Phytotoma rara

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Phytotoma rara
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Rara
Rufous-tailed Plantcutter.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Cotingidae
Xéneru: Phytotoma
Especie: P. rara
Molina, 1782
[editar datos en Wikidata]

'''Phytotoma rara ye una pequeña ave Passeriforme d'América del Sur.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide unos 18-20 centímetros de llargor. El color ablondu de la zona delantera, y la banda blanca ancha de les nales nel machu destacar a güeyu y facer inconfundible, oldeando col plumaxe más apagáu de la fema, de tonos parduscos.

Tien dimorfismu sexual, onde'l machu tien el pechu y la frente acolorataes, nales negres con franxes blanques, ente que la fema tien tonos grises.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Na mañana baxa a les camperes a buscar el so alimentu. La so alimentación ye variada per aciu de fueyes, frutos, flores ya inseutos. El so cantar ye similar a un trino aspru.

Hábitat y distribución[editar | editar la fonte]

En Chile allugar ente la III Rexón d'Atacama y la XII Rexón de Magallanes y de l'Antártica Chilena. N'Arxentina habita la zona oeste del país. Alcuéntrase en valles, montes y carbes, tantu en Chile como n'Arxentina. Son de cutiu vistos nos xardinos, güertos y tierres de cultivu, y dacuando considérase una especie dañible pa l'agricultura.

Reproducción[editar | editar la fonte]

El nial facer a base de fibres de raices y cañes grueses al esterior y ramines fines nel interior. La postura qu'empieza n'Ochobre suel ser de 2 a 4 güevos de color verde azuláu claru con delles manchitas corites escontra'l polu obtusu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Alvaro Jaramillo, Peter Burke & David Beadle (2003) Field Guide to the Birds of Chile, Christopher Helm, London
  • Michael Walters (1994) Eyewitness Handbooks: Birds' Eggs, Dorling Kindersley`, London
  • Robin W. Woods (1988) Guide to Birds of the Falkland Islands, Anthony Nelson, Oswestry

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]