Valdetorres

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Valdetorres
BA-Ayuntamiento.jpg
Bandera de Valdetorres (Badajoz).svg Escudo de Valdetorres (Badajoz).svg
Alministración
País Bandera d'España España
Autonomía Bandera de Estremadura Estremadura
Provincies Provincia de Badaxoz
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde/esa Almudena García Sánchez
Códigu postal 06474
Xeografía
Coordenaes 38°54′58″N 6°04′07″O / 38.916111111111, -6.0686111111111Coordenaes: 38°54′58″N 6°04′07″O / 38.916111111111, -6.0686111111111
Valdetorres is located in España
Valdetorres
Valdetorres
Valdetorres (España)
Superficie 40 km²
Altitú 239 m
Llenda con Guareña y Medellín (España)
Demografía
Población 1204 hab. (2017)
Densidá 30,1
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.valdetorres.es
Cambiar los datos en Wikidata

Valdetorres ye un conceyu español, perteneciente a la provincia de Badayoz (comunidá autónoma de Estremadura).

Situación[editar | editar la fonte]

Pequenu núcleu agrícola asitiáu ente Medellín y Guareña sobre orellar sur del ríu Guadiana. Alcontráu nel cantu meridional de la contorna de Vegues Altes, llenderu yá col ámbitu emeritense, atopándose a 30,2 km de la capital estremeña. Pertenez al Partíu xudicial de Don Benitu.

Güei poles sos proximidaes escurre'l canal del Zújar que va desaguar nel banzáu de Alange.

Morfológicamente constitúi un centru de tipu rural, con estructura abierta compuesta por edificaciones llabradores d'una o dos llantes, güei n'acusada fase de tresformamientu al respective de la so fisonomía secular.

Actividá económica[editar | editar la fonte]

El so agricultura foi tradicionalmente de secanu, anque anguaño na so mayoría ye de regadío

Hestoria[editar | editar la fonte]

Hasta 1767 en que se fixo villa exenta, perteneció con categoría de llugar al El Condao de Medellín.

A la cayida del Antiguu Réxime la llocalidá constituyir en conceyu constitucional na rexón de Estremadura. Dende 1834 quedó integráu nel Partíu xudicial de Don Benitu.[1] Nel censu de 1842 cuntaba con 125 llares y 391 vecinos.[2]

Monumentos[editar | editar la fonte]

El finxu constructivu más señaláu ye la ilesia parroquial católica de Nuesa Señora de l'Asunción, na Archidiócesis de Mérida-Badayoz, Diócesis de Plasencia, Arciprestalgu de Don Benitu.[3] L'edificiu asitiar nes contornes del pobláu, ente los sos últimos edificios y el ríu.

Constructivamente constitúi un conxuntu heterogéneo nel que s'estremen tres zones. La de mayor antigüedá ye la cabecera, cuerpu d'enorme volume executáu en sillares y con cubierta de crucería, orixinariu del sieglu XVI. A ella se aneja una nave más tardida d'amenorgaes proporciones. Per delantre d'ésta alza una Torres achaparrada obra del sieglu XVII. Nel interior destaca'l retablu mayor de gustu barrocu.

Cróniques antigües menten la esistencia nel llugar de dos ermites dedicaes a San Pablo y los Mártires San Fabián y San Sebastián.

Ente les realizaciones civiles merez atención el senciellu pero representativu edificiu del Conceyu tradicional, güei sustituyíu por otru de nueva planta.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Cervantes Virtual [1]
  2. Conceyu Códigu INE -06-138. [2]
  3. Llistáu de Parroquies per Localidá [3]



Valdetorres