Papa Poncianu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Papa Poncianu
Pontian.jpg
obispu


18. Papa

21 xunetu 230 - 28 setiembre 235
Papa Urbanu I - Papa Anteru
Vida
Nacimientu Romavalor desconocíu
Fallecimientu Cerdeña28  de setiembre de 235
Oficiu
Oficiu clérigu y sacerdote católicu
Llugares de trabayu Roma
Santoral
13 d'agostu
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Cambiar los datos en Wikidata

San Poncianu (en llatín Pontianus, n'italianu, Ponziano), foi el papa númebru 18 de la Ilesia católica del 21 de xunetu de 230 al 21 de setiembre de 235.[1] En 235, nes persecuciones contra cristianos feches por Maximín el Traciu, Poncianu foi esterráu pa la islla de Cerdeña. Arrenunció al pontificáu pa facer posible la eleición d'un nuevu papa.[1]

Pontificáu[editar | editar la fonte]

Conozse un pocoñín más de Poncianu que de los sos antecesores, al paecer d'una crónica papal perdida que tuvo disponible pal compilador del Catálogu Liberianu d'obispos de Roma, fechu nel sieglu IV.

El so pontificáu foi relativamente tranquilu baxo'l reináu de Severu Alexandru y ye de destacar sobremanera la condena que se fixo d'Oríxenes nun sínodu fechu en Roma y presidíu probablemente pol propiu Poncianu.[1] L'emperador Maximín el Traciu, sicasí, paró la política de tolerancia cara'l cristianismu que caltuviera'l so predecesor. El papa Poncianu y l'antipapa Hipólitu foron arrestaos y esterraos a trabayos forciaos nes mines de Cerdeña.[2] Por aciu d'esta conderga, el papa Poncianu arrenunció'l 28 de setiembre de 235 pa evitar un vaciu de poder. Esto produció una fin pa la cisma de la ilesia de Roma. Nin Hipólitu nin Poncianu sobrevivieron; Poncianu morrió n'ochobre de 235.[3]

Alcordanza[editar | editar la fonte]

El papa Fabián traxo los cuerpos de Poncianu y d'Hipólitu a Roma nel añu 236 o 237, y enterrólos na cripta papal nes Catacumbes de San Calistu na Vía Apia.[3] La llábana de la so sepultura foi descubierta en 1909. Nella ta escrito en griegu PONTIANOS, EPISK. MARTUR; la inscripción MARTUR foi añadida posteriormente.[4]

El so día festivu yera pel 19 de payares, pero agora cellébrase'l 13 d'agostu xunto con Hipólitu.[5]


Referencies y fontes[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Kirsch, Johann Peter (1911). "Pope St. Pontian" en The Catholic Encyclopedia. Vol. 12. New York: Robert Appleton Company.
  2. G. W. Clarke, "Some Victims of the Persecution of Maximinus Thrax," Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, Bd. 15, H. 4 (Nov., 1966): pp. 445-453, p. 451.
  3. 3,0 3,1 Richard P. McBrien, Lives of the Popes (San Francisco: Harper Collins, 2000), 45.
  4. Papa San Poncianu, na Catholic Enciclopedia online
  5. Calendarium Romanum (Libreria Editrice Vaticana 1969), p. 146

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
San Urbanu
Emblem of the Papacy SE.svg
Papa

230 - 235
Socesor:
San Anteru