Gregorio IV

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Gregorio IVPicto infobox character.png
Greg4papa.jpg
Emblem of the Papacy SE.svg
101. Papa

ochobre 827 (Gregorianu) - 25 xineru 844 (Gregorianu)
Valentín Traducir - Sergio II
Vida
Nacimientu Roma790
Nacionalidá Estaos Pontificios
Fallecimientu

Roma25  de xineru de 844

(53/54 años)
Sepultura basílica de San Pedru
Oficiu
Oficiu clérigu y sacerdote católicu
Llugares de trabayu Roma y Estaos Pontificios
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Orde relixosa Orde de San Benitu
Cambiar los datos en Wikidata

Gregorio IV. (* Roma, (¿?) – † 11 de xineru de 844). Papa nᵘ 101 de la Ilesia católica de 827 a 844.

Fíu d'un patriciu romanu, exercía les funciones de presbíteru en Roma cuando ocupó'l solio pontificiu. Escoyíu Papa pocu dempués de la muerte de Valentín, nun foi ordenáu obispu hasta'l 5 de xineru de 828 por esperar la confirmación imperial.

Manifestó resistencia p'aceptar el pontificáu siendo necesariu lleva-y por fuercia dende la ilesia de San Cosme y San Damián onde s'atopaba.

Reedificó el puertu d'Ostia, fortificar con muralles y castiellos y dio-y el nome de Gregorio Polis.

A pesar del xuramentu de fidelidá qu'emprestara al emperador Luis el Piadosu, xunir a Lotario I na rebelión contra'l so padre, aidáu polos dos fíos del primer matrimoniu y acompañólu nel viaxe qu'al mandu de el so exércitu fixo a Francia pa destronar a Luis. La mayoría de los obispos franceses defendió al so lexítimu soberanu y habiendo sabíu que Gregorio pensaba llanzar la escomunión contra ellos, los obispos escribiéron-y una enérxica carta na que-y dicíen que pa nada dependíen del papa nos asuntos interior y peculiar de la ilesia gala y que si Gregorio los escomulgaba, toos dixebrar d'él, despreciando los cánones.

Gregorio IV.

El Papa fixo qu'unu de los del so partíu escribiera una Memoria en sentíu contrariu y él mesmu dirixióse a los obispos aponderando hasta lo sumo la dignidá papal con poder bien cimera al secular polo que taben ellos obligaos a obedecer los sos órdenes entá en contraposición a les del emperador. Los fíos rebalbos, aidaos pol Papa consiguieron destronar al so padre, impone-y penitencia pública y recluyi-y nun monasteriu hasta que la discordia mesma de los fíos volvió asitiar a Luis nel tronu imperial.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Gregorio IV