Minos

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Mitoloxía Griega
Esti artículu forma parte de la serie
Mitoloxía Griega
Dioses

Divinidaes primordiales
Dioses ctónicos
Titanes
Dioses olímpicos
Divinidaes alegóriques
Ninfas, Semidioses y Criatures

Elencos

Personaxes

Tamién

Xenealoxía
Equivalencies cola Mitoloxía romana
Xeografía

Minos ye una figura de la Mitoloxía Griega, fíu de Zeus y d'Europa. Ye ún de los tres xueces del Hades, xunta Radamantis y a Éacu; por embargo, el sou poder yera mayor yá que tenía'l poder de desempatar ou decidire finalmente. Colos sous hermanos Radamantis y Sarpedón fou criáu en Creta pol rei Asterión, a la muerte d'esti, Minos (xenru del rei) fou escoyíu como rexente de la islla; lu que fixo que los sous hermanos fuxeran del reinu. P'amosare que yera'l llexítimu gobernante, fixo una altar n'honor de Poseidón y pidió que lu unviara un güe pal sacrificiu, asina fíxose, pero'l güe yera tan formosu que la muyer de Minos, Pasifae, namoróuse d'él y tuvo un fíu'l, Minotauru. Minos pechóu-y nun llaberintu feitu por Dédalu, la obra seiría'l llaberintu'l Minotauru.

Na súa espansión, Minos impunxo a los atenienses un tributu añal d'una rapaza pal Minotauru, tributu que se caltuvo ta que Teséu, aidáu pola fía de Minos, Ariadana, matóu al monstru.

Minos tuvo 8 fíos: Catreo, Deucalión, Glaucu, Androgeus, Acalla, Senodice, Ariadna y Fedra.

Minos ye'l personaxe que da'l nome a la talasocracia cretense, nomada minóica; paez ser como afirmaba Tucídides qu'esta figura fou más real y hestórica que mitolóxica. Amás muitos de los elementos del mitu tan presentes nos restos arqueolóxicos de la dita civilización.

Enllaces internos[editar | editar la fonte]

Civilización Minóica.