Old Trafford

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Old Trafford
Old Trafford inside 20060726 1.jpg
Situación
Monarquía na MancomunidáBandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Nación constitutivaBandera de Inglaterra Inglaterra
RexonesNoroeste d'Inglaterra
Condáu ceremonialGran Mánchester
Conceyu metropolitanuTrafford
Coordenaes 53°27′47″N 2°17′29″W / 53.463055555556°N 2.2913888888889°W / 53.463055555556; -2.2913888888889Coordenaes: 53°27′47″N 2°17′29″W / 53.463055555556°N 2.2913888888889°W / 53.463055555556; -2.2913888888889
Old Trafford is located in Reinu Xuníu
Old Trafford
Old Trafford
Old Trafford (Reinu Xuníu)
Historia y usu
Dueñu Manchester United Football Club
Xestión Manchester United Football Club
Deporte fútbol
Usuariu Manchester United Football Club
Aforu 75 731
Arquiteutura
Arquiteutu Archibald Leitch
Cambiar los datos en Wikidata

Old Trafford, moteyáu'l Teatru de los suaños por Bobby Charlton, foi'l estadiu de fútbol del Manchester United FC, perteneciente a la Premier League, dende 1910 sacante los años 40, como resultancia del dañu causáu por una bomba na Segunda Guerra Mundial, entós el club compartió Maine Road col so rival local el Manchester City.

Old Trafford sufrió delles ampliaciones nos años 1990 y 2000, incluyendo la adición de capes adicionales que sirvieron pa devolver el suelu casi a la so capacidá orixinal de 80.000. La espansión futura ye probable qu'incluya la adición d'un segundu nivel de la Grada Sur, lo qu'alzaría la capacidá a más de 90.000. El Récord d'asistencia del estadiu rexistrar en 1939, cuando 76.962 espectadores vieron la semi-final de la FA Cup ente'l Wolverhampton Wanderers y Grimsby Town.

Old Trafford foi anfitrión de numberosos partíos de la Copa Mundial de Fútbol de 1966, de la Eurocopa de 1996 y la final de la Lliga de Campeones de la UEFA en 2003, según la final de la Super League de Rugby a 13 y la final de dos Copa del Mundu de Rugby League. Tamién recibió a los partíos de fútbol nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012 , incluyíu'l fútbol internacional de la muyer per primer vegada na so historia.

Allugáu nel distritu suburbano de Trafford, perteneciente al condáu metropolitanu del Gran Mánchester, na región noroeste de Inglaterra nel Reinu Xuníu. Old Trafford ye'l segundu mayor estadiu de fútbol nel Reinu Xuníu dempués de Wembley, y el novenu más grande de Europa.

Historia y cambeos[editar | editar la fonte]

Foi inauguráu'l 19 de febreru de 1910 con una atayante derrota per parte de los locales que termino 3-4 contra'l liverpool f.c

1909-1910[editar | editar la fonte]

Manchester United acababa de camudase dende'l so vieyu estadiu de la cai del bancu, Clayton, a un estadiu nuevu na vieya área de Trafford de Mánchester del oeste. Construyíu en 1909, pa la entós enorme suma de £ 900.000, yera colgante en tres lados col soporte sur, el principal asitiáu so cubierta. El estadiu tenía una capacidá máxima de 80.000 espectadores y foi diseñáu pol famosu arquiteutu escocés Archibald Leitch, que tamién diseñó soportes pal Hampden Park, Ibrox Stadium y White Hart Lane.

1911-1949[editar | editar la fonte]

En 1911 y 1915 llevó a la final de la FA Cup y en 1920 consiguió la mayor asistencia pa un partíu de la Amiesta contra'l Aston Villa con 70.504 espectadores. Esta marca sería superada nes semi-finales de la FA Cup qu'apostaron los Wolves y el Grimsby Town F.C. con 76.962 espectadores, una marca qu'entá sigue de pies. L'azotea sur del soporte orixinal de Leitch foi substituida nos años '30. Les esquines del sur del soporte tamién fueron cubiertes y una azotea parcial foi amestada nel llau norte. El estadiu foi gravemente estropiáu na Segunda Guerra Mundial por cuenta de los bombardeos llevaos a cabu pola Alemaña Nazi y mientres dalgún tiempu tuvo de xugar nel Estadiu Maine Road, del clásicu rival local, Manchester City F.C., a partir de 1946-49 mientres se llevaba a cabu la reconstrucción del estadiu.

