Corcorax melanorhamphos

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Corcorax melanorhamphos
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NCA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Corvino negru
White winged chough jan09.jpg
Posáu nun ocalitu
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Corcoracidae
Xéneru: Corcorax
Lesson, 1831
Especie: C. melanorhamphos
(Vieillot, 1817)
[editar datos en Wikidata]

'''Corcorax melanorhamphos[2] ye una especie d'ave na familia Corcoracidae. Ye una de solu dos miembros que sobreviven na familia Corcoracidae n'Australia, y ye l'únicu miembru del xéneru Corcorax. Ye nativa deI sur y este d'Australia y ye un exemplu de evolución converxente una y bones esta lejanamente emparentáu coles choves europees a les cualos paezse.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

El corvino negru o chova de ales blanques describióse orixinalmente pol naturalista francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1817 cola denominación Coracia melanorhamphos,[3] otros nomes que se-y asignaron son Pyrrhocorax leucopterus pol zoólogu holandés Coenraad Jacob Temminck en 1820,[4] y Corcorax australis pol naturalista francés René-Primevère Lesson en 1830.[5] enantes del nome actual propuestu por Gregory Mathews en 1912.[6] El epiteto especifico deriva de les pallabres en griegu antiguu melano- 'negru' y rhamphos 'picok'.[7]

Alcuéntrase na familia de los constructores de niales de folla o Corcoracidae, qu'en llibros antiguos escríbese como Grallinidae primero que se reasitiara'l xéneru Grallina na familia Monarchidae.[8] Ye una de les úniques dos especies qu'esisten xuntu col corvino apóstol (Struthidea cinerea), que tienen apariencies distintes pero presenten similaridades tocantes a el so comportamientu.[8] La familia de los constructores de niales de folla Corcoracidae na actualidá alcuéntrase allugada nel grupu 'Core corvine', qu'agospia a los cuervos, paniegues, aves del paraísu, coles d'abanicu, monarques atrapamoscas, y drongos.[9]

Descripción[editar | editar la fonte]

Aterrizando nuna caña nel Brisbane Ranges National Park, Australia.

Los corvinos negros son fácilmente reconocible anque de cutiu confundir con "cuervos". Ye un ave grande y negro, que mide unos 45 cm de llargu, siendo apenes más pequeña qu'un cuervu o daqué más grande qu'una pega australiana; pero tien güeyos coloraos y un picu más finu y llevemente curváu escontra baxo, similar al de la chova europea. Cuando l'ave alcuéntrase escitada los sos güeyos encher y el color tórnase más brillosu. Cuando vuela ye fácil reparar los grandes llurdios blancos que tien nes nales.[10]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Corcorax melanorhamphos» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 26 de payares de 2013.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2010). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaes pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimocuarta parte: Orden Passeriformes, Familias Malaconotidae a Passeridae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 57 (1):  pp. 199-205. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_57_1.pdf.  Consultáu el 13 d'ochobre de 2014.
  3. Vieillot LP (1817). Nouveau Dictionnaire d'Histoire Naturelle applicquée aux Arts, principalement a l'Agriculture et a l'Économie rurale et adome par xune Société de Naturalistes et d'Agriculteurs. Paris: Déterville Vol. 11.
  4. Temminck, C.J. (1820). Manuel d'ornithologie; ou, Tableau systematique des oiseaux qui se trouvent en Europe, précéde d'une analyse du système général d'ornithologie, et suivi d'une table alphabétique des espèces. Paris: Gabriel Dufour Vol. 1 2nd Edn
  5. Lesson RP (1830). Traité d'Ornithologie, ou Tableau Méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux. Paris: F.G. Levrault Vol. 5.
  6. Mathews, G.M. (1912). A Reference-List to the Birds of Australia. Novit. Zool. 18: 171-455 [446]
  7. Liddell, Henry George and Robert Scott (1980). A Greek-English Lexicon (Abridged Edition). United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 0-19-910207-4.
  8. 8,0 8,1 Christidis L, Boles WE (2008). Systematics and Taxonomy of Australian Birds. Canberra: CSIRO Publishing, 200. ISBN 978-0-643-06511-6.
  9. Cracraft J, Barker FK, Braun M, Harshman J, Dyke GJ, Feinstein J, Stanley S, Cibois A, Schikler P, Beresford P, García-Moreno J, Sorenson MD, Yuri T, Mindell DP (2004). «Phylogenetic relationships among modern birds (Neornithes): toward an avian tree of life», en Cracraft J, Donoghue MJ: Assembling the tree of life. New York: Oxford Univ. Press, 468–89. ISBN 0-19-517234-5.
  10. Wade P. (ed.) (1977). Every Australian Bird Illustrated. Rigby, 287. ISBN 0-7270-0009-8.

David Attenborough, The Life of Birds, Episode 9, 35 mins ff.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]