una mancadura na rodía esquierda nel so partíu ante Adrian Mannarino de segunda ronda en Wimbledon y llegó a tercer ronda nel Abiertu d'Estaos Xuníos (perdiendo ante Philipp Kohlschreiber). Retirar del Abiertu d'Australia por una mancadura na rodía derecha.

Quedó con marques de 27-16 en asfaltu, 8-5 en magre y 4-3 en verde. Ganó la mayoría de les sos tie-breaks (38-18) y lideró la ATP en aces (979).

2014[editar | editar la fonte]

Isner empezó l'añu como Non. 14 del mundu.

El so primer tornéu de forma oficial foi'l de Tornéu de Auckland. En segunda ronda sufrió pa ganar a Lukas Lacko por 6-7(1), 6-3 y 2-6. En cuartos de final venció a Philipp Kohlschreiber tres trés intensos tie-breaks, 7-6(4), 6-7(4) y 6-7(5). En semifinales ganó al español Roberto Bautista por parciales de 3-6, 7-6(2) y 6-4, colándose na so primer final del añu. Na final ganó a Yen-Hsun Lu tres otros dos tie-breaks, 6-7(4) y 6-7(7). Asina, llevóse'l so primer títulu del añu nel primer tornéu qu'apostó de la temporada.

Como'l semáu Non. 13 y nun gran momentu de forma llegaba al primera Grand Slam del añu, el Abiertu d'Australia 2014. Sicasí nel so partíu de primera ronda túvose que retirar por cuenta de una mancadura nel pie, cuando perdía ante l'eslovacu Martin Klizan por 2-6 y 6-7(6). Esta mancadura alloñó-y de diputar la primer ronda de la Copa Davis, na qu'Estaos Xuníos, cayó sorpresivamente ante'l so eternu rival, Gran Bretaña.

Nel so remanecimientu, llegó a semifinales en Delray Beach per tercer añu siguíu (perdiendo ante'l posterior campeón Marin Cilic). Llegó a la so quinta semifinal ATP World Tour Masters 1000, perdiendo ante Novak Djokovic na so segunda semi del ATP World Tour Masters 1000 de Indian Wells (fixo final en 2012).

Retirar de segunda ronda del ATP World Tour Masters 1000 Madrid en dobles (con Tomáš Berdych) por una mancadura al llombu. Cayó en cuarta ronda de Roland Garros (perdiendo con Tomáš Berdych).

Venció a Jarkko Nieminen en segunda ronda de Wimbledon; ganó'l tie-break del primera set por 19-17, el segundu TB más llargu na hestoria de Wimbledon. En primer ronda de Wimbledon 1973, Björn Borg venció a Premjit Lall 20-18 nel tie-break del tercer set. Los TB xugar nel 8-8 en 1973. Metió 52 aces contra Feliciano López en tercer ronda, pero perdió. En Newport cayó en cuartos de final ante'l so compatriota Jack Sock.

El 24 de xunetu salvó dos puntos de partíu contra Robby Ginepri na so victoria por 7-5 nel tercer set na segunda ronda d'Atlanta; conectó cuatro aces consecutivos pa terminar el partíu. Retuvo'l títulu nel BB&T Atlanta Open en venciendo a Dudi Sela na final. Ameyoró a 9-9 el so rexistru en finales.

Isner al serviciu nel O.S. Open 2013.

Perdió ante Ivan Dodig en primer ronda del ATP World Tour Masters 1000 de Toronto. Nun pudo convertir dos puntos de partíu nel 6-5 nel tercer set contra Andy Murray na tercer ronda del ATP World Tour Masters 1000 de Cincinnati. Finalmente perdió 7-6(2), polo que nun pudo defender los sos puntos de la final llograda l'añu anterior. El 21 d'agostu retirar de los cuartos de final de Winston-Salem por una dolencia nel todíu derechu, que yá-y dio problemes a principios del añu. Llegó hasta la tercer ronda del US Open 2014 (perdiendo ante Philipp Kohlschreiber).

Ganó los sos dos singles na serie d'Estaos Xuníos frente a Eslovaquia pol play-off de repesca al Grupu Mundial de Copa Davis. Venció a Norbert Gombos y Lukas Lacko.

El 1 d'ochobre superó los 900 aces per tercer añu consecutivu y cuarta vegada nos últimos cinco años; consiguir en segunda ronda de Beijing. Salvó un puntu de partíu, con un ace nel 4-5 nel tercer set, frente a Robredo, pa terminar ganando 7-6(4) nel tercer set. Llegó a tercer ronda del ATP World Tour Masters 1000 de Shanghai (perdiendo ante Feliciano López). Cerró l'añu cayendo a les primeres de cambiu tantu en Valencia como nel Masters de París-Bercy (perdiendo ante Robredo y Gaël Monfils, respeutivamente).

