Pueblos semites

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Mapa cola distribución de les llingües semites iniciales.
Distribución xeográfica de los falantes de llingües semites (en naranxa) y d'otres llingües afroasiátiques na actualidá.

El términu semita referir a aquelles persones que la so llingua materna ye una llingua semita. El términu emplegóse originalmente nel ámbitu llingüísticu pa referise a una gran familia de llingües orixinaries del Próximu y Mediu Oriente y qu'anguaño se conocen como llingües semítiques.

Magar escarecer de toa base étnica, y al igual qu'asocedió col términu ariu, la voz semita» mientres el sieglu XIX tresfirió'l so sentíu llingüísticu orixinal a unu nuevu, pseudocientífico y de corte racial. Col fin de la Segunda Guerra Mundial, el segundu sentíu del términu quedó en desusu.

Orixe[editar | editar la fonte]

El términu semita»[1] fai referencia a los pueblos citaos na Biblia, descendientes de Sem, segundu fíu de Noé. Jafet foi'l fíu primoxénitu (Xénesis 10:21) y Cam el menor (Xénesis 9:24). Nel llibru del Xénesis (el primeru de la Biblia) atópase la narración del Diluviu universal y nella ta la «tabla de les naciones», onde se fai referencia a la xenealoxía de los semites. Los antiguos pueblos de fala semítica inclúin a los habitantes d'Aram, Asiria, Babilonia, Siria, Canaán —incluyíos los hebreos— y Fenicia.

El términu foi propuestu primeramente por August Ludwig von Schlözer nel Repertorium (1781) de Eichhorn,[2] pa referise a les llingües emparentaes col hebréu. Na Enciclopedia católica consta que yá en 1807, «semita» adoptárase como términu étnicu. Por estensión, «semita» empezar a utilizar pa designar a los pueblos falantes de les llingües semítiques y les sos realizaciones culturales.

En llingüística y etnoloxía, el términu semita» usar pa referise a una familia llingüística d'orixe predominantemente mediu-oriental, agora llamada llingües semítiques. Esta familia llingüística inclúi les formes antiguu y modernu del acadiu, el amhárico, el árabe, el araméu, el feniciu, el gue'ez, el hebréu, el maltés, el yehén y el tigriña.

Usu[editar | editar la fonte]

Llingües semítiques.
Families de llingües nel mundu, coles llingües semítiques n'área de color naranxa.

Los pueblos de llingua semita taben constituyíos por un conxuntu heterogéneo de pueblos y etnies, toos ellos pertenecientes a l'antigua familia llingüística semita. L'acepción racial de «semita» ye güei considerada pseudocientífica, y el so usu ye desaconseyáu. La relación ente los pueblos semites débese puramente al so orixe llingüístico y cultural, polo que l'usu de «semita» débese circunscribir a estos ámbitos. Ye, pos, impropiu falar de «races» indoeuropees o de races semites, sinón que tien de falase de pueblos que falaron dalguna d'estes llingües.

Ye especialmente na clasificación propia de la llingüística y al considerase les families de llingües, onde se determinen rexones con grupos que falen les distintes llingües, ente les que tamién esisten les llingües semítiques.[3]

Antisemitismu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Antisemitismu

A finales del sieglu XIX acuñóse'l neoloxismu antisemitismu en panfletos qu'encamentaben a la hostilidá ideolóxico y racial contra los xudíus. Esi foi y sigue siendo'l significáu esclusivu del términu, esto ye, aplicáu puramente a los xudíos (y non a otros pueblos con llingües semítiques, como los árabes), y asina lo recueye'l DRAE (vease'l so definición).

Sicasí, al aparrar la teoría racial na que se sofitaba'l términu cuando foi creáu, y cuidao que les actitúes antijudías actuales (vease neoantisemitismo) basar nunos supuestos distintos a los de la dómina del casu Dreyfus o del racismu d'Estáu de los nazis y, sobremanera, col fin d'evitar tracamundios en referencia a otros pueblos que falen llingües semítiques, últimamente prefierse l'usu de términos equivalentes non ambiguos, como judeofobia o antijudío, acutando antisemitismu pal so usu en referencies históriques a les ideoloxíes antijudías de la segunda metá del sieglu XIX y la primer metá del sieglu XX.

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. El términu semita» provien del hebréu bíblicu Sem, que se traduz como ‘nome’.
  2. August Ludwig von Schlözer (1781). «Cap. V: von dean Chaldaern», en Johann Gottfried Eichhorn: Repertorium für biblische und morgenländische Litteratur Vol. VIII, 113.
  3. En llingüística, les llingües semítiques pertenecen al grupu de llingües afroasiátiques.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Pueblos semitas