Algol

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Algol
Posición de Algol
Algol A/B/C
Constelación Perseus
Ascensión reuta 03h 24min 04,08.1315s
Declinación +40° 57′ 20.332″
Distancia 93 años lluz
Magnitú visual +2.12
Magnitú absoluta −0.15
Lluminosidá 98/3.4/4.1 soles
Temperatura 6180 K
Masa 3.59/0.79/1.67 soles
Radiu 4.13/3.0/0.9 soles
Tipu espectral B8V/K0IV/A5V
Velocidá radial 3.7 km/s
Otros nomes β Persei, 26 Persei, HD 19356 / HR 936
HIP 14576 / SAO 45864

Algol (β Per / Beta Persei) ye una estrella que relluma na constelación de Perséu. Ye una de les binaries eclipsantes meyor conocíes, la primera d'esti tipu en ser afayada, y tamién una de les primeres estrelles variables polo xeneral conocíes. La magnitú de Algol bazcuya regularmente ente 2.3 y 3.5 con un periodu de 2 díes, 20 h y 49 min.

Como binaria eclipsante, en realidá consta de dos estrelles que orbitan una en redol a la otra. Por cuenta de que la Tierra topar na so planu orbital, la estrella más débil (Algol B) pasa frente a la estrella más brillosa (Algol A) una vegada per órbita, y la cantidá de lluz que llega a la Tierra escai temporalmente. Pa ser más precisos, sicasí, Algol ye un sistema estelar triple: la pareya binaria eclipsante ta dixebrada por solu 0,062 UA, ente que la tercer estrella (Algol C) alcuéntrase a una distancia media de 2,69 UA del par y el so periodu orbital ye de 681 díes (1,68 años). La masa total del sistema ye aprosimao de 5,8 mases solares y la rellación de mases ente A, B y C ye 4,5: 1: 2.

Ficheru:1y9m comparison.png
Comparanza ente'l tamañu de Bellatrix, Algol B y el del Sol.

La variabilidá de Algol foi rexistrada per primer vegada na Edá Moderna en 1670 por Geminiano Montanari, pero yá yera conocida dende l'antigüedá. Paez abondo claro que los exipcios fai 3 milenios estudiaron tal variabilidá ya indicaron que'l periodu de Algol yera de 2,850 díes. Por razones relixoses, los antiguos exipcios rexistraron esti periodu n'unu de los sos calendarios, que describe esos cambeos repetitivos. El calendariu d'El Cairu hasta agora ye'l documentu históricu más antiguu calteníu del descubrimientu d'una estrella variable.[1]

El nome Algol significa "estrella endemoniada" (del árabe رأس الغول (Ras al-gul), "la cabeza del demoniu"), y probablemente foi llamada asina pol so peculiar comportamientu. En dómines nes que se creía que'l cielu yera inmutable, el fechu de qu'una estrella pudiera variar de magnitú en ciclos de casi exautamente 68 hores y 49 minutos namái podía ser obra del Diañu. Na constelación Perséu, representa'l güeyu de la gorgona Aguamala. Estudios sobre Algol llevaron a la Paradoxa de Algol na teoría de evolución estelar: anque los componentes d'una estrella binaria fórmense simultáneamente, y les estrelles masives evolucionen de forma muncho más rápida que les menos masives, reparóse que la más masiva Algol A ta inda na so secuencia principal, ente que la menos masiva Algol B ye una estrella subxigante que se topa nuna fase más tardida del so desenvolvimientu. La paradoxa puede debese debíu al mecanismu de tresferencia de masa: cuando la estrella más masiva convertir en sub-xigante, enllenó la so lóbulu de Roche, y la mayor parte de la so masa foi tresferida a la otra estrella, que ta inda na so secuencia principal. En delles binaries asemeyaes a Algol pue vese un fluxu de gas ente los sos componentes.

Algol ta a 92,8 años lluz de la Tierra; sicasí fai 7,3 millones d'años pasó a tan solo 9,8 años lluz. Por cuenta de que la masa total del sistema ye 5,8 vegaes la masa solar, y a pesar de la gran distancia nel so aproximamientu más cercanu, la so influencia gravitatoria puede ser abonda p'alteriar la nube de Oort del Sistema Solar y amontar el númberu de cometas qu'ingresen nel Sistema Solar interior, anque la medría neta na tasa de craterización nun se cree que fuera bien eleváu. [2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. L. Jetsu, S. Porceddu, J. Lyytinen, P. Kajatkari, J. Lehtinen, T. Markkanen, and J. Toivari-Viitala: “Did the ancient egyptians record the period of the eclipsing binary Algol - the Raging one?”, The Astrophysical Journal. ISSN 0004-637X (Print). ISSN 1538-4357 (Online). l Volume 773. Number 1. 2013/08/10.[1]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]