Compiló rexistros de 27-14 en pistes dures, 6-5 en tierra batida y 4-2 en campera, ganando premios en metálicu de $1.284.639.

ATP World Tour Masters 1000[editar | editar la fonte]

Finalista (3)[editar | editar la fonte]

Añu Tornéu Superficie Ind/Outdoor Oponente na final Resultancia
2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Indian Wells Dura Outdoor Flag of Switzerland.svg Roger Federer 6-7(7), 3-6
2013 Bandera de Estaos Xuníos d'América Cincinnati Dura Outdoor Bandera d'España Rafael Nadal 6-7(8), 6-7(3)
2016 Bandera de Francia Paris-Bercy Dura Indoor Bandera del Reinu Xuníu Andy Murray 3-6, 7-6(4), 4-6

Títulos ATP (16; 12+4)[editar | editar la fonte]

Individuales (12)[editar | editar la fonte]

Lleenda
Grand Slam (0)
ATP Wourld Tour Final (0)
ATP Masters 1000 (0)
ATP World Tour 500 (0)
ATP World Tour 250 (12)
Fecha Tornéu Superficie Oponente na final Resultancia
1. 16 de xineru de 2010 Bandera de Nueva Zelanda Auckland

Bandera de Francia Arnaud Clément

6-3, 5-7, 7-6(2)
2. 10 de xunetu de 2011 Bandera de Estaos Xuníos d'América Newport

Bandera de Bélxica Olivier Rochus

6-3, 7-6(6)
3. 27 d'agostu de 2011 Bandera de Estaos Xuníos d'América Winston-Salem

Bandera de Francia Julien Benneteau

4-6, 6-3, 6-4
4. 15 de xunetu de 2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Newport (2)

Bandera de Australia Lleyton Hewitt

7-6(1), 6-4
5. 25 d'agostu de 2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Winston-Salem (2)

Bandera de Chequia Tomáš Berdych

3-6, 6-4, 7-6(9)
6. 14 d'abril de 2013 Bandera de Estaos Xuníos d'América Houston

Bandera d'España Nicolás Almagro

6-3, 7-5
7. 28 de xunetu de 2013 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta

Bandera de Sudáfrica Kevin Anderson

6-7(3), 7-6(2), 7-6(2)
8. 11 de xineru de 2014 Bandera de Nueva Zelanda Auckland (2)

Bandera de Taiwán Yen-Hsun Lu

7-6(4), 7-6(7)
9. 27 de xunetu de 2014 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta (2)

Bandera de Israel Dudi Sela

6-3, 6-4
10. 2 d'agostu de 2015 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta (3)

Bandera de Xipre Marcos Baghdatis

6-3, 6-3
11. 23 de xunetu de 2017 Bandera de Estaos Xuníos d'América Newport (3)

Bandera de Australia Matthew Ebden

6-3, 7-6(4)
12. 30 de xunetu de 2017 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta (4) Bandera de Estaos Xuníos d'América

Ryan Harrison

7-6(6), 7-6(7)

Finalista (12)[editar | editar la fonte]

Fecha Tornéu Superficie Oponente na final Resultancia
1. 30 de xunetu de 2007 Bandera de Estaos Xuníos d'América Washington

Bandera de Estaos Xuníos d'América Andy Roddick

4-6, 6-7(4)
2. 21 de febreru de 2010 Bandera de Estaos Xuníos d'América Memphis Dura (i) Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey 7-6(3), 6-7(5), 3-6
3. 9 de mayu de 2010 Bandera de Serbia Belgráu

Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey

6-3, 6-7(4), 4-6
4. 25 de xunetu de 2010 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta

Bandera de Estaos Xuníos d'América Mardy Fish

6-4, 4-6, 6-7(4)
5. 24 de xunetu de 2011 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta (2)

Bandera de Estaos Xuníos d'América Mardy Fish

6-3, 6-7(6), 2-6
6. 18 de marzu de 2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Indian Wells

Flag of Switzerland.svg Roger Federer

6-7(7), 3-6
7. 15 d'abril de 2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Houston

Bandera d'Arxentina Juan Mónaco

2-6, 6-3, 3-6
8. 4 d'agostu de 2013 Bandera de Estaos Xuníos d'América Washington