1950-1960[editar | editar la fonte]

En 1949 cuando lo reinauguraron, Old Trafford foi reconstruyíu esactamente como yera antes de la guerra. Una azotea foi amestada más palantre al estremu de Stretford nos años '50, sicasí tolos soportes sufrieron de visiones apexaes debíu al diseñu pasáu de moda de l'azotea-poste. Nos años '60 mediaos del desenvolvimientu de soportes voladizos modernos empezó pel norte y al este del campu pa la copa del mundu.

1960-1994[editar | editar la fonte]

Nos años 60, 70s y 80s, solo 58.000 podíen entrar en Old Trafford. Sicasí nos años '90 dempués del desastre de Hillsbrough, l'informe de Taylor requiria a equipos de primera categoría de Inglaterra tener toos sentaos nos estadios. El plan maestru de diseñu del Old Trafford de los años 60 taba agora completu y l'estadiu yera un tazón perfectu, pero la capacidá amenorgada 44.000 yera siempres demasiada pequeña pa los hinches del United.

1994-1996[editar | editar la fonte]

El nuevu diseñu tenía una terraza nel frente y una sección grande asitiada detrás. El plan maestru de los dueños del Club, la familia de Edward, yera tener soportes voladizos nos cuatro llaos del campu. Old Trafford yera un llugar pa la Copa Mundial de Fútbol de 1966 y tamién llevó a cabu la final de la FA Cup xuega de nuevu ente Chelsea y Leeds. Tamién se convirtió nel primera estadiu p'alzar el perímetru qu'abarganaba nos años -70 pa combatir disturbios del ensame. La tierra entera foi reconstruyida gradualmente col material pa techo voladizo sobre les décades, rematando col estremu de Stretford en 1994. Esto condució a la estensión adicional en 1995/'96 cola construcción del soporte norte con tres graes xigantes, añediendo 26.000 y aumentando la capacidá a casi 56.000. El soporte norte, algamando alredor 200 pies d'altor tien cuatro torres d'elevación y l'azotea voladiza más grande en Europa. De resultes la estructura álzase sobre cancha, amedranando a equipos rivales. El costu de £ 19 millones pa construyir tamién el United Museum en tres pisos y el salón del troféu brillosu según el restorán Rede Cafe y dos capes de les zones executives.

2000-2001[editar | editar la fonte]

La reconstrucción adicional del edificiu amestó una segunda bandexa nel estremu este en xineru de 2000, llegando a 61.000 llocalidaes. Nel esterior hai un frente de cristal grande. Equí ta parada la estatua conmemorativa de sir Matt Busby, y el famosu reló que conmemora'l Desastre aéreu de Múnich el 6 de febreru de 1958. Tamién ta'l Manchester Megastore, onde ta disponible tola mercancía del Club.

2001-2006[editar | editar la fonte]

La reconstruyida Tribuna Esti foi abierta nel empiezu de la temporada 2000/01.

El llau oeste del campu pa munchos va ser conocíu siempres como l'estremu llexendariu de Stretford. Nos díes antes de convertir toles llocalidaes sentaes, l'estremu de Stretford yera una masa de casi 20.000 hinches paraos que taben ente los más ruidosos de Gran Bretaña. Foi midíu una vegada el ruxíu del ensame y este yera más ruidosu que'l despegue d'un avión Jumbo. La vieya terraza foi substituida en 1993 y, n'agostu de 2000, una segunda grada d'asientos foi amestada equí, llegando a la capacidá total de 68.217. En 2005 empezóse'l trabayu pa completar les esquines nos cuadrantes del noroeste y de nordeste, creando una capacidá 76.957 pal final de la temporada 2005/'06 y restaurando l'efectu del tazón” sobre dos tercios del campu. El trabayu de la estensión sobre'l llau del sur nun s'entama nel futuru inmediatu debíu al poco espaciu disponible.

Foi reinaugurado de nuevu nel 2006. El partíu inaugural foi ante'l Sevilla Fútbol Club, campeón de la Copa de la UEFA d'aquel añu. La resultancia final del alcuentru foi de 3-0, con victoria de los locales.

2013[editar | editar la fonte]

En 2013 Alex Ferguson anunciaba la so retirada como entrenador, y decidieron poner una estatua delantre del estadiu pola so pergrande carrera nel club.

