Guerra irrestricta

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

La guerra irrestricta (超限战, lliteralmente "guerra allende les llendes") ye una guerra combinada que tesciende les llendes de les dimensiones y métodos nos dos principales árees d'asuntos militares y non-militares; tienen d'incluyise toles dimensiones qu'exercen influencia sobre la seguridá nacional. Por que una guerra sía irrestricta lo suficiente ye que s'escuerra un oxetivu políticu per mediu del exerciciu de la violencia nun sentíu ampliu, esto ye, trespasando'l dominiu de lo militar pa combinar de manera irrestricta elementos de les distintes dimensiones de la seguridá, devasando les sos fronteres, per mediu de combinaciones no supranacional, supra-dominiu, supra-medios y supra-niveles; tou al envís de controlar al adversariu. En Llatinoamérica, la guerra irrestricta foi estudiada por Faundes (2010).[1]

Diagnósticu[editar | editar la fonte]

El autores reparen les llimitaciones de los medios militares na seguridá internacional. Nesti contestu, Liang y Xiangsui[2]declaren que l'amenorgamientu de les funciones de la práutica de la guerra nun sentíu puru nun implica que la guerra como fenómenu social sumiera.

Nel mesmu sentíu esprésase Van Creveld[3] «Una pantasma, ta acesmando n'el corredores de los estaos mayores y los ministerios de defensa de too el mundu, desenvolviendo'l mieu ante la impotencia, inclusive la irrelevancia, de lo militar nes guerres actuales». Más tarde el mesmu autor esplica'l fenómenu de la siguiente manera[4] «En términos xenerales, como la guerra convencional convirtióse en pequeñes y bien costoses guerres, la so importancia y les resultaos polítiques menguaron». Sostien que mientres la proliferación nuclear llinda la guerra convencional a los estaos débiles, en forma paralela desenvuélvese un gran númberu de conflictos ente estaos y organizaciones polítiques non estatales, según otros ente organizaciones non gubernamentales. Na midida na que estos conflictos evolucionen y multiplíquense surde una serie de términos pa denominalos: ente otros, insurxencia, guerrilla, conflictu de baxa intensidá o asimétricu y terrorismu, ente otros. Mientres l'amenaza d'una esguilada nuclear llindó a la guerra convencional dende enriba, la guerra sub-convencional fixo lo mesmo dende embaxo. Como resultancia, la guerra convencional queda atrapada nuna tenaza.

Nesti sentíu, el autores de Guerra Irrestricta sostienen que la guerra camudaría les sos formes d'espresión manifestándose de formes atípiques:.[5] Esta observación atópase venceyada con un cambéu nel exerciciu de la violencia. N'otres pallabres afirmen: «ente que tamos viendo un amenorgamientu relativu de la violencia militar, coles mesmes, definitivamente tamos viendo un aumentu de la violencia nos ámbitos políticu, económicu y teunolóxicu».[6] Lo esencial del diagnósticu de Liang y Xiangsui ye que la violencia dexa de ser un aspeutu esclusivu de los fechos de sangre y l'usu de les armes de fueu; dende agora esta exerzse per mediu de la desinformación y el control de ciertes árees sensibles pa un país y la sociedá que vive nel mesmu, como la economía y el suministru de recursos estratéxicos. La globalización y dependencia teunolóxica de los sistemes qu'aproven de servicios a la humanidá son parte del engranaje. En términos senciellos tamos frente a una revolución del pensamientu estratéxicu, por cuanto forniérense los ámbitos d'aición; esto ye, que les aiciones béliques son movíes del so rol principal y directriz nel cursu de la guerra.