Bandera d'Arxentina Juan Martín del Porto

6-3, 1-6, 2-6
9. 18 d'agostu de 2013 Bandera de Estaos Xuníos d'América Cincinnati

Bandera d'España Rafael Nadal

6-7(8), 6-7(3)
10. 9 d'agostu de 2015 Bandera de Estaos Xuníos d'América Washington

Bandera de Xapón Kei Nishikori

6-4, 4-6, 4-6
11. 7 d'agostu de 2016 Bandera de Estaos Xuníos d'América Atlanta

Bandera de Australia Nick Kyrgios

6-7(3), 6-7(4)
12. 6 de payares de 2016 Bandera de Francia París Dura (i) Bandera del Reinu Xuníu Andy Murray 3-6, 7-6(4), 4-6

Dobles (4)[editar | editar la fonte]

Lleenda
Grand Slam (0)
ATP Wourld Tour Final (0)
ATP Masters 1000 (2)
ATP World Tour 500 (1)
ATP World Tour 250 (1)
Fecha Tornéu Superficie Pareya Oponentes na final Resultancia
1. 7 de xunetu de 2008 Bandera de Estaos Xuníos d'América Newport

Bandera de Estaos Xuníos d'América Mardy Fish

Bandera de India Rohan Bopanna
Bandera de Paquistán Aisam Qureshi
6-4 7-6(1)
2. 21 de febreru de 2010 Bandera de Estaos Xuníos d'América Memphis Dura (i) Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey Bandera del Reinu Xuníu Ross Hutchins
Bandera de Australia Jordan Kerr
6-4 6-4
3. 15 de mayu de 2011 Bandera d'Italia Roma

Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey

Bandera de Estaos Xuníos d'América Mardy Fish
Bandera de Estaos Xuníos d'América Andy Roddick
w/o
4. 16 d'ochobre de 2016 Bandera de la República Popular China Shanghái

Bandera de Estaos Xuníos d'América Jack Sock

Bandera de Finlandia Henri Kontinen
Bandera de Australia John Peers
6-4, 6-4

Finalista (5)[editar | editar la fonte]

Fecha Tornéu Superficie Pareya Oponentes na final Resultancia
1. 2 de mayu de 2010 Bandera d'Italia Roma

Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey

Bandera de Estaos Xuníos d'América Bob Bryan
Bandera de Estaos Xuníos d'América Mike Bryan
2-6, 3-6
2. 9 d'abril de 2011 Bandera de Estaos Xuníos d'América Houston

Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey

Bandera de Estaos Xuníos d'América Bob Bryan
Bandera de Estaos Xuníos d'América Mike Bryan
7-6(4), 2-6, 5-10
3. 18 de marzu de 2012 Bandera de Estaos Xuníos d'América Indian Wells

Bandera de Estaos Xuníos d'América Sam Querrey

Bandera d'España Marc López
Bandera d'España Rafael Nadal
2-6, 6-7(3)
4. 4 de marzu de 2017 Bandera de Méxicu Acapulco

Bandera d'España Feliciano López

Bandera del Reinu Xuníu Jamie Murray
Bandera de Brasil Bruno Soares
3-6, 3-6
5. 8 d'ochobre de 2017 Bandera de la República Popular China Beixín

Bandera de Estaos Xuníos d'América Jack Sock

Bandera de Finlandia Henri Kontinen
Bandera de Australia John Peers
3-6, 6-3, [7-10]

Clasificación histórica[editar | editar la fonte]

Grand Slam[editar | editar la fonte]

Tornéu 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 G-P Títulos
Bandera de Australia Abiertu d'Australia - 1R 1R 4R 3R 3R - 1R 3R 4R 2R 1R 13-10 0
Bandera de Francia Roland Garros - 1R - 3R 1R 2R 3R 4R 2R 4R 3R 14-9 0
Bandera del Reinu Xuníu Wimbledon - 1R - 2R 2R 1R 2R 3R 3R 3R 2R 10-9 0
Bandera de Estaos Xuníos d'América Abiertu de los Estaos Xuníos 3R 1R 4R 3R CF 3R 2R 3R 4R 4R 3R 24-11 0
Total 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 61-39 0
Bandera del Reinu Xuníu ATP World Tour Finals - - - - - - - - - - - 0-0 0
Lleenda: G: Tornéu ganáu; F: Finalista; SF: Semifinalista; CF: Cuartos de final; G-P: Ganaos-Perdíos

ATP Masters Series / ATP World Tour Masters 1000[editar | editar la fonte]

