AD Leonis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
AD Leonis
AD Leonis
Constelación Lleo
Ascensión reuta α 10h 19min 36,28s
Declinación δ +19º 52’ 12,1’’
Distancia 15,94 años lluz
Magnitú visual +9,4
Magnitú absoluta +10,95
Lluminosidá 0,00361 soles
Temperatura 3410 K
Masa 0,42 soles
Radiu 0,39 soles
Tipu espectral M3V
Velocidá radial +10,8 km/s

AD Leonis (GJ 388 / LHS 5167 / SAO 81292)[1] ye una estrella cercana al Sistema Solar asitiada a daqué menos de 16 años lluz de distancia. Ye una nana colorada de tipu espectral M3V[2] que'l so rellumu fluctúa ente magnitú aparente +8,07 y +11.[3]Alcuéntrase naconstelación de Lleo y nun ye visible a simple vista. Con una lluminosidá 277 vegaes inferior a la del Sol, tien una temperatura efectivo de 3410 K.[4] El so radiu equival al 39% del radiu solar y la so masa ye tan solo el 42% de la masa solar.[5] La so velocidá de rotación proyeutada ye d'aproximao 3 km/s.[4]

AD Leonis una estrella acandilante, una de les más actives nel hemisferiu norte y una de les más estudiaes. En munchos aspeutos, les erupciones en AD Leonis asemeyar a les que tienen llugar nel Sol. Reparóse que les propiedaes de les emisiones d'AD Leonis son notablemente similares ente sigo, inclusive en fogarales que la so morfoloxía evolutiva ye bien distinta. Esto suxure un mecanismu de calentamientu común y una estructura atmosférica que ye independiente de la evolución individual de cada erupción.[6]

Les vecines más próximes a AD Leonis son tamién dos nanes coloraes, GJ 1116, a 5,6 años lluz, y Gliese 408, a 6,5 años lluz.[7]

Al tar visualmente a 5 minutos d'arcu d'Algieba (γ Leonis), AD Leonis recibió'l nome de Gamma Leonis C, magar nun ta gravitacionalmente xunida al sistema estelar Algieba, que ta 8 vegaes más alloñáu.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. AD Leonis (SIMBAD)
  2. The one hundred nearest star systems (RECONS)
  3. AD Leonis (The Bright Star Catalogue. Variable stars/UV Ceti type)
  4. 4,0 4,1 Reiners, A.; Basri, G.. «The First Direct Measurements of Surface Magnetic Fields on Very Low Mass Stars». The Astrophysical Journal 656 (2). pp. 1121-1135. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007ApJ...656.1121R&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. Reiners, A.; Basri, G.; Browning, M.. «Evidence for Magnetic Flux Saturation in Rapidly Rotating M Stars». The Astrophysical Journal 692 (1). pp. 538-545. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009ApJ...692..538R&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  6. Suzanne L. Hawley, Joel C. Allred, Christopher M. Johns‐Krull, George H. Fisher, William P. Abbett, Ilya Alekseev, Stavros I. Avgoloupis, Susana Y. Deustua, Alastair Gunn, John H. Seiradakis, Martin M. Sirk, Jeff A. Valenti. «[http://www.journals.uchicago.edu/doi/abs/10.1086/378351 Multiwavelength Observations of Flares on AD Leonis]». The Astrophysical Journal 597. pp. 535–554. http://www.journals.uchicago.edu/doi/abs/10.1086/378351. 
  7. AD Leonis. The Internet Stellar Database