Acaciu de Beroea

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Acaciu de Beroea
obispu


obispo católico

379 -
Vida
Nacimientu Siria, [[ ]] de 322
Nacionalidá Antigua Roma
Fallecimientu

Alepu, [[ ]] de 432

(109/110 años)
Estudios
Llingües griegu antiguu
Oficiu
Oficiu sacerdote y sacerdote católicu
Cambiar los datos en Wikidata

Acacio foi un relixosu cristianu, obispu de Beroea (Siria, 322 - † 432).

Cuando entá yera bien nuevu fíxose monxu na famosa comunidá de solitarios, presidida por Asterio, nun llugar cerca de Antioquía. Cuando Eusebio de Samosata volvió del esiliu a la muerte de Valente nel añu 378, nomar Obispu de Beroea. Depués atopamos a Acacio en Roma, aparentemente como unviáu de Meletius y de los Padres del Sínodu de Antioquía, cuando se plantegaron ante'l papa Dámaso les temes rellacionaes cola herejía de Apolinario. Mientres llevaba a cabu esta difícil embaxada, asistió a la xunta de prelaos convocaos pa decidir sobre los erros de Apolinario, y suscribió l'oficiu de fe nos Dos Naturaleces.

Poco dempués atópase en Constantinopla onde llegara pa participar nel segundu Concilio Xeneral aconceyáu nel añu 381 pa reafitar les definiciones de Nicea, y rebatir los erros de los Macedonios o Pneumatómanos.

Melecio de Antioquía morrió esi mesmu añu, y Acacio, desafortunadamente, participó na consagración ilexítima de Flaviano. Por causa d'esti procedimientu prácticamente cismáticu –cismáticu nel sentíu de que foi una violación esplícita del conveniu ente Paulino y Meletius y tendía infelizmente a caltener nel poder al partíu Eustaquiano– Acacio ganóse l'antipatía del papa Dámaso, quién se negó a caltener la comunión con él y los sos partidarios. Esta escomunión de Roma duró diez o once años, hasta que'l Concilio de Capua lo readmitió na unidá nel añu 391 o 392 (Labbe, Conc., II, 1072).

Nel añu 398, encargóse-y a Acacio, que tenía agora setenta y seis años, otra delicada misión de la Ilesia Católica. Foi escoyíu por Isidoro d'Alexandría pa llevar al papa Siricio la noticia de la eleición de San Juan Crisóstomo a la see de Constantinopla.

Acacio foi siempres un declaráu rigorista na so conducta y esfrutó de gran reputación pola so piedá.

Acacio pasó los últimos años de la so vida tratando, con edificante incoherencia, d'echar l'agua de la so caridá sobre les cenices encendíes de los feudos qu'el nestorianismo dexara nel so tren. Les sos cartes a Cirilo y al papa Celestino I son interesaes de lleer dientro d'esti cuadru; y correspuénde-y el sorprendente honor d'inspirar a San Epifanio pa escribir el so "Hestoria de les Herejías". Morrió a la estraordinaria edá de cientu diez años.

Referencies[editar | editar la fonte]


Acacio de Beroea