Idioma huaorani
'Huao Terero' | |
|---|---|
| Faláu en | |
| Rexón | Pastaza |
| Falantes | 1.200 (2007)[1] |
| Puestu | Non nos 100 mayores (Ethnologue 1996) |
| Familia | Aisllada |
| Estatus oficial | |
| Oficial en | Nengún país |
| Reguláu por | Nun ta reguláu |
| Códigos | |
| ISO 639-1 | nengún |
| ISO 639-2 | |
| ISO 639-3 | |
Estensión del huaorani, sabela, auishiri | |
El huaorani o huao (terero) (tamién sabela, auca y auishiri) ye una llingua aisllada falada na rexón amazónica d'Ecuador por unos 1.200 indíxenes huaorani.
Historia
[editar | editar la fonte]Mientres enforma tiempu los huaroani fueron un grupu contrariu a los contactos col esterior. La mayor parte del trabayu llingüísticu sobre la so llingua realizó llingüistes del Summer Institute of Linguistics. Catherine Peeke (1973, 1979) y Rachel Saint arrexuntaron un ciertu númberu de testos en huao[2]
Descripción llingüística
[editar | editar la fonte]Fonoloxía
[editar | editar la fonte]L'inventariu de consonantes foi descritu pro Saint y K. L. Pike (1962) y ye'l que se da de siguío:[3]
| Llabial | Alveolar | Palatal | Velar | |
|---|---|---|---|---|
| Oclusiva sorda | p | t | k | |
| Oclusiva sonora | b | d | dy | g |
| Nasal | m | n | ñ | ŋ |
| Aproximante | w |
El fonema /d/ tien alófonos [d]~[ɾ], ente que'l fonema /dy/ tien alófonos [dʲ]~[j]. Amás esisten tres fonemes marxinales que pertenecen al sistema espresivu: /č/, usaes n'espresiones onomatopéyiques; /p</, un clic llabial inversu, usáu como un negativu enfáticu; y /m</,una nasal pulmonar inversa.
Tocantes a la fonotaxis nun esisten consonantes en posición final, nin grupos consonánticos, anque sí secuencies de vocales. La nasalización tien un papel importante nesta llingua.
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ Matthias Brenzinger (2007). Language Diversity Endangered. Berlín: Walter de Gruyter, páxs. 50. ISBN 978-3-11-017049-8.
- ↑ Y. G. Pike y R. Saint, 1988
- ↑ Adelaar, 2004, p. 454
Bibliografía
[editar | editar la fonte]- Adelaar, Willem (2004). The Languages of the Andes. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-36275-7.
