Tres Reinos de Corea

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

Plantía:Ficha d'antigua entidá subnacional Los Tres Reino de Corea yeren Plantía:Coreanu, Plantía:Coreanu y Plantía:Coreanu, qu'apoderaben la península coreana y partes de Manchuria mientres gran parte del primer mileniu de la nuesa era. El periodu de los Trés Reinos suelse considerar qu'empieza nel sieglu IV y termina col trunfu de Siella sobre Koguryŏ nel añu 668.

El nome coreanu|"Samguk"|hangul=삼국|hanja=三國}}, o "Tres Reino", foi utilizáu nos títulos coreanos de los testos clásicos Samguk Sagi y Samguk Yusa, escritos dambos nel sieglu XII.

Cróniques hestóriques[editar | editar la fonte]

Según rellaten les cróniques coreanes, los primeros raigaños de los Trés Reinos pueden atopase nel añu 57 a. C., cuando'l reinu de Saro (darréu Siella) del sureste de la península llogró autonomía de la China de la dinastía Han. Koguryŏ, mentanto, remaneció nes riberes norte y sur del ríu Yalu (Ríu Amnok en coreanu). La primer referencia al nome "Koguryŏ" nes cróniques chines provien del añu 75 a. C., como distritu local. Independizar de China nel añu 37 a. C. según les fontes coreanes.

Les cróniques coreanes rexistraron l'añu 18 a. C. como l'añu del establecimientu de Baekje. La capital atopóse de primeres cerca de lo que güei ye Seúl, darréu treslladóse al sur a Ungjin (anguaño Gongju) y darréu entá más al sur en Sabi (anguaño Buyeo). Les cróniques chines suxuren, sicasí, que Baekje foi establecíu nel sieglu IV por un xeneral de Koguryŏ.

Como los oríxenes de los trés reinos pueden fechase nel sieglu I a. C., dacuando considérase que'l periodu de los Trés Reinos cubre'l periodu enteru entendíu ente'l sieglu I a. C. y el sieglu VII de la nuesa era. Sicasí, les evidencies históricu y arqueolóxicu amuesen un cambéu fondu na naturaleza de la vida na península alredor del sieglu IV, razón pola cual la mayoría de los estudiosos como Best (2000) y Llee (1984) consideren que'l periodu de los Trés Reinos puramente dichu empezó en redol al añu 300. Antes d'entós, hai poca evidencia qu'indique una organización política sistemática percima del nivel de la ciudá tao cercada nel sur de la península. La evidencia historiográfica indica qu'entidaes como Mahan y Jinhan teníen más poder que los entá bien primitivos reinos de Siella y Baekje, que solo apaecen como estaos menores nel San guo zhi del sieglu III. Nel sieglu IV, los trés reinos empiecen a apaecer con regularidá nes cróniques chines de la dómina.

Mientres la dinastía Han, estableciéronse comandancias pa gobernar gran parte del norte de la península coreana. Tres el final de la dinastía Han, de primeres del sieglu III, estes comandancies siguieron esistiendo mientres ciertu tiempu como estaos cuasi-independientes. La postrera en cayer, la comandancia de Lelang, foi absorbida por Koguryŏ en 313. Asina, el principiu del periodu de los Trés Reinos caracterizar pola eliminación de la influencia china y un reaxuste nes relaciones de poder na península.

Los trés reinos compartíen un heriedu cultural similar. Créese que les sos relixones orixinales fueron de tipu chamanista, pero fueron incorporando pasu ente pasu influencies chines (en particular del confucianismu y el taoísmu). Nel sieglu IV, el budismu foi introducíu na península y espandióse con rapidez, convirtiéndose na relixón oficial de los trés reinos nun tiempu relativamente curtiu. Na (2003) argumenta que'l budismu desempeñó un papel importante al apurrir respuestes a la sociedá nuna dómina en que se taba desmoronando l'estilu de vida comunal tradicional.

Tres Reino[editar | editar la fonte]

  • Baekje (백제): Nel sieglu IV, yera un estáu bien prósperu y apoderaba el sur de la península. Foi l'únicu estáu coreanu que caltuvo relaciones esteriores prósperes con Xapón, exerciéndo-y grandes influencies culturales sobremanera en materies de arquitectura, arte y lliteratura.
  • Koguryŏ (고구려): el mayor de los trés reinos, tenía dos capitales n'alternanza. Nangnang (anguaño Pionyang) y Kungae sobre'l ríu Yalu. De primeres l'estáu atópase na frontera con China, y foi conquistando adulces vastos territorios de Manchuria y acabó destruyendo la colonia china de Nangnang en 313. La influencia cultural china permaneció hasta que'l budismu foi adoptáu como relixón oficial en 372.
  • Siella (신라): En 503 pasó de llamase Saro a Siella. El reinu de Siella absorbió por completu'l reinu de Gaya mientres la primer metá del sieglu VI. La capital de Siella yera Sŏrabŏl (anguaño Gyeongju). El budismu foi la relixón oficial en 528.
Otros reinos pequenos

Antes y mientres esti periodu, esistieron otros reinos y estaos tribales de menor tamañu, como Dongye, Gaya, Okchŏ, Puyŏ, Usen y Tamna.

Unificación[editar | editar la fonte]

Aliada con China so la dinastía Tang, Siella conquistó Koguryŏ en 668, en conquistando Baekje en 660, entrando asina nel periodu de Siella Unificada y poniendo fin al periodu de los Trés Reinos.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Best, J.W. (2003). Buddhism and polity in early sixth-century Paekche. Korean Studies 26(2), 165-215.
  • Llee, K. (1984). A new history of Korea. Tr. by Y.W. Wagner & Y.J. Schulz, based on 1979 rev. ed. Seoul: Ilchogak.
  • Na H.L. (2003). Ideology and religion in ancient Korea. Korea Journal 43(4), 10-29.[1]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Tres Reinos de Corea