Tornéu 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 G-P Títulos
Bandera de Estaos Xuníos d'América Indian Wells - 2R 4R 4R 3R F 2R SF 4R 4R 3R 21-10 0
Bandera de Estaos Xuníos d'América Miami - 1R 2R 3R 4R 3R 3R 4R SF 1R 3R 13-10 0
Bandera de Mónacu Montecarlo - - - - - - 1R - 3R - - 2-2 0
Bandera d'España Madrid - - - 3R 2R 2R 2R 3R CF - - 9-6 0
Bandera d'Italia Roma - - - 2R 1R 2R 1R 1R 3R - SF 8-7 0
Bandera de Canadá Canadá - - 2R - 2R SF 1R 1R CF 2R 1R 9-8 0
Bandera de Estaos Xuníos d'América Cincinnati 1R 2R 2R 2R 1R - F 3R 1R 2R SF 15-10 0
Bandera de la República Popular China Shanghai NMS 1R 2R - 3R 2R 3R 3R 1R 3R 9-8 0
Bandera de Francia París - - 2R 2R SF 2R 3R 2R CF F SF 16-9 0
Total 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 102-70 0
Lleenda: G: Tornéu ganáu; F: Finalista; SF: Semifinalista; CF: Cuartos de final; G-P: Ganaos-Perdíos

ATP World Tour 500[editar | editar la fonte]

Tornéu 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 G-P Títulos
Bandera de Países Baxos Rotterdam - - - - - - - - - - - 0-0 0
Bandera de Estaos Xuníos d'América Memphis / Bandera de Brasil Rio de Janeiro - 1R Q2 F 1R CF 1R - - 1R - 6-6 0
Bandera de Méxicu Acapulco - - - 1R - - - 1R - - 1R 0-3 0
Bandera d'Emiratos Árabes Xuníos Dubái - - - - - - - - - - - 0-0 0
Bandera d'España Barcelona - - - - - - - - - - - 0-0 0
Bandera d'Alemaña Tope - - - - - - - - - - - 0-0 0
Bandera del Reinu Xuníu Queen's Club - 2R - - - - - - CF 2R 1R 4-4 0
Bandera d'Alemaña Hamburgu ND ND - - - - - - - - - 0-0 0
Bandera de Estaos Xuníos d'América Washington F CF SF 3R SF - F 2R F CF - 25-9 0
Bandera de la República Popular China Beixín - - - SF - - CF CF CF - CF 11-5 0
Bandera de Xapón Tokio - - 1R - - - - - - - - 0-1 0
Bandera d'España Valencia / Bandera de Austria Viena - - - - 1R 2R 2R 1R 2R CF 1R 5-7 0
Flag of Switzerland.svg Basilea - - 2R 2R - - - - 2R - - 3-3 0
Total G-P 5-1 3-3 5-3 9-5 3-3 3-2 7-4 2-4 10-5 5-4 0-2 54-38 0
Lleenda: G: Tornéu ganáu; F: Finalista; SF: Semifinalista; CF: Cuartos de final; G-P: Ganaos-Perdíos; ND: Non Apostáu


  • Antes del añu 2009 Hamburgu yera un tornéu de categoría Masters 1000, polo que nesta tabla apaez como non apostáu nos años con esa categoría *Nel

añu 2014 el tornéu de Memphis baxó a la categoría de ATP 250 y el so llugar ocupar el tornéu de Rio de Janeiro

  • Nel añu 2015 el tornéu de Valencia baxó a la categoría de ATP 250 y el so llugar ocupar el tornéu de Viena

Títulos Challengers (5; 3+2)[editar | editar la fonte]

Individuales (3)[editar | editar la fonte]

Fecha Tornéu Superficie Oponente na final Resultancia
1. 23 de xunetu de 2007 Bandera de Estaos Xuníos d'América Lexington

Bandera de Estaos Xuníos d'América Brian Wilson

6-7(9), 6-3, 6-4
2. 22 de setiembre de 2008 Bandera de Estaos Xuníos d'América Lubbock

Bandera de Canadá Frank Dancevic

7-6(2), 4-6, 6-2
3. 20 d'abril de 2009 Bandera de Estaos Xuníos d'América Tallahassee

Bandera de Estaos Xuníos d'América Donald Young

7-5, 6-4

Dobles (1)[editar | editar la fonte]

Fecha Tornéu Superficie Pareya Oponentes na final Resultancia
1. 15 d'ochobre de 2007 Bandera de Estaos Xuníos d'América Calabasas

