Quiscalus nicaraguensis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Quiscalus nicaraguensis
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Quiscal Nicaragüense
Nicaraguan Grackle 2014-11-15 (1).jpg
Zanate Nicaragüense
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Icteridae
Xéneru: Quiscalus
Especie: Q. nicaraguensis
(Salvin & Godman, 1891)
Distribución
Quiscalus nicaraguensis map.svg
[editar datos en Wikidata]

'''Quiscalus nicaraguensis ye una especie d'ave paseriforme de la familia Icteridae que vive n'América. Dacuando llámase-y informalmente “cuervu” a esta especie, pero en realidá nun ye pariente de los cuervos verdaderos, que pertenecen a la familia Corvidae. Esta especie habita solo en Nicaragua y nel norte de Costa Rica.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un ave de tamañu medianu con una llarga y graduada cola, con picu y piernes bastante llargues. El picu y les piernes son de color negru y los güeyos ye de color mariellu maciu. El machu ye d'unos 31 cm de llargu, ente que la fema ye de 25 cm. El machu adultu del so plumaxe ye totalmente negru con una iridiscente rellumu. El rellumu ye de color violeta nel banduyu y la cola, verde-violeta na cabeza, el llombu y el pechu azul y verde-na mayoría de les nales. La cola del machu ye en forma de V, xubiendo dende'l centru escontra les plumes esteriores. Machos inmaduros son más apagaos y menos brillosu que los adultos, col banduyu marrón y les zanques. La fema ye marrón enriba con un maciu supercilium (raya nel güeyu), fai más evidente polos lores escuros y abrigos del oyíu. Les zanques, lladrales y subcaudales abrigos- son de color marrón escuru, ente que'l restu de la parte inferior ye más escura piel d'ante, na parte cimera del pechu y más pálidu nel gargüelu y el banduyu.

El similar Gran cola del mexicanu (Quiscalus mexicanus) se superpone con él en rangu, pero ye más grande con una cola más llarga y más grande proyeutu de llei. El machu tien un rellumu menos verde qu'el zanate nicaragüense ente que la fema ye más escura per debaxo y tien un supercilium menos evidente.

El zanate de Nicaragua tien una variedá de llamaes como una llamada nasal frecuente, diverses notes xiblíos y un gañíu agudu, creciente. El cantar ye una serie de xiblíos qu'aumenten la velocidá y frecuencia.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Lindar al oeste de Nicaragua y el norte de Costa Rica . Asocede principalmente na redoma de Llagu de Nicaragua y el Llagu de Managua , pero la so gama amplióse un pocu gracies a la lliquidación de los montes y la creación de camperes pol home. Puede ser una llegada bastante recién en Costa Rica, onde s'atopa nel Cañu Negru área a lo llargo del Ríu Fríu. Trátase d'especies non migratories , pero fai dellos movimientos locales en respuesta a les estaciones y los cambeos nel nivel de l'agua.

Añera namái en zones pantanoses , pero tamién s'alimenten en carbes , pacionales húmedos y veres de llagos y riberes de ríos a lo llargo.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Alimentar en grupos pequeños de pastores nel suelu pa les granes y los inseutos. Que de la mesma, sobre piedres o escombros en busca d'alimentos y forraxes per debaxo de cutiu n'o alredor del ganáu .

Añera en pequeñes colonies en parrotales o árboles o ente vexetación palustre, como xuncos . El bien escondida nial ye en forma de copa y de fueyes de yerba y xuncos y raigaños. Dos o tres güevos pónense, son de color azul con llurdios escuros concentraes nel estremu más grande. Namái la fema guara los güevos, pero ambos sexos tán arreyaos na alimentación de los mozos.


Referencies[editar | editar la fonte]

  • BirdLife International 2004.Quiscalus nicaraguensis.
  • Llista Colorada de la UICN d'Especies Amenaciaes 2006. Descargáu'l 27 de xunetu de 2007.
  • Garrigues, Richard & Dean, Robert (2007) Aves de Costa Rica, Christopher Helm, Londres.
  • Jaramillo, Alvaro y Burke, Peter (1999) Mierlos del Nuevu Mundu: la ictéridos, Christopher Helm, Londres.
  • Ridgely, Robert S. y Gwynne, John A., Jr. (1989) Guía de les Aves de Panamá con Costa Rica, Nicaragua y Honduras, Princeton University Press.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]