Capacidá[editar | editar la fonte]

Capacidá total del Old Trafford al traviés de los años[editar | editar la fonte]

Capacidá 1910-1939: 80.000
Capacidá 1945-1960: 67.000
Capacidá 1960-1974: 65.000
Capacidá 1975-1980: 60.000
Capacidá 1980-1988: 58.000
Capacidá 1988-1990: 48.000
Capacidá 1990-1994: 45.000
Capacidá 1994-1995: 43.000
Capacidá 1995-1999: 55.000
Capacidá 2000-2001: 61.000
Capacidá 2001-2005: 68.000
Capacidá 2006-2013: 76.212
Capacidá 2013-2017: 75.643

Distribución de los asientos según los llaos[editar | editar la fonte]

  • Capacidá total actual de Old Trafford: 76.212
  • Llau norte: 25.500 llugares: 102 files d'asientos
Bandexa baxa: 4.250: 17 files Bandeja alta: 8.000: 32 files
2.ª Bandexa: 8.250: 34 files 3.ª Bandexa: 5.000: 19 files
  • Llau esti: 11.500 llugares: 89 files d'asientos
Bandexa baxa: 1.500: 17 files (sección lisiada)
Bandexa alta: 4.000: 32 files 2.ª Bandexa: 6.000: 40 files
  • Llau oeste: 12.000 llugares: 89 files d'asientos
Bandexa baxa: 2.000: 17 files Bandeja alta: 4.000: 32 files 2.ª: Bandexa: 6.000: 40 files
  • Llau sur: 11.500 llugares: 48 files d'asientos
Bandexa baxa: 2.500: 11 files Bandeja alta: 8.500: 37 files

Eventos internacionales apostaos nel Old Trafford[editar | editar la fonte]

Final de la Copa Intercontinental 1968[editar | editar la fonte]

El primer partíu de la final, que terminó 1-0 a favor de Club Estudiantes de La Plata Estudiante de La Plata con gol de Marcos Conigliaro, xugóse'l 25 de setiembre nel estadiu de Boca Juniors; y el partíu decisivu, en Old Trafford de Mánchester. Ellí, con un empate a un tanto, con goles de Juan Ramón Verón, pal club arxentín, y Morgan pal equipu inglés, Estudiantes llogró'l máximu troféu mundial de clubes de fútbol.

L'alcuentru apostóse'l miércoles 16 d'ochobre de 1968 y los equipos formaron con Alberto Poletti; Oscar Malbernat, Ramón Aguirre Suárez, Raúl Maderu, Hugo Medina (espulsáu xuntu al xugador norirlandés, George Best, por agresión mutua, a los 42 minutos del segundu tiempu); Carlos Salvador Bilardo, Carlos Pachamé y Néstor Togneri; Felipe Ribaudo, Marcos Conigliaro y Juan Ramón Verón; ente que Manchester United, con Stepney; Crerand, Sadler, Foulkes y Dunne; Burns, Kidd y Charlton; Morgan, Law y Best.

Eurocopa 1996[editar | editar la fonte]

El Old Trafford foi la see de la Semi-final de la Eurocopa 1996 ente Francia y República Checa.

26 de xunu de 1996, 16:00 Llocal 0:0 Visitante Old Trafford, Mánchester
Asistencia: 44.000 espectadores
Árbitru: Leslie Mottram (Escocia)
Riola de penales
Zidane Yes check.svg 1:1 Yes check.svg Kubík
Djorkaeff Yes check.svg 2:2 Yes check.svg Nedvěd
Lizarazu Yes check.svg 3:3 Yes check.svg Berger
Guérin Yes check.svg 4:4 Yes check.svg Poborský
Blanc Yes check.svg 5:5 Yes check.svg Rada
Pedros X mark.svg 5:6 Yes check.svg Kadlec

Finales de Lliga de Campeones[editar | editar la fonte]

El 28 de mayu de 2003 l'estadiu recibió la final de la UEFA Champions League 2002/03 ente'l Milan y la Juventus.

Partíos del Mundial de 1966 apostaos en Old Trafford[editar | editar la fonte]

[1]

13 de xunetu de 1966 Llocal 3:1 (1:0) Visitante Old Trafford, Mánchester
Asistencia: 37.000 espectadores
Árbitru: Lleo Callaghan (Gales)


16 de xunetu de 1966 Llocal 3:0 (2:0) Visitante Old Trafford, Mánchester
Asistencia: 30.000 espectadores
Árbitru: José María Codesal (Uruguái)


20 de xunetu de 1966 Llocal 3:1 (2:1) Visitante Old Trafford, Mánchester
Asistencia: 30.000 espectadores
Árbitru: Roberto Goicoechea (Arxentina)

Partíu pola segunda final de la Copa Intercontinental 1968[editar | editar la fonte]

[2]

16 d'ochobre de 1968 Llocal 1:1 Visitante Old Trafford, Mánchester
Árbitru: Kosntantin Zecevic (Yugoslavia)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «World Cup 1966» (inglés). Consultáu'l 22 de xunu de 2010.
  2. Osvaldo José Gorgazzi (4 d'ochobre de 2001). «Intercontinental Club Cup 1968» (inglés). Consultáu'l 22 de xunu de 2010.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Old Trafford