Pachyramphus aglaiae

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Pachyramphus aglaiae
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Anambé degolláu
Rose-throated Becard.jpg
fema
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Tityridae
Xéneru: Pachyramphus
Especie: P. aglaiae
(Lafresnaye, 1839)
[editar datos en Wikidata]

'''Pachyramphus aglaiae,[2] tamién conocíu vulgarmente como cabezón cuellirosado, cabezón degolláu, cabezón gorgirrosado, cabezón plomizu, mosqueru cabezon piquigrueso o mosqueru-cabezón degolláu,[3] ye una especie d'ave paseriforme perteneciente a la familia Tityridae. Esti xéneru foi emplazáu tradicionalmente na familia Cotingidae o Tyrannidae, pero series evidencies suxuren qu'el so meyor llugar ye Tityridae,[4] onde agora la emplaza la SACC.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase dende'l sudeste de Arizona y estremu sur de Texas de los Estaos Xuníos hasta l'oeste de Panamá. La cría ye local y esporádica nos EE.XX., y vuélvese más regular en Méxicu. Les aves son de normal residentes permanentes, pero que nenguna de les aves que s'atopen nos EE.XX. retirar nel iviernu. Les carauterístiques más distintives d'esta ave ye'l dosal del pescuezu de color rosa nos machos adultos. Los machos son na so mayoría de color gris, con un llau cimeru y un contraste más escuru inferior de color gris maciu. Los machos tamién amuesen una corona de color negru. Les femes son na so mayoría de color café, con una cara dorsal marrón ferruñoso, y una parte inferior más pálida. La corona ye de color gris escuru, non tan impresionantes como nos machos. La so llamada siempres ye un murniu "seeeeuuuwww".

Xeneralmente atópense nes zones riberanes de los montes de pinu-encino y montes siempreverdes. Faen un gran nial globular, polo xeneral colgáu d'una caña d'un árbol. El furu d'entrada alcuéntrase na parte inferior. La fema pon de trés a cuatro güevos. Aliméntase principalmente d'insectos , que va recoyer de la vexetación, pero tamién caza dalgunos en vuelu. Tamién s'alimenta de bayes y granes .

Subespecies[editar | editar la fonte]

  • Pachyramphus aglaiae aglaiae (Lafresnaye, 1839)
  • Pachyramphus aglaiae albiventris (Lawrence, 1867)
  • Pachyramphus aglaiae gravis (Van Rossem, 1938)
  • Pachyramphus aglaiae hypophaeus (Ridgway, 1891)
  • Pachyramphus aglaiae insularis (Ridgway, 1887)
  • Pachyramphus aglaiae latirostris Bonaparte, 1854
  • Pachyramphus aglaiae sumichrasti (Nelson, 1897)
  • Pachyramphus aglaiae yucatanensis (Ridgway, 1906)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Pachyramphus aglaiae» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.1. Consultáu'l 16 de xunetu de 2012.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2004). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Novena parte: Orden Passeriformes, Familias Cotingidae a Motacillidae)». Ardeola 51 (2):  pp. 491-499. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_51_2_noveno.pdf.  Consultáu'l 4 d'abril de 2013
  3. «Anambé Degolláu (Pachyramphus aglaiae) (Lafresnaye, 1839)». avibase. Consultáu'l 4 d'abril de 2013.
  4. Adopt the Family Tityridae - South American Classification Committee (2007)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]