Iona Brown

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Iona BrownPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu Salisbury Traducir7  de xineru de 1941
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Fallecimientu

Salisbury Traducir5  de xunu de 2004

(63 años)
Causa de la muerte cáncanu
Familia
Hermanos/es
Estudios
Estudios Salisbury Cathedral School Traducir
Oficiu
Oficiu direutora d'orquesta
Premios
Instrumentu musical vigulín
Cambiar los datos en Wikidata

Iona Brown, OBE, (7 de xineru de 1941 – 5 de xunu de 2004) foi una violinista y Direición d'orquesta direutora d'orquesta británica.

Infancia y educación[editar | editar la fonte]

Elizabeth Iona Brown nació en Salisbury y foi educada na Escuela de Cranborne Chase, Dorset.[1] Los sos padres, Antony y Fiona, fueron dambos músicos. El so hermanu Timothy foi corno principal de la BBC Symphony Orchestra, el so otru hermanu Ian ye pianista y la so hermana Sally toca violar na Bournemouth Symphony Orchestra.[2]

Carrera[editar | editar la fonte]

De 1963 a 1966, Brown toca'l violín na Orquesta Philharmonia.[3] En 1964, xunir a l'Academy of St Martin in the Fields, percorriendo tolos pasos hasta convertise en líder, violinista solista y direutora en 1974. Dexó formalmente la Academy en 1980, pero siguió trabayando con ellos mientres el restu de la so vida.

En 1981, foi nomada direutora artística de la Orquesta de Cámara de Noruega, NCO. El rei Olav V de Noruega más tarde dio-y la distinción de Caballero de primera Clase de la Orde del Méritu pol so ésitu cola NCO. De 1985 a 1989, foi direutora invitada de la Orquesta Sinfónica de la Ciudá de Birmingham. Dempués dirixó la Orquesta de Cámara de Los Angeles de 1987 a 1992. Foi destituyida como direutora de la orquesta por causa de la so incapacidá pa comprometese a más de seis selmanes por temporada cola orquesta, por cuenta de los sos otros compromisos, una decisión qu'ella protestó.[4] Brown finalmente tornó como direutora titular de la orquesta de 1995 a 1997, dempués d'un cambéu na organización de la orquesta.[5] Como'l so salú empioraba y la so artritis avanzaba, camudó'l so focu d'atención dende'l violín a la direición, terminando cola so carrera de violinista en 1998. Nos sos últimos años, foi direutora de la Orquesta Sinfónica de Jutlandia Meridional en Dinamarca.

De 1968 a 2004, Brown moró nun pueblu del Wiltshire llamáu Bowerchalke. Cuando tomó parte nel programa Caleidoscopiu, de la BBC Radio 4, esplicando lo difícil que yera tocar la so pieza de bis de La Calandria Ascendente de Ralph Vaughan Williams, dixo que'l cantar de les calandries qu'escuchó mientres les sos llargues caminaes pela redolada de la Marleycombe Down influyeren na manera en qu'ella lo tocaba.

Honores[editar | editar la fonte]

Foi nomada Oficial de la Orde del Imperiu Británicu en 1986, y en xunu de 2003 concediéron-y un doctoráu honorariu de la Universidá Abierta del Reinu Xuníu.

Muerte[editar | editar la fonte]

Morrió de cáncer en 2004, a la edá de 63 años, en Salisbury. Casóse dos veces, y foi sobrevivida pol so segundu home, Bjorn Arnils.[6]

Discografía escoyida[editar | editar la fonte]

Como violinista solista[editar | editar la fonte]

  • Fantasia on a Theme by Thomas Tallis; The Lark Ascending; Five Variants of Dives and Lazarus, Ralph Vaughan Williams. Academy of St. Martin-in-the-Fields; Neville Marriner, cond. (1972 Decca; reeditáu en CD en Argo 414 595-2)

Como direutora y violinista[editar | editar la fonte]

  • La Cetra, Op. 9, Antonio Vivaldi. Academy of St. Martin-in-the-Fields. (1978. 3-LP set, Argo D99D3)
  • The Four Seasons, Antonio Vivaldi. Academy of St. Martin-in-the-Fields. (1979. Philips 9500 7 17)
  • 12 Concerti Grossi Op. 6, George Frideric Handel. Academy of St. Martin-in-the-Fields. (1983 dixital. 3-LP set, Philips 6769 083)

Como direutora[editar | editar la fonte]

  • Conciertu Pa Violonchelu y Orquesta En Do Mayor (H. VIIb1); Conciertu Pa Violonchelu y Orquesta En Re Mayor, Op. 101 (H. VIIb2), De Joseph Haydn. Academy of San Martin-in-the-Fields; Mstislav Rostropovich, violonchelu. (1976 grabación. EMI 66 150 4)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Iona Brown - Telegraph. www.telegraph.co.uk. 11 de xunu de 2004. http://www.telegraph.co.uk/news/obituaries/1464162/Iona-Brown.html. Consultáu 'l 19 de payares de 2010. 
  2. «Iona Brown, 63, Violin Soloist Who Turned to Conducting». Consultáu'l 11 de marzu de 2016.
  3. «Iona Brown obituary». Consultáu'l 11 de marzu de 2016.
  4. «Iona Brown Gets Music Post». Consultáu'l 11 de marzu de 2016.
  5. «Iona Brown, 63; Directed L.A. Chamber Group». Consultáu'l 11 de marzu de 2016.
  6. «British Conductor/Violinist Iona Brown Dies». Consultáu'l 11 de marzu de 2016.



Iona Brown