Una nueva concepción de les armes[editar | editar la fonte]

El diagnósticu pa Liang y Xiangsui ye que remanez una nueva concepción de les armes. Espliquen Liang y Xiangsui[7] “Atopamos nuna etapa na qu'un saltu revolucionariu palantre ta teniendo llugar nes armes, pasando de los sistemes d'armes simbolizaos pola pólvora a los simbolizaos pola información." Pero nun se trata cenciellamente d'un cambéu teunolóxicu, sinón que s'alteria la forma de concebir la rellación ente les armes y la táctica. Si antes había que lluchar en función de la disponibilidad d'armes y les sos capacidaes, llindaos pola teunoloxía que frenaba les posibilidaes d'evolución de la táctica, les meyores de la teunoloxía dexaron qu'agora se puedan crear les armes por que tean al altor del tipu d'enfrentamientu que se deseya llibrar. Cuando los estauxunidenses propunxeron el conceutu de 'desenvolvimientu de les armes p'afaese a la llucha', provocó'l mayor cambéu individual na rellación ente les armes y táctiques dende'l advenimiento de la guerrar.[8]” Esto implica que dende agora primero concíbese la táctica, depués diséñense y desenvuelven les armes apropiaes pa responder a les esixencies de la táctica concebida; coles mesmes, les armes son valoraes non solo poles sos capacidaes intrínseques sinón poles maneres d'interaición con otros sistemes.

Pero inda queda otru pasu, seique'l más significativu. Liang y Xiangsui sostienen que se desenvolvió un nuevu conceutu d'armes: [...]el nuevu conceutu de les armes ye más ampliu, yá que considera como armes tolos medios que tescienden l'ámbitu militar, pero qu'entá pueden ser utilizaos n'operaciones de combate. Tou lo que puede beneficiar a la humanidá tamién puede fae-y dañu. Esto quier dicir que nun hai nada nel mundu de güei que nun puede convertise nuna arma, y esto rique pensar que puede abrir el dominiu del reinu de les armes d'un solu golpe: un accidente nun solu mercáu de valores, una invasión de virus o'l rumor d'una o un escándalu que dea llugar a una fluctuación nos tipos de cambéu del país enemigu o qu'esponga a los líderes enemigos n'Internet; toos pueden ser incluyíos nes files de la nueva concepción d'armes.[9]

Mirando en detalle'l fenómenu guerra como la describen Liang y Xiangsui, ye posible entender que la sotileza ye una nueva ferramienta que puede esplotase per mediu d'ataques imperceptibles qu'afecten el funcionamientu regular d'un país, por casu alteriando la calidá de l'agua, atentando contra los productos d'esportación, interviniendo'l mercáu financieru local, enguizando movimientos en contra del poder políticu (sindicales y étnicos, por casu), efectuando ataques informáticos, etc. Con tou, un estáu puede tar metanes una guerra ensin siquier sabelo, peor entá, desconociendo al adversariu.

Nesti contestu, Liang y Xiangsui precisen[10] “Lo que tien de quedar claro ye que'l nuevu conceutu d'armes ta nel procesu de creación de nueves armes que tán estrechamente rellacionaes cola vida de la xente común”. Col advenimiento d'esti nuevu conceutu de les armes la guerra del futuru alzar a un nivel insospechado pola xente común, inclusive pa los militares. Entá más, el desenvolvimientu d'armes so esti nuevu conceutu va provocar el plasmu de la xente común y de los militares al constatar qu'aquelles coses común y cercanu tamién pueden convertise n'armes coles cualos sía posible entamar la guerra. Espliquen, “Creemos que delles persones van espertar pela mañana p'afayar con sorpresa que dellos oxetos atentu y cotidianu empezaron a tener carauterístiques ofensives y letales.[11]"

Una vegada que s'inventó la bomba atómica y algamóse la capacidá pa destruyir cien veces a un adversariu, la corriente invirtióse siguiendo l'enclín a desenvolver armes más “atentes”, que tienen la capacidá de destruyir oxetivos precisos o de causar dañu ensin matar. Pa Liang y Xiangsui[12] tratar d'una fonderada cultural que s'enraigona na reconocencia de los derechos humanos y otros conceutos políticos a partir de los cualos entiéndese que l'usu d'armes de destrucción masiva constitúi una seria violación al derechu a la vida y representa un crime en contra de la humanidá. Sumir l'enclín a la integración n'economía internacional, la esmolición de movimientos ecoloxistes pol rol de la humanidá na tierra (y la preservación de la naturaleza) y la valoración de la vida humana. Tou lo anterior daría como resultáu la rocea a matar y destruyir, dando forma a una nueva valoración del conceutu guerra y una nueva ética de la guerra.

