Delta Velorum

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Delta Velorum
Delta Velorum Aa/Ab/B
Constelación Vela
Ascensión reuta α 08h 44m 42,23s
Declinación δ -54º 42’ 31,8"
Distancia 79,7 ± 0,7 años lluz
Magnitú visual 1,95 (2,3 / 3,4 / 5,1)
Magnitú absoluta 0,4 / 1,5 / 3,6
Lluminosidá 40 / 15 / 2 soles
Masa 2,8 / 2,2 / 1,2 soles
Tipu espectral A0V+A5:V / F6:V
Velocidá radial +2,2 km/s

Delta Velorum (δ Vel / HD 74956 / HR 3485) ye un sistema estelar de la constelación Vela, la vela del navío Argo, el segundu más brillosu detrás de γ Velorum. La so magnitú aparente ye +1,95 y falta 79,7 años lluz de la Tierra. Ye'l miembru más brillosu de la Falsa Cruz, asterismo que forma al pie de κ Velorum, Avior (ε Carinae) y Aspidiske (ι Carinae).

Delta Velorum ta formada por un sistema binariu eclipsante (Delta Velorum A) y una nana de tipu espectral F6V (Delta Velorum B) de magnitú aparente 5,5 nuna órbita escéntrica con una separación que varia ente 0,6 y 3,0 segundos d'arcu[1] y un periodu orbital de 142 años. Delta Velorum A ta formada por dos estrelles blanques de la secuencia principal, la más lluminosa de tipu espectral A0V (Delta Velorum Aa, de magnitú aparente 2,3) y l'otra de tipu espectral ente A3V y A5V (Delta Velorum Ab, de magnitú aparente 3,4). Tán dixebraes 0,5 UA y el so periodu orbital ye de 45,15 díes. Los eclises, que faen que'l rellumu combináu del sistema fluctúe en redol al 50% mientres l'eclís primariu y 30% mientres el secundariu, fueron detectaos independientemente en 1989 pola misión espacial Galiléu[2] y en 1997 pol aficionáu arxentín Sebastián Oteru. Al xunir los datos visuales de Galiléu y Oteru nel añu 2000, Oteru, Lloyd y Fieseler[3]pudieron determinar el periodu orbital y predicir los futuros eclises y amás notar que la órbita del sistema ye tamién escéntrica, yá que l'eclís secundariu producir na fase 0,43 del ciclu orbital (namái 19 díes dempués del eclís primariu). Curiosamente, a pesar de ser una de les estrelles más brilloses del cielu, nun se reparara primeramente la so variabilidá.

Anguaño créese que Delta Velorum C de magnitú 11, y Delta Velorum D de magnitú 13, separaes visualmente 6 segundos d'arcu y distantes 150 UA ente sigo, nun son componentes físiques del sistema de Delta Velorum.[4]

Por cuenta de la precesión de la Tierra, Delta Velorum va ser la Estrella Polar del hemisferiu sur escontra l'añu 9200 NE.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]