Melanocharis striativentris

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Melanocharis striativentris
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Picabayas estriáu
Naturalis Biodiversity Center - RMNH.AVES.131905 1 - Melanocharis striativentris axillaris (Mayr, 1931) - Dicaeidae - bird skin specimen.jpeg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Melanocharitidae
Xéneru: Melanocharis
Especie: M. striativentris
Salvadori, 1894
[editar datos en Wikidata]

'''Melanocharis striativentris[2] ye una especie d'ave paseriforme de la familia Melanocharitidae endémica de Nueva Guinea.

Descripción[editar | editar la fonte]

El picabayas estriáu ye un páxaru pequeñu y de coloríu discretu que mide alredor de 14 cm de llargu. A diferencia de los sos conxéneres los machos d'esta especie nun presenten plumaxes llamativos. Nel plumaxe de dambos sexos predominen los tonos verdes oliváceos, con vetes ablancazaes nel banduyu. El so picu ye curtiu y coritu, coles comisuras de la so base marielles.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase namái nes selves húmedes de los montes de la islla de Nueva Guinea, distribuyíu por tola so cordal Central salvu'l so tramu más occidental.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Melanocharis striativentris» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.1. Consultáu'l 1 de xunetu de 2014.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2009). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimotercera parte: Orden Passeriformes, Familias Remizidae a Laniidae)». Ardeola 56 (1):  pp. 135-142. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_56_1_segundo.pdf.  Consultáu'l 1 de xunetu de 2014.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]