La teunoloxía ye la que dexa aplicar na práutica les moliciones culturales por desenvolver armes más “atentes”, alteriar la rellación ente les armes y la táctica, el desenvolvimientu d'un nuevu conceutu d'armes (sofitaes na informática en cuenta de la pólvora), y aprove una serie de soportes que faciliten entamar ataques sutiles. Nesti contestu lo central ye la posibilidá de suministrar los medios pa cutir directamente'l centru neurálxicu del adversariu ensin dañu colateral, con armes de fueu ya informátiques:[13] Con tou, el bagaxe cultural, el progresu teunolóxicu, les llimitaciones de los medios militares, el nuevu conceutu d'armes, el cambéu na rellación ente les armes y la táctica, la nueva ética de la guerra, la victoria entiéndese otra manera: nun se trata de matar sinón que de controlar. Sicasí Liang y Xiangsui[14] alverten qu'una guerra amigable puede alteriar el procesu cruel de la mesma pero nun hai manera de camudar la so esencia, que se caracteriza pola compulsión y por tantu non puede modificar la so resultancia cruel.

Cambeos nos 3 elementos clásicos de la guerra[editar | editar la fonte]

A xuiciu de Liang y Xiangsui, los trés elementos clásicos de la guerra: soldaos, armes y campu de batalla sufriríen tresformamientos sustanciales. El campu de batalla estendióse dende l'enfrentamientu de frente d'unos pocos adversarios nun terrén determináu escontra múltiples dimensiones, aire, tierra, mar y les sos fondures, espaciu sideral y l'electromagnéticu, entá ye más los misiles balísticos algamen cualesquier parte del planeta. Entá la guerra psicolóxica dexa llegar al últimu abelugu de la raza humana (el mundu internu de los corazones). Liang y Xiangsui comenten: «Tolos conceutos prevalecientes sobre l'amplitú, fondura y altor del espaciu operativu yá paecen tar pasaes de moda y obsoletas. Arriendes de la espansión del poder de la imaxinación de la humanidá y la so habilidá p'apoderar la teunoloxía, la batalla ta espurriéndose hasta la llende».[15]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Faundes, C. (2010). Dende la guerra total a la guerra irrestricta. La deconstrucción d'un conceutu. Tesis pa optar al grau de Magíster en Seguridá y Defensa, mención Política de Defensa, Santiago de Chile: Academia Nacional d'Estudios Políticos y Estratéxicos
  2. Liang y Xiangsui 1999:6. Citáu en Faundes (2010)
  3. Van Creveld 2004:1. Citáu en Faundes (2010)
  4. Van Creveld, 2004:12. Citáu en Faundes (2010)
  5. Liang y Xiangsui, 1999: 6. Citáu en Faundes (2010)
  6. Liang y Xiangsui, 1999:6. Citáu en Faundes (2010)
  7. Liang y Xiangsui 1999:20. Citáu en Faundes (2010)
  8. Liang y Xiangsui, 1999:21. Citáu en Faundes (2010)
  9. Liang y Xiangsui. 1999:25. Citáu en Faundes (2010)
  10. Liang y Xiangsui 1999:26. Citáu en Faundes (2010)
  11. Liang y Xiangsui, 1999:26. Citáu en Faundes (2010)
  12. Liang y Xiangsui1999: 27. Citáu en Faundes (2010)
  13. Liang y Xiangsui, 1999: 27. Citáu en Faundes (2010)
  14. Liang y Xiangsui 1999:30. Citáu en Faundes (2010)
  15. Liang y Xiangsui 1999:41. Citáu en Faundes (2010)

Llectures[editar | editar la fonte]

  • Faundes, C. (2010). Dende la guerra total a la guerra irrestricta. La deconstrucción d'un conceutu. Tesis pa optar al grau de Magíster en Seguridá y Defensa, mención Política de Defensa, Santiago de Chile: Academia Nacional d'Estudios Políticos y Estratéxicos.
  • Van Creveld. M.(2004).The Transformation of War, New York:Free Press.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Guerra irrestricta