Harún al-Rashid

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Harún al-Rashid
Harun Al-Rashid and the World of the Thousand and One Nights.jpg
califa abasí

14 setiembre 786 - 24 marzu 809
Al-Hadi - Al-Amin
Vida
Nome completu هَارُون
Nacimientu Rayy17  de marzu de 763
Nacionalidá califatu abasín
Fallecimientu

Tus24  de marzu de 809

(46 años)
Sepultura Iraq
Familia
Padre Al-Mahdi
Madre Al-Khayzuran
Casáu/ada con Zubaidah bint Ja`far
Fíos/es
Hermanos/es
Pueblu Dinastía Abbasí
Alumnu/a de Shu'ba Ibn al-Ḥajjāj
Abu 'Ubaida
Oficiu
Oficiu políticu
Creencies
Relixón Islam
Cambiar los datos en Wikidata

Harún al-Rashid[1] (n'árabe, هارون الرشيد, Aarón el Xustu; Rayy, Persia, 17 de marzu[ensin referencies] de ca. 766 – Jorasán, 24 de marzu de 809) foi'l quintu y más famosu califa de la dinastía abasí de Bagdag. Gobernó dende'l 14 de setiembre de 786 hasta la so muerte.

Nel so reináu'l califatu abasí llegó al cume del so poderíu, un períodu d'escepcional rellumanza cultural, científicu y económicu. Per otra parte, foi bien radical nes sos concepciones relixoses avera del islam. Considérase-y unu de los más grandes gobernantes musulmanes, y un exemplu a emular polos sos correlixonarios.

La so fama y poderíu fueron inmortalizados en Los mil y una nueches, onde él, la so esposa Zobeida y dellos de los sos cortesanos protagonicen numberoses hestories.

Vida[editar | editar la fonte]

Harún yera'l fíu del Al-Mahdi, tercer califa abasí que gobernó ente 775 y 785, y Al-Jayzuran, una antigua esclava del Yeme y muyer de fuerte personalidá qu'influyó descomanadamente nos reinaos del so home y fíos.

Desconozse la fecha esacta de la so nacencia,[2] que podría tener llugar en cualquier momentu ente los años 763 y 767, anque aparentemente lo más probable ye qu'asocediera en 766. Ye seguro sicasí que tanto Harún como'l so hermanu mayor Musa (el futuru califa Al-Hadi) nacieron en Rayy (darréu al sur de la moderna Teḥrán), onde'l so padre moraba como virréi de la zona oriental del califatu.[3]

El so primer actu públicu de relevancia foi acompañar al so padre nuna pelegrinación a les ciudaes santes de La Meca y Medina, na seronda de 777.[4] Poco dempués, asignóse-y como tutor a Yahya ibn Jálid ibn Barmak (Yahya el Barmací), un esperimentáu funcionariu y amigu íntimu de la familia real, quien llegó a desempeñar un rol paternu na vida de Harún.[5]

Nel branu de 780 encargóse-y conducir una campaña contra los bizantinos na zona de los montes Tauro, lo que simultáneamente brindába-y una formación militar y l'oportunidá de dase a conocer nel exércitu. Acompañar Yahya el Barmací, como alministrador de les finances del exércitu, y el chambelán Rabi ibn Yunus. Tres un sitiu de 38 díes, llogró la rindición del castiellu fronterizu de Samalu, que la so guarnición foi deportada a Bagdag (la fortaleza volvería a manos bizantines pocu dempués).[6] En 782 Harún lideró una espedición de mayor valumbu, que ganó al exércitu bizantín y algamó el Bósforo. La rexente Irene tuvo que comprometese a pagar un tributu al califa mientres trés años, consistente nunos 70 000 a 90 000 dinares añales.[7][8]

Harún foi influyíu fuertemente pola voluntá de la so madre nel gobiernu del imperiu hasta la muerte d'ésta en 789. El so principal ministru, el visir yá mentáu Yahya, el barmací, los fíos d'ésti, y otros miembros de la familia barmáquida controlaron xeneralmente l'alministración.

L'imperiu abasí empezó a desmoronarse con él y la soberanía del so reinu nun foi nunca reconocida polos aglabíes de Túnez como tampoco fuera reconocida polos idrisíes de Marruecos y los omeyes d'España.

Amás del so viaxe de 777, yá siendo califa, Harún realizó ocho peregrinación a La Meca, nos años 787, 790, 791, 794, 796, 798, 802 y 804.[9]

Col enfotu de encalorar personalmente una rebelión na provincia oriental de Jorasán, Harún abandonó Bagdag a la cabeza d'un exércitu'l 5 de xunu de 808, acompañáu pol so fíu Al-Mamún. A finales del añu llegaron a la ciudá de Les tos, en Jorasán (al nordés del modernu Irán). Ellí careció, y encamentó a Al-Mamún el siguir la espedición. Harún finó'l 24 de marzu de 809, cuntando con unos 43 años d'edá. Foi soterráu na casa de campu na que s'instalara.[10]

Referencies culturales[editar | editar la fonte]

Harún al-Rashid ye mentáu en múltiples hestories de Los mil y una nueches. Tamién apaez nuna de les hestories de Fábules y reflexos, una saga del cómic "The Sandman".

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. Tamién trescritu Hārūn al-Rashīd, Haroun ar-Rachid, Harun al-Raschid o Haroon al Rasheed, ente otres formes acordes coles fonétiques francesa, alemana ya inglesa.
  2. Kennedy, Hugh (2004), p. 78. Kennedy cita a:

    Abbott, Nabia (1946): Two Queens of Baghdad, University of Chicago Press (segunda impresión, Al Saqi, Londres, 1986), pp. 23-24.

  3. Kennedy, Hugh (2004), pp. 38 y 78.
  4. Kennedy, Hugh (2004), p. 79.
  5. Kennedy, Hugh (2004), p. 80.
  6. Kennedy, Hugh (2004), pp. 80-82.
  7. Kennedy, Hugh (2004), pp. 82-83.
  8. Herrin, Judith (1973): «La crisis de la iconoclastia» en Maier, Franz Georg: Bizancio. – Sieglu XXI, Méxicu, 2000, p. 99. ISBN 968-23-0496-2
  9. Kennedy, Hugh (2004), p. 94.
  10. Kennedy, Hugh (2004), p. 117.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Al-Hadi
Califa abasí de Bagdag
786–809
Socesor:
Al-Amín




Harún al-Rashid