Bandera de Estaos Xuníos d'América Brian Wilson

Bandera de Estaos Xuníos d'América Robert Kendrick
Bandera de Filipines Cecil Mamiit
7-6(10), 4-6, [10-8]
2. 29 d'ochobre de 2007 Bandera de Estaos Xuníos d'América Louisville

Bandera de Estaos Xuníos d'América Travis Parrott

Bandera del Reinu Xuníu Richard Bloomfield
Bandera de Suecia Michael Ryderstedt
6-4, 6-4

Finalista en dobles (2)[editar | editar la fonte]

Fecha Tornéu Superficie Pareya Oponentes na final Resultancia
1. 22 de xunetu de 2006 Bandera de Estaos Xuníos d'América Lexington

Bandera de Estaos Xuníos d'América Colin Purcell

Bandera de Tailandia Sanchai Ratiwatana
Bandera de Tailandia Sonchat Ratiwatana
6-7(5), 6-4, [6-10]
2. 6 d'ochobre de 2008 Bandera de Estaos Xuníos d'América Sacramentu

Bandera de Estaos Xuníos d'América Rajeev Ram

Bandera de Estaos Xuníos d'América Brian Battistone
Bandera de Estaos Xuníos d'América Dann Battistone
6-1, 3-6, [4-10]

Ranking históricu[editar | editar la fonte]

Añu 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Ranking individual  Creciente 967 Creciente 843 Creciente 107 Red Arrow Down.svg 145 Creciente 34 Creciente 19 Creciente 18 Creciente 14 Sin cambios 14 Red Arrow Down.svg 19 Creciente 11 Red Arrow Down.svg 19 Creciente 17

Récores[editar | editar la fonte]

Tornéu Añu Record llográu Xugador venceyáu
Wimbledon 2010 Más aces nun partíu ATP de singles: 113 Record individual
Más aces nun partíu de Grand Slam de singles: 113 Record individual
Más aces nun solu set: 85 Record individual
Más xuegos ganaos nun partíu: 92 Record individual
Más tiros ganadoresen un partíu: 246 Record individual
Ganador del partíu más llargu de la hestoria: 11 hores y 5 minutos Nicolas Mahut
Xugada más llarga nuna sola xornada: 7 hores y 6 minutos Nicolas Mahut
Más cantidá de xuegos xugaos nuna sola xornada: 118 Nicolas Mahut
ATP 2010 Más aces en 2010 con 1.042 Record individual

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. ATP. «Historial del Ranking ATP». Consultáu'l 15 de xunetu de 2012.
  2. John Isner: DEUCE
  3. Porto-Con Debú Ganador.aspx Reynolds esanicia a Isner
  4. Porto-Gana-En-Sets-Corríos.aspx Isner gana un partíu épicu
  5. Feliciano López esanicia a Isner
  6. Isner vence a Federer y asitia a EE.UU en ventaya 2-0
  7. Temporada.aspx Partíos memorables de 2012
  8. Isner empecipia la so campaña en Memphis
  9. Isner aseguró'l so llugar en cuartos de final
  10. Melzer esanició a Isner
  11. Isner debuta con un trunfu
  12. Isner da otru pasu en Delray Beach
  13. Isner avanza a semifinales
  14. so-Primer-Final.aspx Anderson esanicia a Isner pa xugar la final
  15. Isner festexa en Indian Wells
  16. Isner sigue avanzáu nel desiertu
  17. Isner en semifinales y va por Nole
  18. Isner tora a Nole y va xugar la final
  19. Federer vence a Isner y vuelve reinar Indian Wells
  20. Primera-Cuartu-Ascensu-de-Isner.aspx Isner: D'Hombre Maratón a Home Apeligro
  21. Isner iguala seriar ante Francia
  22. L'inspiráu Isner da-y a EE.UU el pase a semifinales
  23. Isner avanza a cuartos de final
  24. Isner enllarga'l so bon momentu en Houston
  25. Isner va pol premiu mayor en Houston
  26. Mónaco gana a Isner y ye el campeón de Houston
  27. Cilic baxa a Isner en Madrid
  28. Final.aspx Isner y Hewitt topeten na final de Newport
  29. Final.aspx Isner ganó a Hewitt y retien el so títulu en Newport
  30. Final.aspx Roddick vence a Isner; va contra Muller na final
  31. JJ.OO.: Isner vence a Rochus y avanza
  32. Final.aspx Gasquet vence a Isner y ye finalista
  33. Isner quedó a un trunfu de retener la so corona; Berdych finalista
  34. Isner salva tres puntos de partíu y gana en Winston-Salem

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

John Isner