Psilopogon faiostrictus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Psilopogon faiostrictus
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Barbudu orejiverde
Megalaima faiostricta - Khao Yai.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Megalaimidae
Xéneru: Megalaima
Especie: M. faiostricta
(Temminck, 1831)
[editar datos en Wikidata]

Megalaima faiostricta[2] ye una especie d'ave piciforme de la familia Megalaimidae que vive nel sudeste asiáticu.

Descripción[editar | editar la fonte]

El barbudu orejiverde mide ente 24,5–27 cm de llargu. Ye una ave col pescuezu y cola curtios y la cabeza proporcionalmente grande. El plumaxe de la so cabeza y pechu ye ablancazáu veteado en pardu verdosu, sacante un llurdiu verde clara ensin veteado al altor de les coberteras auriculares. El plumaxe del restu de partes cimeros ye de color verde llisu y el so banduyu ye amarellentáu con vetes verdes. El so picu ye gris escuru y ta arrodiáu de goches como nel restu de barbudos. Dambos sexos tienen un aspeutu similar, al igual qu'el neñones. Esta especie paecer al barbudu llistáu, anque ye menor y estrémase pola distintiva llurdiu verde llisa al altor de los oyíos, porque'l so picu ye más escuru, y el so aniellu periocular ye coritu en llugar de mariellu.

El cantar territorial del machu consiste nun un altu tuk-a-prruk. Amás emiten llamaes del tipu pooouk.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase en Indochina y rexones próximes, distribuyíu pel sur de China, Camboya, Laos, Tailandia y Vietnam. Ye una especie de les selves y montes de fueya ancha perenne y montes mistos hasta los 900 m d'altitú. Suel añerái nos buecos de los árboles.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Psilopogon faiostrictus» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.1. Consultáu'l 18 de xunu de 2013.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2002). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Séptima parte: Piciformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 49 (1):  pp. 121-125. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_49_1_septimo.pdf. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]